Το μεγάλο ρίσκο
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
|
Ο Ζεράρ Ουγέ πανηγυρίζει στους ώμους των παικτών του με το τρόπαιο του |
Θα μπορέσει τελικά η γαλλική τηλεόραση να πληρώσει τα δικαιώματα της μετάδοσης
των αγώνων του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002; Αυτό είναι το ερώτημα που θέτει
το έγκυρο περιοδικό «Nouvel Observateur» και η απάντηση σε αυτό είναι άγνωστη.
Το κακό, πάντως, είναι πως οι εποχές που απολαμβάναμε τα ματς του Μουντιάλ
στις βεράντες των σπιτιών μας ίσως σύντομα να ανήκουν στο μακρινό παρελθόν…
Στάδιο Ντε Κάιπ, Ρότερνταμ, 2 Ιουλίου 2000. Ο διαιτητής σφυρίζει το τέλος της
κανονικής διάρκειας του τελικού του Εύρω μεταξύ της Ιταλίας και της Γαλλίας με
το σκορ να βρίσκεται στο 1-1. Ακολουθεί το «χρυσό γκολ» που στη συγκεκριμένη
περίπτωση δικαιώνει κυριολεκτικά των τίτλο του, καθώς εκείνη τη νύχτα το
γαλλικό κανάλι TF1 βάζει στο ταμείο του 49 εκατομμύρια φράγκα (περίπου 2,7
δισ. δραχμές) μόνο από τις διαφημίσεις. Αυτά τα νούμερα, βέβαια, φτάνουν στα
αυτιά του γερμανικού Ομίλου Kirch, ο οποίος διαχειρίζεται τα τηλεοπτικά
δικαιώματα του Μουντιάλ 2002 και ο οποίος στη συνάντησή του με τους ανθρώπους
του TF1 απαιτεί 1,2 δισεκατομμύρια φράγκα (66 δισ. δραχμές), δέκα φορές
περισσότερο από τη διοργάνωση του 1998. Αυτή είναι η «ταρίφα» για τα γαλλικά
κανάλια τα οποία πρέπει, πλέον, να αποφασίσουν πως θα πράξουν.
Η διαφορά ώρας που υπάρχει ανάμεσα στις Ιαπωνία – Νότια Κορέα και το «Εξάγωνο»
(τα ματς θα μεταδίδονται το πρωί και νωρίς το μεσημέρι με αποτέλεσμα σχετικά
χαμηλή θεαματικότητα) σίγουρα δεν βελτιώνει την κατάσταση. Οι Γάλλοι
«καναλάρχες» δεν παρουσιάζονται διατεθειμένοι να διαθέσουν περισσότερα από 400
εκατομμύρια φράγκα, αλλά ο Γερμανός μεγιστάνας Leo Kirch ξέρει τι κάνει.
Μέχρι το 1998 η μετάδοση των αγώνων της πιο «δημοφιλούς» αθλητικής διοργάνωσης
(40 δισεκατομμύρια τηλεθεατές συνολικά, στο France ’98) ήταν πάμφθηνη αντίθετα
με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, για τους οποίους τα κανάλια έπρεπε να καταβάλουν
αρκετά δισεκατομμύρια δραχμές. Ο Αλεξάντρ Λιγκλ, γενικός διευθυντής του Ομίλου
Kirch δίνει ένα παράδειγμα: «Τα βρετανικά κανάλια BBC και ITV είχαν πληρώσει
5,3 εκατομμύρια ευρώ (1,8 δισ. δραχμές) για τα ματς του Μουντιάλ 1998. Τα
διαφημιστικά κέρδη τους άγγιξαν τα ογδόντα εκατομμύρια, δηλαδή, ένα ποσό 16
φορές υψηλότερο. Η διαφορά είναι τεράστια».
«Πλειστηριασμός»
 |
Η ΦΙΦΑ, λοιπόν, αποφάσισε να βάλει σε «πλειστηριασμό» τις διοργανώσεις του
2002 και του 2006 με τον Kirch και τη θυγατρική εταιρεία της Παγκόσμιας
Ομοσπονδίας, ISL, να εξασφαλίζουν τα δικαιώματα και να υπόσχονται συνολικά
έσοδα ύψους 1,75 δισεκατομμύρια ευρώ (600 δισ. δραχμές). Εν συνεχεία, οι δύο
αγοραστές μοιράζουν τον κόσμο σε δύο ζώνες, ο Kirch παίρνει την Ευρώπη και η
ISL τις υπόλοιπες ηπείρους. Την περασμένη άνοιξη, όμως, η ISL, η οποία είχε
στο μεταξύ πληρώσει περιουσίες ολόκληρες για άλλα τηλεοπτικά δικαιώματα χωρίς
ιδιαίτερη αξία (τένις, αγώνες αυτοκινήτου, αλλά και το κινεζικό πρωτάθλημα
ποδοσφαίρου!) χρεοκοπεί… Ο Όμιλος Kirch είναι, πλέον, ο απόλυτος κυρίαρχος
του παιχνιδιού και ανεβάζει τις τιμές στα ύψη: 183 εκατομμύρια (62 δισ.
