Δεν αποκλείουν μείωση επιτοκίων από την ΕΚΤ

Στις ΗΠΑ, ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας το τρίτο τρίμηνο του τρέχοντος
έτους σημείωσε τη μεγαλύτερη πτώση σε τριμηνιαία βάση από την περίοδο
Ιανουαρίου – Μαρτίου του 1991, -0,4% έναντι +0,3% το δεύτερο τρίμηνο. Παρ’ όλα
αυτά, η συρρίκνωση της αμερικανικής οικονομίας το τρίτο τρίμηνο του τρέχοντος
έτους ήταν μικρότερη από την αναμενόμενη (-1,0%), ενώ, σύμφωνα με επίσημη
ανακοίνωση την ίδια ημέρα, ο δείκτης βιομηχανικής δραστηριότητας Chicago ΡΜΙ
υποχώρησε τον Οκτώβριο στο 46,2 έναντι 46,66 τον Σεπτέμβριο και αναμενόμενης
πτώσης στο 43,0. Οι ανακοινώσεις των ισχυρότερων από τα αναμενόμενα
οικονομικών στοιχείων των ΗΠΑ την Τετάρτη επέδρασαν θετικά στο δολάριο ΗΠΑ με
την ισοτιμία ευρώ/δολ. να υποχωρεί στο 0,9001. Η ισοτιμία δολ/γιεν ανήλθε στα
122,50 ευνοούμενη επίσης από την ανεπιβεβαίωτη φημολογία για πυρκαγιά σε
πυρηνικό αντιδραστήρα στην περιοχή του Τόκιο. Στην Ελβετία, ο δείκτης τιμών
καταναλωτή σημείωσε μικρότερη από την αναμενόμενη άνοδο τον Οκτώβριο και
βρέθηκε στο 0,6% ετησίως (-0,2% μηνιαίως) που αποτελεί το χαμηλότερο επίπεδο
των τελευταίων 28 μηνών. Σύμφωνα με ανακοίνωση του υποδιοικητή της SNB κ.
Gchrigs την Τρίτη, η ελβετική οικονομία αναμένεται να σημειώσει χαμηλότερους
ρυθμούς ανάπτυξης το επόμενο έτος, +1,0% – 2,0% έναντι αρχικής εκτίμησης
+2,1%. Οι περιορισμένες πληθωριστικές πιέσεις στην ελβετική οικονομία σε
συνδυασμό με την αναμενόμενη οικονομική επιβράδυνση στηρίζουν την άποψη ότι η
τράπεζα είναι πιθανόν να προβεί σε περαιτέρω μείωση των επιτοκίων μέχρι το
τέλος του έτους αν το ελβετικό φράγκο ­ κυρίως ως προς το ευρώ ­ διατηρηθεί
ενισχυμένο στην αγορά συναλλάγματος. Στην ευρωζώνη οι πρόσφατες δηλώσεις
ανώτατων αξιωματούχων της ΕΚΤ υποδηλώνουν ενδεχομένως αλλαγή της στάσης της
τράπεζας ως προς τη νομισματική πολιτική της, γεγονός που στηρίζει την άποψη
για μείωση των επιτοκίων (25 μ.β.) στο πλαίσιο της επόμενης συνεδρίασης στις 8
Νοεμβρίου. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με συνέντευξη σε ιταλική εφημερίδα του
υποδιοικητή της ΕΚΤ κ. Noyer χθες, η ΕΚΤ θα συνεχίσει να παρακολουθεί την
αναπτυξιακή πορεία της ευρωζώνης και σε περίπτωση που νέα οικονομικά στοιχεία
παρουσιάσουν μία βελτιωμένη εικόνα του πληθωρισμού, ενδέχεται ­ αν θεωρηθεί
αναγκαίο ­ να οδηγήσει την τράπεζα σε μεταβολή των ευρωπαϊκών επιτοκίων.