«Αυτός ο πόλεμος είναι μια απάτη»

Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας είναι απάτη. Έπειτα από τρεις εβδομάδες
βομβαρδισμών, ούτε ένας τρομοκράτης που ενεπλάκη στις επιθέσεις κατά της
Αμερικής δεν έχει συλληφθεί ή σκοτωθεί στο Αφγανιστάν.

Αντί γι’ αυτό, μια από τις φτωχότερες, πλέον πληγείσες χώρες, έχει
τρομοκρατηθεί από την ισχυρότερη ­ στον βαθμό μάλιστα που οι Αμερικανοί
πιλότοι να έχουν εξαντλήσει τους αμφισβητήσιμους στρατιωτικούς στόχους και να
καταστρέφουν τώρα σπίτια από λάσπη, νοσοκομεία, αποθήκες εμπορευμάτων του
Ερυθρού Σταυρού, φορτηγά που μεταφέρουν πρόσφυγες.

Ο Τόνι Μπλερ δεν μας έχει πει ακόμη πώς συνδέεται ο βίαιος θάνατος παιδιών ­
οχτώ σε μια οικογένεια ­ με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν. Και γιατί χρησιμοποιούνται
βόμβες διασποράς; Το βρετανικό κοινό πρέπει να ξέρει γι’ αυτές τις βόμβες, τις
οποίες χρησιμοποιεί και η RAF. «Ψεκάζουν» με εκατοντάδες βομβίδια που έχουν
μόνο ένα σκοπό: να σκοτώσουν και να ακρωτηριάσουν ανθρώπους. Αυτά που δεν
εκρήγνυνται στο έδαφος, περιμένουν, όπως οι νάρκες, να τα πατήσουν.

Αν κάποτε σχεδιάστηκε ένα όπλο ειδικά για πράξεις τρομοκρατίας, είναι αυτό.
Έχω δει τα θύματα των αμερικανικών όπλων διασποράς σε άλλες χώρες, όπως εκείνη
η Λαοτιανή μικρούλα που έπιασε ένα από αυτά, με αποτέλεσμα να χάσει το δεξί
της πόδι και να κομματιαστεί το πρόσωπό της. Να είστε βέβαιοι, το ίδιο
συμβαίνει σήμερα στο Αφγανιστάν. Στο όνομά σας. Γιατί;

Κανείς από αυτούς που άμεσα ενεπλάκησαν στην κτηνωδία της 11ης Σεπτεμβρίου δεν
ήταν Αφγανός. Οι περισσότεροι ήταν Σαουδάραβες, που προφανώς σχεδίασαν τις
πράξεις τους και εκπαιδεύτηκαν στη Γερμανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα
στρατόπεδα που οι Ταλιμπάν επέτρεψαν στον Μπιν Λάντεν να χρησιμοποιεί είχαν
αδειάσει, εβδομάδες πριν. Επιπλέον, οι ίδιοι οι Ταλιμπάν είναι δημιούργημα των
Αμερικανών και των Βρετανών.

Μακάκι, Αφγανιστάν. Μαχητής των Ταλιμπάν μεταφέρει τον άρρωστο γιο του σε πρόχειρο νοσοκομείο που στήθηκε σε σκηνή

Κατά τη δεκαετία του ’80, ο στρατός αυτός που τους παρήγαγε δεχόταν
χρηματοδότηση από τη CIA και εκπαιδευόταν από τη SAS για να πολεμήσει τους
Ρώσους. Η υποκρισία δεν σταματά εδώ. Όταν οι Ταλιμπάν κατέλαβαν την Καμπούλ το
1996, η Ουάσιγκτον δεν είπε τίποτα. Γιατί; Διότι ηγέτες των Ταλιμπάν
επισκέφτηκαν λίγο αργότερα το Χιούστον του Τέξας, όπου δέχτηκαν τη φιλοξενία
ανώτατων στελεχών πετρελαϊκής εταιρείας. Υπό τη μυστική αποδοχή της
αμερικανικής κυβέρνησης, η εταιρεία τους προσέφερε γενναία μείωση στο
πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που θα αντλούσαν μέσω αγωγού, τον οποίο οι
Αμερικανοί επεδίωκαν να κατασκευάσουν στο Αφγανιστάν.

