ΓΝΩΜΗ Η επιστροφή του Μέτερνιχ

Το επιχείρημα είναι ακλόνητο. Η νομιμοποίηση των Αμερικανών, όταν στρέφονται
κατά των φονταμενταλιστών στο Αφγανιστάν, είναι ανύπαρκτη. Οι ίδιοι εξέθρεψαν
αυτό το τέρας, πριν από 20 χρόνια, όπως μας επισημαίνουν καθημερινά οι
ειδήμονες στα πράγματα της Κεντρικής Ασίας.

Αυτή η λογική δεν επιδέχεται αντίρρηση. Αν δεχτεί βεβαία κανείς ότι ο ορθός
τρόπος ανάγνωσης της Ιστορίας είναι εκείνος που μας βολεύει. Όλοι οι Έλληνες
θυμόμαστε ότι το 1974 έγινε τουρκική εισβολή στην Κύπρο και το 1922 γενοκτονία
των Ελλήνων στη Μικρά Ασία. Τι έγινε προηγουμένως, δεν θέλουμε να το ξέρουμε.

Προτού όμως η CIA αρχίσει να ρίχνει δισεκατομμύρια στο Αφγανιστάν, για να
καρδαμώσει το τέρας, κάπως το τέρας έπρεπε να γεννηθεί. Μπορεί η CIA να έπαιξε
ρόλο τροφού, πατέρας του όμως ήταν αναμφισβήτητα ο Μπρέζνιεφ. Δεν έστειλε ο
Ρήγκαν τους αλεξιπτωτιστές στην Καμπούλ σε εκείνη την επιχείρηση-αστραπή τον
Δεκέμβριο του 1979.

Δεν ήταν βέβαια ηθικό από μέρους της Ουάσιγκτον να χρησιμοποιήσει τη
φονταμενταλιστική αντίσταση για να αποδυναμώσει τους Ρώσους. Ούτε η Μόσχα όμως
φέρθηκε με το γάντι στην Καμπότζη, ώστε να μην καρδαμώσει ο Πολ Ποτ. Δυστυχώς,
στον ανταγωνισμό για την παγκόσμια κυριαρχία τον 20ό αιώνα, η επιλογή των
συμμάχων δεν ήταν θέμα καλού γούστου. “Θα συμμαχούσα και με τον διάολο για να
κερδίσω τον πόλεμο”, δήλωνε ο αριστοκράτης Τσώρτσιλ.

Το δόγμα “μην υποστηρίζετε τους λεχρίτες” ξεχάστηκε μαζί με την ιερή συμμαχία.
Ο Μέτερνιχ όμως ζει ένα θριαμβευτικό comeback.