δραχμές) ευρώ για τη Γαλλία, 271 (92 δισ. δραχμές) για την Αγγλία. Οι Γερμανοί
ξέρουν ότι οι χώρες των οποίων οι ομάδες συμμετέχουν στην διοργάνωση έχουν
έναν λόγω παραπάνω για να ενδιαφερθούν.
Οι Γάλλοι μιλούν για σκάνδαλο και βρίσκουν ένα δυνατό σύμμαχο στο πρόσωπο της
Αγγλίας. Η κατάσταση δείχνει να εξελίσσεται άσχημα για τον Kirch ώσπου…
Ώσπου στις 15 Οκτωβρίου το BBC και το ITV, σε κοινή ανακοίνωσή τους
αποκαλύπτουν πως «υπέκυψαν» καταβάλλοντας 225 εκατομμύρια ευρώ (76,5 δισ.
δραχμές), για τα τηλεοπτικά δικαιώματα των δύο επομένων Παγκοσμίων Κυπέλλων.
Ακολουθούν οι κορεατική τηλεόραση, το βραζιλιάνικο κανάλι Ο Globo και το
Direct TV για έξι άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Ο γερμανικός όμιλος
εισπράττει συνολικά 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ (510 δισ. δραχμές) και
αντιμετωπίζει, πλέον, την γαλλική τηλεόραση από θέση ισχύος.
Το ρεκόρ των «μπλε»
Οι άνθρωποι της τελευταίας γνωρίζουν πολύ καλά τη δύναμη του συγκεκριμένου
σπορ (ο τελικός του Εύρω 2000 «καθήλωσε» 21 εκατομμύρια θεατές στη χώρα, εννιά
εκατομμύρια περισσότερους από το δημοφιλέστερο μη ποδοσφαιρικό πρόγραμμα
εκείνης της χρονιάς), η καταβολή, όμως, ενός τόσο αστρονομικού ποσού
περιλαμβάνει πάντα μεγάλο ρίσκο. Τι θα γίνει π.χ. αν οι «μπλε» αποκλειστούν
από τον πρώτο γύρο; Ποιος θα ξυπνήσει από τα άγρια χαράματα για να
παρακολουθήσει ένα παιχνίδι ανάμεσα στην Πολωνία και τη Σαουδική Αραβία; Η
συμφωνία, βέβαια, περιλαμβάνει και τη διοργάνωση του 2006 κάτι που την κάνει
ακόμα περισσότερο ελκυστική, ενώ η εξασφάλιση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων του
Μουντιάλ 2002 μπορεί να είναι η μεγάλη ευκαιρία για μικρότερα γαλλικά κανάλια
όπως είναι το Μ6, το οποίο είναι άγνωστο πως θα κινηθεί… Άγνωστη, επίσης,
είναι και η στάση που θα κρατήσει η κρατική τηλεόραση (France 2, France 3),
την οποία οι Γάλλοι πολίτες πληρώνουν αρκετά ακριβά κάθε χρόνο.
Ο πρόεδρός της, Μαρκ Τεσιέ, ξεκαθάρισε πριν από λίγο καιρό πως δεν διαθέτει το
κεφάλαιο για να εξασφαλίσει τους αγώνες εκτός αν υπάρξει κάποια «απρόοπτη
προσφορά». Σαφέστατος υπαινιγμός για τη γαλλική κυβέρνηση να βάλει γερά το
χέρι στην τσέπη και να κάνει πλουσιότερο τον Όμιλο Kirch. Λεπτομέρεια: Οι
εκλογές στη Γαλλία πλησιάζουν…
Αυτοί που πλήρωσαν
Μεγάλη Βρετανία: 225 εκατομμύρια ευρώ
Ισπανία: 198 εκατ. ευρώ
Γερμανία: 130 εκατ. ευρώ
Λατινική Αμερική: 940 εκατ. ευρώ
Νότια Κορέα και Ιαπωνία: Άγνωστο ποσό
Νότια Αφρική: Άγνωστο ποσό*
Αυτοί που αρνήθηκαν
Ελβετική τηλεόραση
* Ελεύθερη αναμετάδοση στις υπόλοιπες αφρικανικές χώρες
Google news
