Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει η Εισαγγελία για τα εγκλήματα ανηλίκων

Έξι χιλιάδες εγκληματικές πράξεις από ανηλίκους, Έλληνες και αλλοδαπούς,
διαπράχθηκαν το διάστημα 1999-2000 μόνο στην περιοχή της Αττικής, ενώ η
αρμόδια εισαγγελέας Ανηλίκων κ. Ειρήνη Πανταζή, βιώνοντας εκ της θέσεώς της τα
τελευταία χρόνια το πρόβλημα, θεωρεί ότι το ποινικό σύστημα όχι μόνο για την
πρόληψη, αλλά και για την καταστολή τής παραβατικότητας ανηλίκων δραστών είναι
«αναποτελεσματικό και αδύναμο».

Η εισαγγελική λειτουργός, η οποία είναι ο «συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον
ανήλικο παραβάτη και την Πολιτεία έχοντας υπόψη της τον θλιβερό απολογισμό,
κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς όλους τους αρμόδιους κοινωνικούς φορείς,
προκειμένου να ληφθούν μέτρα για την πρόληψη της εγκληματικότητας των ανηλίκων
και την καταστολή τέτοιων φαινομένων, που δεν θα περιθωριοποιούν τον δράστη,
αλλά θα του δίνουν την ευκαιρία να επανενταχθεί στην κοινωνία.

Χιλιάδες περιστατικά

Κι αν οι ανησυχίες της εισαγγελέως Ανηλίκων θεωρηθούν από κάποιους
υπερβολικές, οι αριθμοί από τις δικογραφίες που η ίδια χειρίστηκε τον
τελευταίο χρόνο αποδεικνύουν το μέγεθος του προβλήματος.

Συγκεκριμένα ο «χάρτης της παραβατικότητας των ανηλίκων» διαμορφώνεται ως
εξής:

­ Οι 876 υποθέσεις αφορούν κλοπές που διέπραξαν 1.114 αγόρια και 101 κορίτσια
(από αυτά τα 635 είναι Έλληνες και τα 686 αλλοδαποί).

­ Οι 119 υποθέσεις αφορούν ληστείες που τελέστηκαν από 143 αγόρια και 3
κορίτσια (93 Έλληνες και 53 αλλοδαποί).

­ Οι 584 υποθέσεις αφορούν σε παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών (εμπορία,
κατοχή, διακίνηση και χρήση) με δράστες 644 αγόρια και 88 κορίτσια (692
Έλληνες και 39 αλλοδαποί).

­ Οι 14 υποθέσεις αφορούν ανθρωποκτονίες που διαπράχθηκαν από 23 αγόρια και 1
κορίτσι (13 Έλληνες και 11 αλλοδαποί).

­ Οι 12 υποθέσεις αφορούν βιασμούς που διέπραξαν 14 αγόρια (9 Έλληνες και 5
αλλοδαποί).

­ Οι 1.200 υποθέσεις αφορούν τροχαίες παραβάσεις.

Αδύναμο το σύστημα

Η τιμωρία που επιβάλλεται συνήθως στους ανηλίκους είναι η επιβολή
αναμορφωτικών μέτρων, ενώ ποινικές κυρώσεις αντιμετωπίζουν τις περισσότερες
φορές οι γονείς τους που ευθύνονται για την παραμέλησή τους. Η κ. Ειρήνη
Πανταζή από την εμπειρία της κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «το ισχύον δικαστικό,
αλλά και ποινικό σύστημα είναι αναποτελεσματικό, αδύναμο όχι μόνο για την
πρόληψη αλλά και για την καταστολή της παραβατικότητας των ανηλίκων». Κι αυτό
γιατί τα αναμορφωτικά μέτρα εκλαμβάνονται ως «αθωωτικές αποφάσεις», που δεν
δημιουργούν συνέπειες για τους δράστες. Ο εγκλεισμός τους σε σωφρονιστικό
κατάστημα ή σε ίδρυμα αγωγής είναι η τελευταία εναλλακτική λύση του δικαστή,
διότι με αυτό το μέτρο καλλιεργούνται στον ανήλικο ιδρυματικές αξίες που τον
συνοδεύουν στη ζωή του, με τελικό αποτέλεσμα τον κοινωνικό του αποκλεισμό.

Από την πλευρά της τέλος στην ίδια αναφορά της η εισαγγελέας προτείνει μέτρα
παρόμοια με αυτά που με επιτυχία εφαρμόζονται στο εξωτερικό, με στόχο την
ανάπτυξη της κοινωνικής ευθύνης και τη συνειδητοποίηση των πράξεων από τον
ανήλικο δράστη, καθώς και την επιμόρφωση των γονέων του.