[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Έχετε ακούσει ποτέ για την «αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι»;
Είναι, λένε, οι ειδικοί, και κυρίως, οι… τερματοφύλακες, ένα συναίσθημα που
δεν έχει περιγραφή, και που δεν έχει όμοιό του. Είναι εκεί που η αδρεναλίνη
συναντάει την απόγνωση και δημιουργείται το αίσθημα της φυγής. Να σηκωθείς και
να τα παρατήσεις όλα. Να φύγεις μακριά και να μην κοιτάξεις πίσω. Από φόβο
μήπως σε πάρει ένα χέρι και σε στήσει στο τέρμα, με την μπάλα στα έντεκα
βήματα, και τον αντίπαλο έτοιμο να σουτάρει. Υπερβολές. Όλα αυτά λέγονται από
άγνοια. Ειδικών και μη. Επειδή ουδείς έως τώρα έχει ασχοληθεί επισταμένως με
την αγωνία του… υπουργοποιήσιμου πριν από τον ανασχηματισμό. Συνοπτικά, και
για να μη μακρηγορούμε, το συναίσθημα έχει τις ακόλουθες επιπτώσεις: α)
απώλεια ύπνου, β) ανορεξία, γ) νευρικότητα, δ) νευρικές εκρήξεις, ε)
κατάθλιψη, στ) σταδιακή αντικοινωνική συμπεριφορά, ζ) απώλεια μνήμης…

Απώλεια μνήμης

Από όλα αυτά τα συμπτώματα, το χειρότερο ίσως είναι αυτό της απώλειας μνήμης.
Διότι αν υπήρχε, ουδείς εκ των υπουργοποιησίμων θα είχε τόσο μεγάλη ιδέα γι’
αυτό που πρόκειται να αναλάβει (και αναμένει με τόση αγωνία, και με τα
συμπτώματα που προαναφέρθηκαν). Θα θυμόταν ότι και άλλοι πριν από αυτόν είχαν
ξεκινήσει με τις καλύτερες προϋποθέσεις, γεμάτοι όνειρα, και τη φιλοδοξία να
σώσουν αυτόν τον τόπο. Και μαζί του κι εμάς. Και πού κατέληξαν; Πρώην. Αν
κοιτάξει κανείς τον κατάλογο των περίπου 600 βουλευτών που έχουν μπει στη
Βουλή από το ’80 και μετά, περίπου μισοί και παραπάνω έχουν δίπλα στο όνομά
τους το πρόθεμα «τ.» ή το «π.». Ήτοι τέως ή πρώην. Συγγνώμη κύριε
(υπουργοποιήσιμε), τι σε κάνει να πιστεύεις ότι εσύ θα τα καταφέρεις καλύτερα
από εκείνον, τον όποιο προκάτοχό σου;

Εξαιρέσεις οι ευφυείς

Έχεις μεγαλύτερο βαθμό ευφυΐας; Δεν νομίζω. Μία έρευνα του ψυχιάτρου… πρώην
υφυπουργού (στη δεκαετία του ’80) Χρήστου Οικονόμου, είχε δείξει ότι στη
Βουλή, οι ευφυείς αποτελούν εξαιρέσεις στον κανόνα. Που θέλει τους υπόλοιπους
να έχουν βαθμό ευφυΐας κοντά στον μέσο όρο. Κοντά. Διότι ορισμένοι κινούνται
κάτω από τον μέσο όρο! (Το πώς τα κατάφεραν να εκλεγούν, ουσιαστικά ξεγελώντας
τους ψηφοφόρους τους, αυτό είναι μια άλλη ιστορία). Είσαι, λοιπόν, κύριε
υπουργοποιήσιμε περισσότερο ικανός, ευέλικτος, αποτελεσματικός; Πιο πολιτικός;
Πιο διπλωμάτης; Ούτε κι αυτό μου φαίνεται. Άρα; Σκέψου τους προηγουμένους. Που
ανέλαβαν για να πετύχουν, και κατέληξαν πρώην και τέως. Χαλάρωσε με τη σκέψη
ότι ουδείς είναι μόνιμος στην κυβέρνηση, και άσε τον Σημίτη να σε ανακαλύψει
μόνος του, φυλλομετρώντας τον κατάλογο με τους βουλευτές. Ή τους
εξωκοινοβουλευτικούς φίλους του!..

Πυρέτος στο ΟΑΚΑ

Τέτοιες ώρες, το περασμένο Σάββατο, πρωί λέμε τώρα, είχε αρχίσει να παίρνει
φωτιά το Ολυμπιακό Στάδιο. Η υπόγεια αίθουσα, η οποία είχε μετασκευαστεί σε
αρένα για να φιλοξενήσει το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Πυρετός επικρατούσε. Πότε θα
μιλήσει ο Γιώργος Παπανδρέου, τι ώρα θα μιλήσει ο Κώστας Λαλιώτης, πότε η Βάσω
Παπανδρέου, τι ώρα θα γίνει η δευτερολογία Σημίτη. Αν θα απαντήσει στον Άκη
Τσοχατζόπουλο και πώς. Και, κυρίως, αν κυκλοφόρησαν σωστά οι λίστες. Κόσμος να
πηγαινοέρχεται. Να συζητάει, να κάνει εκτιμήσεις, να αρπάζεται, να τσακώνεται,
να φωνάζει. Ωραία ατμόσφαιρα. Η πολιτική είναι και πάλι εδώ. Ζωντανή, αληθινή.
Στους διαδρόμους. Γιατί στην αίθουσα δεν υπήρχε. Την είχαν εξαφανίσει οι
μεθοδεύσεις και οι σκοπιμότητες. Και η ανάγκη τού κάθε κορυφαίου να δώσει την
κατάλληλη παράσταση, την κατάλληλη στιγμή. Πού να βρεθεί, λοιπόν, χρόνος και
τόπος για την πραγματική πολιτική;

