ΜΑΤΙΕΣ Οι μηχανές

«Νομίζω ότι ο θριαμβευτής του συνεδρίου ΠΑΣΟΚ, Κώστας Σημίτης, έπρεπε να είναι
πιο βιαστικός για “της ζωής το παραπέρα”. Έπρεπε να έχει προβεί ήδη στον από
πολλού αναμενόμενο ανασχηματισμό. Γιατί, εδώ και καιρό, δεν υπάρχει κυβέρνηση.
Υπάρχει μια ομάδα αγωνιώντων ανθρώπων, που περιμένουν ένα κρίσιμο τηλεφώνημα:
αυτό που θα τους πληροφορήσει αν θα παραμείνουν στις θέσεις τους ή θα πάνε στα
σπίτια τους».

Έτσι άρχιζα το χρονογράφημα της περασμένης Τετάρτης. Με γκρίνια. Τελικά, το
κράτησα ­ μπήκαν άλλα θέματα στη μέση. Όσο για τον ανασχηματισμό, κέρδισε
μερικές μέρες. Θα γίνει, όπως διαβάζω, τη Δευτέρα. Μεθαύριο. Και είναι καλό
αυτό. Θα μου πείτε: «μα, για μερικές μέρες κάνεις έτσι; Αν δεν γινόταν τη
Δευτέρα, θα γινόταν Τετάρτη – Πέμπτη. Σπουδαία τα λάχανα…»

Δεν είναι έτσι. Από τότε που προαναγγέλθηκε ο ανασχηματισμός, έχουν περάσει
τέσσερις μήνες! Σ’ αυτό το διάστημα ­ τεράστιο ­ δεν κουνιόταν φύλλο!
Ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός βρισκόταν σε ημιανάπαυση και με το όπλο παρά
πόδα. Έλεγε και λέει ο κάθε υπάλληλος, από τον υψηλότερα ιστάμενο ως τον
κλητήρα, «άσε να δούμε τον καινούργιο υπουργό, να μας πει τι σχεδιάζει, τι
θέλει και μετά βλέπουμε…»

Τίποτα, λοιπόν, δεν προχώρησε, όλο αυτό το τετράμηνο. Γι’ αυτό και ο πρόεδρος
Κακλαμάνης αναγκάσθηκε να ρωτήσει τον πρωθυπουργό, ψιθυριστά, στο πάνελ, «πότε
ξεκινάμε;» «Τώρα, αμέσως!» τόνισε ο Κ. Σημίτης, από το βήμα, στους συνέδρους,
που τον αποθέωναν. Και είναι ανάγκη, αυτό το «τώρα αμέσως» να ισχύσει. Όχι για
το ΠΑΣΟΚ. Όχι για τον Σημίτη. Μα για τον τόπο. «Μας χωρίζει μεγάλη απόσταση,
από τις προηγμένες χώρες της Ευρώπης», ομολόγησε, στο συνέδριο, ο
πρωθυπουργός. Για να καλυφθεί, όμως, αυτή η απόσταση, χρειάζεται σκληρή
δουλειά. Δεν πρέπει να χαθεί ούτε μια μέρα, που λέει ο λόγος.

Υπάρχουν, στην πορεία της κυβέρνησης, κολοσσιαία ζητήματα για λύση: τα
καθημερινά προβλήματα του πολίτη, για τα οποία, τόσο μελάνι έχει χυθεί. Το
ασφαλιστικό που έφερε την κυβέρνηση απέναντι στους εργαζόμενους. Τα
ολυμπιακά και τα άλλα έργα, που δεν προχωρούν με ταχείς ρυθμούς, όπως έχει
προγραμματισθεί. Τα μέτρα, για την τρομοκρατία και την ασφάλεια, γενικότερα,
δεδομένου, μάλιστα, ότι οι πιέσεις θα εντείνονται συνεχώς και οι εκβιασμοί θα
είναι αλλεπάλληλοι. Και, βέβαια, η ανεργία, η συγκοινωνία, τα νοσοκομεία, τα
σχολεία, η φτώχεια, οι μετανάστες, οι συνταξιούχοι κ.λπ.

Είναι αρκετά τρία χρόνια, για να γυρίσει ο ήλιος; Είναι αρκετά τρία χρόνια,
για ν’ αλλάξει τελείως η Ελλάδα, όπως όλοι περιμένουμε; Είναι. Αν δουλέψουμε
με σχέδιο, με σύστημα και με φουλ τις μηχανές.