30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΕΛΛΗ ΣΕΜΙΤΕΚΟΛΟ

ΣΟΛΙΣΤ ΠΙΑΝΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα, ημερομηνία άγνωστη.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στον θεό των μικρών πραγμάτων και στην τέχνη.

ΠΑΡΑΤΗΡΕΙ: Τη φύση και τους ανθρώπους.

ΑΓΑΠΑΕΙ: Τη φύση, την τέχνη και τους νέους ανθρώπους.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Σε μια παγκόσμια καταστροφή που θα γεννήσει ένα νέο είδος
ανθρώπου.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Ντοστογιέφσκι, Μπέκετ, Μπακόλα, Μολίνα κ.ά. Γενικά,
μυθιστορήματα.

ΑΝΑΡΩΤΙΕΤΑΙ: Γιατί οι άνθρωποι δέχονται τις δικαιολογίες μιας
επιτιθέμενης χώρας όταν όλοι ξέρουν τι εμπεριέχει ένας πόλεμος.

Την Κυριακή 11 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών η Νέλλη Σεμιτέκολο θα
παίξει, εκτός από πιάνο, και ένα ενδιαφέρον παιχνίδι. Το πρόγραμμά της
αποτελεί έναν διάλογο ανάμεσα σε δύο μεγάλους συνθέτες και αντίζηλους. Τον
Johannes Brahms και τον Robert Schumann. Ο πρώτος αγάπησε τη σύζυγο του
δεύτερου. Και εμείς αγαπάμε τη λύση των διαφορών μέσω της μουσικής.

ΕΡ.: Τι είναι το πιάνο για σας;

ΑΠ.: Ψυχοθεραπεία.

ΕΡ.: Η μουσική;

ΑΠ.: Η καθαρή μορφή σκέψεων και συναισθημάτων.

ΕΡ.: Πώς ξεκινήσατε;

ΑΠ.: Υπήρχε πιάνο στο σπίτι.

ΕΡ.: Έχετε τρακ πριν από τη συναυλία;

ΑΠ.: Πάντα περιμένω ένα Βατερλώ.

ΕΡ.: Τι μένει στο τέλος, μετά το χειροκρότημα;

ΑΠ.: Κενό. Πρέπει να ξαναρχίσει ένα ταξίδι.

ΕΡ.: Γιατί επιλέξατε το συγκεκριμένο πρόγραμμα;

ΑΠ.: Είμαι ερωτευμένη με τον Brahms και ο Brahms ήταν με τους Schumann.

ΕΡ.: Πόσες ώρες μελετάτε την ημέρα;

ΑΠ.: Πριν από συναυλία πολλές. Ενδιάμεσα, όσο περισσότερες μπορώ.

ΕΡ.: Τι κόστος έχει η αφιέρωση στη μουσική;

ΑΠ.: Έλλειψη χρόνου για πραγματικά ταξίδια.

ΕΡ.: Τι δικαιολογεί έναν τόσο μεγάλο κόπο;

ΑΠ.: Η τέχνη είναι δουλειά και απόλαυση.

ΕΡ.: Πιο δύσκολη είναι η τεχνική ή η ερμηνεία;

ΑΠ.: Είναι ανάλογη με τις φυσικές ευκολίες του κάθε καλλιτέχνη.

ΕΡ.: Ο ερμηνευτής είναι οιονεί δημιουργός;

ΑΠ.: Οι μεγάλοι ερμηνευτές είναι πιο «δημιουργοί» από τους μέτριους συνθέτες.

ΕΡ.: Φοβάστε το λάθος;

ΑΠ.: Πολύ, παρ’ όλο που δεν με επηρεάζει όταν συμβαίνει στους άλλους.

ΕΡ.: Τι θέλετε να λένε για σας;

ΑΠ.: Ό,τι καλύτερο. Αλλά δεν συμβαίνει συχνά.

ΕΡ.: Ακούτε διαφορετικά είδη μουσικής;

ΑΠ.: Σε όλα τα είδη υπάρχουν καλά έργα.

ΕΡ.: Σήμερα, η μουσική τι δρόμους παίρνει;

ΑΠ.: Υπάρχουν ακόμα συναρπαστικοί συνθέτες. Όμως, φοβάμαι την τεχνολογία.

ΕΡ.: Τι κάνει έργα αιώνων να ακούγονται σημερινά;

ΑΠ.: Παρ’ όλες τις θεωρίες, νομίζω ότι «κανένα στόμα δεν το ‘βρε και δεν το
‘πε ακόμα».

ΕΡ.: Ποιος νομίζετε ότι είναι ο πιο «σύγχρονος» των κλασικών;

ΑΠ.: Ο Beethoven. Το συναίσθημα τον οδήγησε να σπάσει τη φόρμα και το μυαλό
του να το κάνει με επιτυχία.

ΕΡ.: Από τι υλικό είναι φτιαγμένο το ταλέντο;

ΑΠ.: Από πολλά και κυρίως από την ανάγκη για υπέρβαση.

ΕΡ.: Πότε ωριμάζει ο πιανίστας;

ΑΠ.: Δεν ξέρω. Εγώ εξακολουθώ να ωριμάζω.

ΕΡ.: Ρεσιτάλ ή συμμετοχή σε συναυλίες;

ΑΠ.: Δεν είναι όλα μουσική;

ΕΡ.: Τι σχέδια έχετε;

ΑΠ.: Ελάχιστα. Το κυνήγι με φθείρει.

ΕΡ.: Σήμερα, ο τρόπος εκπαίδευσης στο πιάνο έχει αλλάξει;

ΑΠ.: Δεν νομίζω. Απλώς, είναι καλύτερη η νεώτερη γενιά και οι επιλογές
γίνονται με αυστηρότερα κριτήρια.

ΕΡ.: Ποια μέθοδος εκμάθησης είναι η καλύτερη;

ΑΠ.: Δουλειά και ψάξιμο. Ποτέ εφησυχασμός.

ΕΡ.: Τι να προσέχει ένα ταλαντούχο παιδί;

ΑΠ.: Το καλάμι. Πάντα έχει κάτι να μάθει.

ΕΡ.: Τι προϋποθέσεις καριέρας υπάρχουν σήμερα;

ΑΠ.: Μηδαμινές. Αν δεν είσαι ιδιοφυΐα ή αν δεν έχεις ταλέντο στις δημόσιες
σχέσεις είσαι καταδικασμένος.

ΕΡ.: Είστε αισιόδοξη για την ελληνική μουσική;

ΑΠ.: Ίσως περισσότερο απ’ ό,τι για την ευρωπαϊκή.

ΕΡ.: Οι Έλληνες σολίστ πόσο υπολογίζονται διεθνώς;

ΑΠ.: Ανάλογα με τους κατοίκους μας δεν πάμε και άσχημα.

ΕΡ.: Για το ελληνικό κοινό τι λέτε;

ΑΠ.: Ζεστό, αλλά λίγο.

ΕΡ.: Διαπλάθει η μουσική τον χαρακτήρα;

ΑΠ.: Όχι. Θυμάμαι τους ναζί.

ΕΡ.: Τι είναι, εν τέλει, ο άνθρωπος;

ΑΠ.: Κακός και άσοφος.