Αμερικανός διπλωμάτης είπε: «Οι Ταλιμπάν πιθανόν να αναπτυχθούν όπως οι
Σαουδάραβες». Ο ίδιος εξήγησε ότι το Αφγανιστάν θα γινόταν αμερικανική
πετρελαϊκή αποικία, με τεράστια κέρδη για τη Δύση, άνευ δημοκρατίας και με τη
νόμιμη καταδίωξη των γυναικών. «Μπορούμε να ζήσουμε με αυτό», πρόσθεσε.

Η συμφωνία ναυάγησε. Όμως επείγουσα προτεραιότητα της κυβέρνησης Μπους ­ ο
οποίος προέρχεται από την πετρελαϊκή βιομηχανία ­ είναι να εκμεταλλευθεί τα
αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου της Κασπίας, τη μεγαλύτερη πηγή
αναξιοποίητων ορυκτών καυσίμων του πλανήτη. Σύμφωνα με κάποιον γνώστη της
κατάστασης, θα ήταν αρκετά για να καλύψουν για μια γενιά τις τεράστιες
ενεργειακές ανάγκες της Αμερικής. Μόνο αν ο αγωγός περάσει από το Αφγανιστάν,
θα μπορούν οι Αμερικανοί να τον ελέγξουν.

Έτσι, δεν εκπλήσσει που ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Κόλιν Πάουελ
αναφέρεται στους «μετριοπαθείς» Ταλιμπάν, που θα ενταχθούν στη «χαλαρή
ομοσπονδία» του Αφγανιστάν, υπό τις ευλογίες της Αμερικής.

Οι πεζοναύτες του Βασιλικού Ναυτικού, που θα επιφορτιστούν με την πραγματικά
βρώμικη δουλειά, θα είναι κάτι παραπάνω από μισθοφόροι στις ηγεμονικές
φιλοδοξίες της Ουάσιγκτον, για να μην αναφερθώ στις ιδιαίτερες αξιώσεις του
ίδιου του Μπλερ. Αφού κατέστησε αυτήν τη χώρα στόχο της τρομοκρατίας με τον
πολεμοχαρή ανόητο τρόπο του ­ στο πλευρό του Μπους ­, είναι τώρα έτοιμος να
στείλει στρατιώτες σε ένα πεδίο μάχης, όπου οι στόχοι είναι τόσο αβέβαιοι που
μέχρι και ο επικεφαλής Προσωπικού του υπουργείου Άμυνας δηλώνει ότι οι
συγκρούσεις «θα μπορούσαν να διαρκέσουν 50 χρόνια». Η ανευθυνότητα που
προκύπτει σου κόβει την αναπνοή και παραλληλίζεται με τη μεσσιανική στάση του,
που έκανε τη Βρετανία τρομοκρατικό στόχο.

Αν και έχω πολλά χρόνια ως πολεμικός ανταποκριτής, με ενοχλεί πάντα ο
παραλογισμός των ξεπεσμένων πολιτικών, που πρόθυμοι να αποχαιρετήσουν νέους
στρατιώτες, δεν θα ‘καναν οι ίδιοι «μπούου» σε έναν χαζό Ταλιμπάν.

Τίποτα δεν δικαιολογεί τη δολοφονία αθώων ανθρώπων στην Αμερική, όπως και
τίποτα δεν δικαιολογεί τη δολοφονία αθώων, οπουδήποτε αλλού. Η δολοφονία είναι
δολοφονία, είτε οδηγείς ένα αεροπλάνο σε ένα κτίριο είτε τη διατάζεις και
συμμετέχεις από το Οβάλ Γραφείο και τη Ντάουνινγκ Στριτ.

Αν ο Μπλερ ήταν αντίθετος σε κάθε μορφή τρομοκρατίας, θα έβγαζε τη Βρετανία
από το εμπόριο όπλων. Αν ήθελε πραγματικά να δείξει την «ηθική υπόσταση της
Βρετανίας», θα έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να αρθεί η απειλή της
βίας από εκείνα τα σημεία του κόσμου, όπου υφίστανται μεγάλη αδικία και θυμός.
Θα έκανε περισσότερα από χειρονομίες. Θα απαιτούσε να τερματίσει το Ισραήλ την
παράνομη κατοχή της Παλαιστίνης και να αποσυρθεί στα σύνορά του, όπως αυτά
είχαν οριοθετηθεί πριν από τον πόλεμο του 1967, καθώς διέταξε το Συμβούλιο
Ασφάλειας, στο οποίο η Βρετανία είναι μόνιμο μέλος.

