ΡΙΠΕΣ Η πολιτική

ΕΙΚΟΣΙ ΠΕΝΤΕ ημέρες συνεχών βομβαρδισμών…

ΟΥΤΕ τους Ταλιμπάν εξανάγκασαν να παραδώσουν τον καταζητούμενο Μπιν
Λάντεν…

ΟΥΤΕ σε επικράτηση των υποτιθέμενων «μετριοπαθών» στην Καμπούλ
οδήγησαν…

ΟΥΤΕ και βοήθησαν τη Συμμαχία του Βορρά να προωθήσει τις θέσεις της στα
πεδία μαχών του Αφγανιστάν.

ΚΑΙ η προοπτική που διαγράφεται ­ και επισήμως άλλωστε τώρα ομολογείται
­ είναι οι βομβαρδισμοί να συνεχιστούν σε όλη τη διάρκεια του χειμώνα…

ΕΩΣ ότου ­ την προσεχή άνοιξη… ­ εισβάλλουν χερσαίες δυνάμεις με την
ελπίδα να επιτύχουν εκείνο ακριβώς το αποτέλεσμα που δεν είχε επιτύχει μία
προηγούμενη ­ σοβιετική τότε ­ εισβολή.

ΚΑΙ, στο αναμεταξύ, εκεί μεν άμαχοι πέφτουν θύματα των βομβαρδισμών…

ΣΤΗΝ Ευρώπη πληθαίνουν τα ερωτηματικά για τις μεθόδους που
επιστρατεύτηκαν…

ΕΝΩ στον μουσουλμανικό κόσμο γίνονται όλο και σαφέστερα τα συμπτώματα
δυσφορίας…

ΚΑΘΩΣ εδραιώνεται όλο και περισσότερο η εντύπωση ότι οδηγούμαστε σε μία
αναμέτρηση του Χριστιανισμού με το Ισλάμ.

ΗΤΑΝ φυσικό οι Ηνωμένες Πολιτείες να αντιδράσουν στο τρομοκρατικό
πλήγμα της 11ης Σεπτεμβρίου…

ΟΛΟ και λιγότεροι όμως είναι εκείνοι ­ εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών ­
που έχουν πεισθεί πως η απόκριση που επέλεξε η Ουάσιγκτον ήταν η μόνη δυνατή.

ΕΙΝΑΙ η ώρα, όσοι στη Δύση παραμένουν ψύχραιμοι, να δουν ότι ο πόλεμος
μόνο νέα προβλήματα γεννά, νέους κινδύνους εγκυμονεί και νέες τραγωδίες
συσσωρεύει…

ΚΑΙ ότι η πολιτική πρέπει να ανακτήσει τα δικαιώματα ­ και τον λόγο
της.