ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Κάτι ροζ στο φαράγγι

«Μπορούμε να ρίξουμε ναπάλμ, και βόμβες ουρανίου, και να σκοτώσουμε
χιλιάδες ανθρώπους. Κι έπειτα θα έλθουν εκείνοι οι απαίσιοι τύποι της
Συμμαχίας του Βορρά, και θα είναι φρικτό». Σούζαν Σόνταγκ

Κάτι τρέχει (του Πλαντύ, από τη «Μοντ»)

Ο Τζούλιαν Μένυον, ανταποκριτής του βρετανικού καναλιού ΙΤΝ στην Ασία, είχε
την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά τους «απαίσιους τύπους» στους οποίους
αναφέρεται η Αμερικανίδα συγγραφέας. Βρέθηκε μαζί με μερικούς ακόμη
δημοσιογράφους ανάμεσα στις γραμμές της Συμμαχίας, έξω από την Καμπούλ,
προσπαθώντας να καλύψει όσο μπορούσε καλύτερα τους βομβαρδισμούς. Οι
δυσκολίες, γράφει στο περιοδικό Σπεκτέιτορ, ήταν πολλές: οι στρατιώτες
της Συμμαχίας δεν φημίζονται για την ευγένειά τους ούτε οι ταλιμπάν για την
ευστοχία τους, ενώ οι στρατηγοί του Πενταγώνου υποπίπτουν συχνά σε ολέθρια
λάθη. Το άμεσο πρόβλημα όμως ήταν άλλο: το νερό.

Πολλοί νομίζουν ότι οι πολεμικοί ανταποκριτές μένουν σε πολυτελή ξενοδοχεία
και όλη μέρα πίνουν τζιν με τόνικ. Αυτό δεν συμβαίνει με τον Μένυον (ούτε
βέβαια με τον Γιάννη Διακογιάννη), ο οποίος μένει σε μια τρώγλη χωρίς τζάμι σε
πολλά παράθυρα, χωρίς ηλεκτρικό, και χωρίς αλκοόλ από τότε που τελείωσε το
τελευταίο μπουκάλι βότκα. Πολύ γρήγορα τελείωσαν και οι προμήθειες πόσιμου
νερού. Δεδομένου ότι το νερό της περιοχής είναι κίτρινο, και πολλοί ξένοι
έχουν αρρωστήσει, ο Μένυον, μαζί με μερικούς συναδέλφους, τον οδηγό και τον
διερμηνέα τους, αποφάσισαν το Σάββατο πριν από τους βομβαρδισμούς να
αναζητήσουν το περίφημο νερό στο φαράγγι Σαλάνγκ, για το οποίο τόσοι και τόσοι
ταξιδιώτες έχουν μιλήσει. Ύστερα από μια ώρα περπάτημα ανάμεσα σε
ξεχαρβαλωμένα τανκς που χρησιμοποιούνται συχνά για να στηρίζουν γέφυρες,
έφτασαν σε ένα εκπληκτικό τοπίο, όπου τα βουνά ήταν φιλικότερα και ένα
ορμητικό ποτάμι υποσχόταν να δώσει λύση στο πρόβλημά τους. Ρώτησαν τότε ένα
γέρο αν μπορούσαν να μαζέψουν νερό και να κάνουν μπάνιο. Κι όταν εκείνος
απάντησε καταφατικά, ο Μένυον γδύθηκε κι έπεσε πρώτος στο νερό. Ήταν παγωμένο.
Έπειτα από μια εβδομάδα απλυσιάς, όμως, αισθανόταν υπέροχα.

Πριν καλά-καλά προλάβει να ντυθεί, διαπίστωσε ότι είχε φτάσει μια ομάδα
ντόπιων με επικεφαλής έναν αγριεμένο νεαρό που μιλούσε έντονα στον διερμηνέα
τους. «Θέλει να σου κάνει κακό», του είπε. «Λέει ότι πρόσβαλες το ισλάμ και τα
τοπικά ήθη κάνοντας μπάνιο γυμνός στο ποτάμι τους». «Μα ρώτησα τον γέρο»,
διαμαρτυρήθηκε ο δημοσιογράφος. «Λέει ότι ο γέρος είναι τρελός, κι ότι δεν
ήταν εξουσιοδοτημένος να σου δώσει άδεια. Λέει ότι πρόκειται για σκάνδαλο,
καθώς υπάρχουν γυναίκες στα κοντινά σπίτια. Λέει ότι είδε κάτι ροζ». Ο Μένυον
ζήτησε συγγνώμη όσο πιο ταπεινά μπορούσε. Ο άνδρας τού είπε τότε ότι είναι
οπαδός της Συμμαχίας του Βορρά, ότι σιχαίνεται τους ταλιμπάν γιατί είναι
Παστούν, όχι Τατζίκοι, και ότι πιστεύει πως πρέπει να υπερασπιστεί τις αρχές
της θρησκείας του από τις ξένες επιρροές. Ο δημοσιογράφος απολογήθηκε για άλλη
μια φορά στον σύμμαχό του, και απομακρύνθηκε με βιαστικά βήματα.