ΠΡΟΣΩΠΑ Η πολιτική διέλυσε τους Πινκ Φλόυντ

Όχι, δεν ήταν οι καλλιτεχνικές διαφωνίες ούτε οι προσωπικοί εγωισμοί. Τη
χαριστική βολή στους Πινκ Φλόυντ έδωσαν η Θάτσερ και τα Φώλκλαντ.

Ρότζερ Ουώτερς. «Ο Γκίλμουρ υποστήριζε τη Θάτσερ, εγώ όχι»

«Στη διάρκεια της δύσκολης περιόδου των ηχογραφήσεων του ”Final Cut”»,
εξηγεί ο Ρότζερ Ουώτερς, «ένα από τα προβλήματα ήταν ότι ο Ντέηβιντ Γκίλμουρ
επέμενε πως ήταν σφάλμα μου να δηλώνω δημόσια την άποψή μου για τη σύγκρουση
της Βρετανίας με την Αργεντινή στα Φώλκλαντ. Επιπλέον εκείνος υποστήριζε
πολιτικά τη Μάργκαρετ Θάτσερ, ενώ εγώ όχι. Εκείνος πίστευε και πιστεύει πως
είναι σφάλμα να στέλνεις πολιτικά μηνύματα μέσω τραγουδιών της ποπ, εγώ
πιστεύω ακριβώς το αντίθετο».

Έτσι λοιπόν επήλθε η οριστική ρήξη ανάμεσα στον «εγκέφαλο» των Πινκ Φλόυντ,
τον Ρότζερ Ουώτερς, από τη μια πλευρά, και τους Γκίλμουρ, Μέησον και Ράιτ, από
την άλλη. Πενήντα επτά χρόνων σήμερα, ο Ουώτερς ανακοίνωσε πρόσφατα ότι
ξεκινάει νέα παγκόσμια περιοδεία στις 28 Φεβρουαρίου από το Κεηπτάουν της
Νότιας Αφρικής. «Ξανάρχισα τις ζωντανές εμφανίσεις τη σεζόν 1999-2000 στις
Ηνωμένες Πολιτείες», εξηγεί στην ιταλική «Κορριέρε ντέλλα Σέρα». «Διασκέδασα,
είχα μεγάλη ανταπόκριση και βρήκα ξανά την ευχαρίστηση του ”λάιβ”… Πολλοί
με ρωτούν, γιατί πηγαίνεις περιοδεία χωρίς να έχεις να διαφημίσεις κάποιο
καινούργιο δίσκο; Μα τι σημαίνει αυτό; Είμαι άνθρωπος του θεάματος και
παρουσιάζω θέαμα».

Την ίδια ώρα οι υπόλοιποι τρεις Πινκ Φλόυντ αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν, στις
12 Νοεμβρίου, μια συλλογή με τίτλο «Echoes ­ The Best of Pink Floyd». Έπειτα
από μακρά νομική διαμάχη, το όνομα και το ρεπερτόριο των Πινκ Φλόυντ
διαχειρίζεται μια εταιρεία, στην οποία καθένα μέλος του συγκροτήματος έχει και
μία ψήφο. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο Ρότζερ Ουώτερς είναι διαρκώς μειοψηφία και
τούτη τη φορά διαχώρισε δημοσίως τη θέση του από το «Echoes» των τριών άλλων.

Όσον αφορά τη μουσική, ο Ρότζερ Ουώτερς πιστεύει πως τα καλύτερα άλμπουμ των
Πινκ Φλόυντ είναι το «The Dark Side of the Moon» και το «The Wall»: «Απέχουν
μεταξύ τους 6 χρόνια, στη διάρκεια των οποίων το συγκρότημα βρισκόταν στο
απόγειο της δημιουργικότητάς του». Όσον αφορά την πολιτική, δηλώνει
αηδιασμένος από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν και από τη στάση
του Τόνυ Μπλαιρ ειδικότερα: «Μου φαίνεται πως υιοθέτησε με κάθε φυσικότητα τον
ρόλο εκείνου που βρίσκεται στην τσέπη του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών». Ο
Ρότζερ Ουώτερς εξακολουθεί να συγκινείται από τους ανθρώπους που υποφέρουν,
από την καθημερινότητα, την επαφή με τον πλησίον. «Και πριν πεθάνω»,
εξομολογείται, «ελπίζω ότι θα μάθω και κάτι ακόμα: πώς να αγαπώ σωστά μια γυναίκα».