Άλλοθι τέλος

Ανεξάρτητα, πάντως, από το αν στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ συζήτησαν πολιτικά, η
αλήθεια είναι ότι πήραν αποφάσεις που θα έχουν σοβαρές επιπτώσεις στην
πολιτική της κυβέρνησης. Για παράδειγμα μετά το 71% που έλαβε ως ποσοστό
αποδοχής ο Κώστας Σημίτης, αναρωτιούνται πολλοί αν αποκρυπτογράφησε επαρκώς
και προς τη σωστή κατεύθυνση το μήνυμα που συνόδευε την «καθαρή και δυνατή
εντολή» που επιζητούσε. Διότι τι ήταν το 71%; «Ε-σέ-να θέ-λου-με», «ε-σέ-να
θέ-λου-με» μόνο; Όχι βεβαίως. Ήταν και «καλά ώς τώρα, αλλά από ‘δώ και πέρα,
αρχηγέ, άλλοθι τέλος»! Άλλοθι ως προς τις δυσκολίες να κυβερνήσει επαρκώς. Από
το Συνέδριο και μετά δεν υπάρχει. Εξαερώθηκε. Έγινε ένα με τον αέρα, ένα με το
28,8% της εσωκομματικής αντιπολίτευσης. Επειδή λοιπόν η εσωκοιμματική
αντιπολίτευση είναι πεσμένη στο έδαφος. Επειδή απο την πλευρά αυτή ουδείς
απαιτεί, ουδείς ζητάει, ουδείς θέτει θέματα. Κι επειδή όλα πλέον τα έχει στα
χέρια του ο κ. Σημίτης, είναι εμφανές πως μεθαύριο, σε ένα μήνα, σε δύο μήνες,
σε μισό χρόνο, που θα βρει τα πρώτα μεγάλα μπαστούνια στον δρόμο, η ευθύνη τής
μη υπερπήδησής τους, θα ανήκει αποκλειστικά σ’ αυτόν. Και σε κανέναν άλλο…

Οι λογαριασμοί Μητσοτάκη

Οι ευθύνες στην πολιτική είναι διαχρονικές. Δεν μπορείς να ισχυρισθείς ότι
επειδή τώρα δεν είμαι κάπου, δεν αναγνωρίζω τίποτε από όσα έγιναν επί της
θητείας μου, στο παρελθόν. Έχεις και παραέχεις, κύριε. Και θα κρίνεσαι γι’
αυτές κάθε φορά. Έγινε αυτή η φοβερή καταγγελία εκ μέρους του Κ. Λαλιώτη για
τον επίτιμο πρόεδρο της Ν.Δ. Κ. Μητσοτάκη και την οικογένειά του. Η απάντηση
ήταν «συκοφάντη, είσαι λασπολόγος». Λασπολόγος εντάξει, αλλά με την ταμπακέρα
τι γίνεται; Υπάρχει αυτή η μαϊμού-εταιρεία της Λιβερίας; Και σε ποιον ανήκει;
Και γιατί ο Κ. Μητσοτάκης δεν κάνει αυτό που θα έκανε καθένας που δεν έχει τη
φωλιά του λερωμένη; Να πει δηλαδή: «Κύριε, με συκοφαντείς. Ιδού, ανοίγω τους
λογαριασμούς της λιβεριανής εταιρείας, και να ποιοι μού έβαζαν λεφτά. Ή δεν
μού έβαζαν». Ο Μητσοτάκης δεν λέει αυτό. Λέει ότι το 1994 άνοιξα όλους τους
λογαριασμούς μου και δεν αποδείχθηκε τίποτε. Σωστά. Μόνο που σ’ αυτούς τους
λογαριασμούς δεν περιλαμβανόταν ο συγκεκριμένος τής Μαyo Investments
Corporation. Αυτός δηλαδή που ζητάει ο Λαλιώτης να ανοίξει…

Προειδοποίηση

Ο Λαλιώτης τώρα από την πλευρά του κάνει ό,τι κάνει για να δώσει στον
Καραμανλή να καταλάβει πως το βάρος που σηκώνει στην πλάτη του με τη Ν.Δ.
είναι τεράστιο. Ότι αυτή η ιστορία με τις δικαστικές έρευνες για ψύλλου πήδημα
εις βάρος της κυβέρνησης είναι μία αδιέξοδη πολιτική, η οποία δεν οδηγεί
πουθενά. Διότι είναι σαν να παίζεις με τη φωτιά. Καις; Θα καείς. Με σταυρωμένα
χέρια δεν κάθεται κανείς. Θα καθήσει η κυβέρνηση, που έχει στα χέρια της και
το μαχαίρι και το πεπόνι; Που ξερει καλά τι λοβιτούρες έγιναν επί Ν.Δ.; Μία
προειδοποίηση είναι, λοιπόν, όλο αυτό το πράγμα που κάνει ο Λαλιώτης. Με
αποδέκτη τη Ν.Δ. και το παρελθόν της. Και επειδή δεν είναι εύκολος αντίπαλος,
κάθε άλλο, το πράγμα θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον από εδώ και πέρα. Διότι δεν
πρόκειται να σταματήσει. Δεν είδατε που συνοδεύει τις καταγγελίες κατά
Μητσοτάκη με τη φράση «αυτά προς το παρόν»; Προειδοποιεί και απειλεί. Και
προφανώς δεν αντιμετωπίζεται με απαντήσεις τού στυλ «είσαι λασπολόγος και
συκοφάντης». Διότι είναι και ποιος σε λέει «λασπολόγο» και «συκοφάντη»…