Στο Αφγανιστάν δεν έχουμε ζωή

«Το Αφγανιστάν είναι μια νεκρή χώρα, όπου το μόνο που αντικρύζεις είναι
αίμα και πτώματα. Δεν υπάρχει μουσική, παρά μόνο φωνές και κλάματα γυναικών
που θρηνούν τον θάνατο των αντρών και των παιδιών τους. Οι άνθρωποι δεν
ελπίζουν πια σε τίποτα».

Η μόλις δύο ετών Σόζι περιπλανήθηκε για ένα μήνα στην αγκαλιά της μητέρας της, για να καταλήξει σε μια αποθήκη στον Πειραιά

Τα λόγια του 26χρονου Αφγανού Ζαχίρ Ατχάρι αντανακλούν τα συναισθήματα και των
45 ομοεθνών του, που «ξεριζώθηκαν» από την πατρίδα τους, κυνηγημένοι από το
καθεστώς των Ταλιμπάν, και βρήκαν προσωρινό λιμάνι στο Κέντρο Υποδοχής
Προσφύγων του Δήμου Θεσσαλονίκης. Τώρα προσπαθούν να ξεχάσουν τις μέρες της
φρίκης που έζησαν και τη δυστυχία του λαού τους και προσδοκούν, ως «μάννα εξ
ουρανού», την έγκριση της αίτησης πολιτικού ασύλου.

Ο Ζαχίρ γεννήθηκε στην πόλη Όραζγκον του Αφγανιστάν. Τον Απρίλιο του 1999
αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τους γονείς και τα επτά του αδέρφια για να
γλιτώσει. «Στην αρχή πήγα στην Αθήνα, όπου συχνά κοιμόμουν σε παγκάκια και
πριν από τρεις μήνες ήρθα στη Θεσσαλονίκη. Εδώ και δύο χρόνια δεν έχω καμία
επαφή με τους δικούς μου».

Το πρόσωπό του σκοτεινιάζει όταν σκέφτεται τη ζωή στο Αφγανιστάν. «Δεν μπορείς
να την αποκαλέσεις ζωή. Οχτώ εκατομμύρια άνθρωποι υποσιτίζονται και περίπου
1,5 εκατομμύριο πολίτες πεθαίνουν από την πείνα. Οι γυναίκες πάσχουν από
διάφορες ασθένειες και ζουν φυλακισμένες στα ίδια τους τα σπίτια. Το 50% των
αγοριών και όλα τα κορίτσια δεν μπορούν να πάνε στο σχολείο. Είναι μια χώρα
νεκρών, που το μόνο που μπορείς να δεις είναι πτώματα και αίμα. Οι άνθρωποι
δεν έχουν ελπίδα, γι’ αυτό και κατά χιλιάδες προσπαθούν να φύγουν».

Ανάμεσα στους 45 Αφγανούς πρόσφυγες είναι και ο Αλί Αχμέντ, 29 ετών, αλλά
πρόλαβε, όπως ο ίδιος λέει, να γίνει στρατηγός της Βόρειας Συμμαχίας και να
πολεμήσει εναντίον των Ταλιμπάν. Κυνηγημένος από το καθεστώς κι έπειτα από μια
μεγάλη περιπλάνηση τριών χρόνων, βρέθηκε πριν από 1,5 μήνα στη Θεσσαλονίκη.

«Το 1998 πήραν την εξουσία οι Ταλιμπάν, έφυγα από το Αφγανιστάν και πήγα στο
Πακιστάν. Εκεί με συνέλαβαν και πέρασα ένα διάστημα στη φυλακή. Όταν με άφησαν
ελεύθερο, πήγα στο Ιράν. Πέρασα στην Τουρκία και πριν από 1,5 μήνα έφτασα στην
Ελλάδα».

Το Κέντρο Υποδοχής Προσφύγων ετοιμάζεται να υποδεχτεί άλλες δύο οικογένειες
Αφγανών. «Οι ανάγκες μας σε τρόφιμα, ρούχα και φάρμακα είναι αυξημένες»,
τόνισε η υπεύθυνη του Κέντρου, Νόνα Νιγριτινού και πρόσθεσε: Συντηρούμαστε με
επιχορηγήσεις από τον δήμο, τη νομαρχία και από προσφορές ιδιωτών. Τώρα
περιμένουμε την επιχορήγηση από το υπουργείο Υγείας, ώστε να μπορέσουμε να
εξυπηρετήσουμε τους ανθρώπους αυτούς.

Πουλήσαμε ό,τι είχαμε και φύγαμε από το Ιράκ

Ένα πακέτο μπισκότα, το μάννα εξ ουρανού για τον μικρό Ιρακινό

Περιπλανήθηκε για έναν μήνα. Στα βόρεια σύνορα του Ιράκ, στριμώχτηκε μαζί με
πολλούς άλλους σε ένα αυτοκίνητο για την Κωνσταντινούπολη. Και από εκεί, σε
ένα ιστιοφόρο που πιάστηκε στα Μέθανα.

Και είναι μόλις δύο χρόνων. Η μικρή Σόζι Σαμάλ μένει από προχθές σε μια
αποθήκη του Τελωνείου, στο λιμάνι του Πειραιά, μαζί με άλλους 274
λαθρομετανάστες. Ήρθε από το Ιράκ μαζί με τους γονείς και τον μεγαλύτερο
αδελφό της.

«Έπρεπε να φύγουμε όσο πιο σύντομα γινόταν. Ο μικρός έπρεπε να πάει σε
νοσοκομείο και στο Ιράκ αυτό δεν ήταν δυνατόν. Ξεκινήσαμε με αυτοκίνητο μαζί
με αρκετούς άλλους συμπατριώτες μας», λέει η 22χρονη Ασνά Σαμάλ, μητέρα της
Σόζι. Ο μεγαλύτερος γιος της, ο 7χρονος Μοχάμεντ, έχει χειρουργηθεί επτά φορές
για σοβαρή πάθηση του παχέος εντέρου που ονομάζεται νόσος του Χίρσπρουνγκ.

Πλήρωσαν 5.000 δολάρια για τη μεταφορά τους. «Πουλήσαμε ό,τι είχαμε και δεν
είχαμε. Μπήκαμε σε ένα αυτοκίνητο και φθάσαμε στην Τουρκία. Από εκεί με πλοίο
ξεκινήσαμε για την Ελλάδα».

Στο μεταξυ, το… παιχνίδι της γάτας με τον ποντικό έπαιζαν έως τις πρώτες
πρωινές ώρες σκάφη τού Πολεμικού Ναυτικού και του Λιμενικού με το τούρκικο
δουλεμπορικό πλοίο «Rafet Captan», το οποίο μεταφέρει, όπως έγινε γνωστό, 450
λαθρομετανάστες.

Έως τα ξημερώματα, το σκάφος εκινείτο με μικρή ταχύτητα στα Νότια της Κρήτης,
στο Λιβυκό Πέλαγος στα διεθνή ύδατα.

Το «Rafet Captan» εντοπίστηκε το απόγευμα της Τετάρτης να κινείται στη
θαλάσσια περιοχή μεταξύ Χάλκης και Τήλου. Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες, τα
περιπολικα του Λιμενικού υποχρεώθηκαν να ρίξουν υποχρεωτικές βολές για να
απομακρύνουν το δουλεμπορικό από τα ελληνικά παράλια.