Θα ζητούσε τερματισμό των κυρώσεων που με διαστάσεις γενοκτονίας επέβαλαν τα
Ηνωμένα Έθνη ­ στην πραγματικότητα, η Αμερική και η Βρετανία ­ στον
βασανισμένο λαό του Ιράκ, για περισσότερο από μια δεκαετία, προκαλώντας τον
θάνατο 500.000 παιδιών κάτω των πέντε ετών.

Τα βρέφη που πεθαίνουν κάθε μήνα εκεί είναι περισσότερα από τα άτομα που
σκοτώθηκαν στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου.

Ανύπαρκτος

Δεν υπάρχει πόλεμος κατά της τρομοκρατίας. Αν υπήρχε, οι πεζοναύτες του
Βασιλικού Ναυτικού και η SAS θα επέδραμαν στις παραλίες της Φλόριντα, όπου
βρίσκουν καταφύγιο, περισσότεροι από οπουδήποτε αλλού, τρομοκράτες
χρηματοδοτούμενοι από τη CIA, πρώην δικτάτορες της Λατινικής Αμερικής και
βασανιστές.

Πριν από λίγες μέρες, οι γονείς του Γκρεγκ Ροδρίγεζ, του νέου που πέθανε στο
Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου, είπαν το εξής: «Από όσα πληροφορούμαστε βγάζουμε το
συμπέρασμα ότι η κυβέρνησή μας κατευθύνεται σε βίαιη εκδίκηση, από την οποία
ενδεχομένως να πεθάνουν γιοι, κόρες, γονείς, φίλοι σε μακρινές χώρες, να
υποφέρουν και να καλλιεργήσουν και άλλες αδικίες σε βάρος μας…Δεν είναι
αυτός ο σωστός τρόπος… όχι στο όνομα του γιου μας».

Η τρομοκρατία της Ουάσιγκτον

Γκουλμπαχάρ, Αφγανιστάν. Ο 16χρονος Φαρίντ έχασε το δεξί του χέρι όταν ακούμπησε σε μία από τις εκατοντάδες χιλιάδες νάρκες που βρίσκονται διάσπαρτες στο έδαφος του Αφγανιστάν

Υπάρχουν «ενδείξεις», σύμφωνα με τις οποίες, η Ουάσιγκτον ετοιμάζεται να
επεκτείνει τον «πόλεμό της» στο Ιράκ: αν και οι περισσότεροι από εμάς δεν το
μαθαίνουν, σχεδόν καθημερινά η RAF και αμερικανικά αεροσκάφη βομβαρδίζουν το
Ιράκ. Δεν γίνεται τίτλος. Δεν προβάλλεται τίποτα στην τηλεόραση. Αυτή η
τρομοκρατία αποτελεί τη μακροβιότερη Άγγλο-Αμερικανική εκστρατεία βομβαρδισμού
από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σύμφωνα με αδημοσίευτη έκθεση του ΟΗΕ για πεντάμηνη περίοδο, το 41% των
απωλειών είναι πολίτες. Στο Βόρειο Ιράκ συνάντησα μια γυναίκα, της οποίας ο
άνδρας και τα τέσσερα παιδιά συμπεριλαμβάνονταν στην έκθεση. Ήταν βοσκός και
φρόντιζε τα πρόβατά του μαζί με τον ηλικιωμένο πατέρα του και τα παιδιά του,
όταν δύο αεροσκάφη τους επιθέτηκαν. Βρίσκονταν σε ανοιχτή κοιλάδα. Δεν υπήρχαν
στρατιωτικοί στόχοι εκεί γύρω. «Θέλω να δω τον πιλότο που το έκανε αυτό»,
έλεγε η γυναίκα στον τάφο της οικογένειάς της. Γι’ αυτούς, δεν υπήρξε τελετή
στον Καθεδρικό του Αγίου Παύλου παρουσία της Βασίλισσας. Ούτε και ροκ συναυλία
με τον Πολ Μακ Κάρτνεϊ…

LINKS:

* www.johnpilger.com

* www.mirror.co.uk

Το άρθρο του John Pilger δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Mirror»