30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΤΑΝΙΕΛ ΕΖ

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στο Παρίσι.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών.

ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Στην Ελλάδα, αλλά όχι τόσο πολύ όσο θα επιθυμούσε.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Άρη Φακίνο «Ο Αρχιμάστορας» (ο τίτλος στη γαλλική μετάφραση).

Ο Ντανιέλ Εζ αναλαμβάνοντας καθήκοντα νέου διευθυντή του Γαλλικού
Ινστιτούτου Αθηνών έχει να αντιμετωπίσει μια πρόκληση: να συμβάλει μέσα από
τις δραστηριότητες του Ινστιτούτου στην αναθέρμανση του ενδιαφέροντος των
Ελλήνων για τη γαλλική κουλτούρα, παρ’ όλο που η πραγματικότητα οδήγησε στη
συρρίκνωση των παραρτημάτων του στην Ελλάδα όπου διδάσκονταν τα γαλλικά.
Γιατί, όπως ισχυρίζεται, το όπλο της γαλλικής κουλτούρας δεν είναι μόνο η
γλώσσα, αλλά και η… αποπλάνηση.

ΕΡ.: Ποια είναι η πιο σημαντική σας προτεραιότητα ως διευθυντή του
Γαλλικού Ινστιτούτου;

ΑΠ.: Το εκσυγχρονισμένο Γαλλικό Ινστιτούτο να συνεχίσει να αποτελεί
κινητήριο πόλο της πολιτιστικής ζωής στην Αθήνα και την Ελλάδα.

ΕΡ.: Θα μιλούσατε για πολιτιστική πολιτική του Γαλλικού Ινστιτούτου;

ΑΠ.: Βεβαίως και με την πιο ευρεία έννοια που η λέξη έχει στη γερμανική
γλώσσα: Kultur.

ΕΡ.: Με ποια μέσα θα την υποστηρίξετε;

ΑΠ.: Είναι ένα κοκτέιλ: σ’ ένα ποτήρι βάζετε φαντασία, επαφές, λίγα
χρήματα, μια δόση τύχης και ανακατεύετε με πολλή εργασία.

ΕΡ.: Ποια είναι τα διεθνή γαλλικά ονόματα που θα συνδράμουν με την
παρουσία τους στα σχέδια του Γαλλικού Ινστιτούτου;

ΑΠ.: Όλοι, και όπως λέει και η παροιμία: βοήθησε τον εαυτό σου, ο
ουρανός θα σε βοηθήσει.

ΕΡ.: Ποια είναι σήμερα η δύναμη του γαλλικού πολιτισμού;

ΑΠ.: Η ποικιλία.

ΕΡ.: Με ποια έκφανσή του θα θέλατε να συμμαχήσετε;

ΑΠ.: Με όλες όσες προωθούν τις ανταλλαγές και τις συμπαραγωγές ανάμεσα
στην Ελλάδα και τη Γαλλία.

ΕΡ.: Τα παραρτήματα του Γαλλικού Ινστιτούτου στην Ελλάδα
συρρικνώνονται. Γιατί;

ΑΠ.: Για πολλούς λόγους, με κυριότερο το ότι δεν απηχούν πλέον τη δράση
που επιθυμούμε να αναπτύξουμε.

ΕΡ.: Θα υπάρχει η ίδια δυνατότητα και η ίδια ευκολία σε όσους
ενδιαφέρονται να μάθουν γαλλικά;

ΑΠ.: Είμαι πεπεισμένος γι’ αυτό.

ΕΡ.: Με τα νέα δεδομένα, ποιος θα είναι ο ρόλος ενός φορέα πολιτισμού
όπως το Γαλλικό Ινστιτούτο;

ΑΠ.: Να προβάλλει τις γαλλοελληνικές συνεργασίες και να κάνει ευρύτερα
γνωστή τη σύγχρονη Γαλλία στην Ελλάδα.

ΕΡ.: Τι βαθμό θα βάζατε στα γαλλικά των Ελλήνων;

ΑΠ.: 20 σε όσους τα μιλάνε έστω και λίγο, 12 σε εκείνους που σκοπεύουν
να τα μάθουν. Όσο για τους υπόλοιπους…

ΕΡ.: Υπάρχουν πολλοί γνώστες της γαλλικής γλώσσας;

ΑΠ.: 36% των ηλικιών 25-35, με δυνατότητα να αναλάβουν υπεύθυνες θέσεις
εργασίας, δηλώνουν ότι μιλάνε τα γαλλικά.

ΕΡ.: Γιατί χρειάζεται να μάθει κάποιος να μιλάει και να εκφράζεται στα
γαλλικά;

ΑΠ.: Είναι απαραίτητο σήμερα να μιλάει κάποιος πολλές γλώσσες (η κόρη
μου μιλάει έξι). Τα αγγλικά είναι μία γλώσσα σημαντική για την επικοινωνία και
την οικονομία.

ΕΡ.: Σε τι συνίσταται η γοητεία της γαλλικής γλώσσας;

ΑΠ.: Δεν το γνωρίζω, αλλά μπορώ να σας μιλήσω για τη γοητεία των
ελληνικών.

ΕΡ.: Τι ενδιαφέρον παρουσιάζει η Αθήνα για έναν Γάλλο;

ΑΠ.: Σε ποια πόλη μπορούμε να ακούσουμε έναν ακορντεονίστα να
τραγουδάει «Σ’αγαπώ» κάτω από ένα παράθυρο;

ΕΡ.: Έχει το προφίλ μιας μητρόπολης ή ακόμα προσπαθεί να προσαρμοστεί
στα σύγχρονα δεδομένα;

ΑΠ.: Η Αθήνα είναι μία μεγάλη μητρόπολη.

ΕΡ.: Τι νοσταλγείτε από τη χώρα σας;

ΑΠ.: Να τρώω όρθιος ένα σάντουιτς μαζί με ένα ποτήρι κρασί στον πάγκο
ενός μπαρ με καπνούς.

ΕΡ.: Τι θα λέγατε σε έναν Έλληνα για τη χώρα σας;

ΑΠ.: Θα τον προσκαλούσα για έναν περίπατο στο Παρίσι την άνοιξη.

ΕΡ.: Τι περιμένετε να σας πει για τη δική του;

ΑΠ.: Τα πάντα, σε μια ταβέρνα κατά προτίμηση κοντά στη θάλασσα με ένα
ποτήρι ούζο.

ΕΡ.: Τι γνωρίζετε από τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό;

ΑΠ.: Νομίζω ότι γνωρίζω αρκετά, αλλά όχι τόσα όσα ο Ζακ Λακαριέρ, για
παράδειγμα.