ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η δύναμη της ζωής

Τι θα κάνατε αν νομίζατε ότι ήλθε το τέλος του κόσμου; Οι Νεοϋορκέζοι τώρα
ξέρουν. Το φάρμακο κατά του τρόμου είναι το σεξ.

Terror sex: η ανάγκη να αισθανθείς ότι το κεφάλι σου είναι πάντα πάνω στο σώμα σου

Εκείνη την τραγική μέρα, με το μετρό κλειστό και τους δρόμους αποκλεισμένους,
η Σόνια αναγκάστηκε να πάει σπίτι με τα πόδια. Ύστερα από ένα εξαντλητικό
περπάτημα 16 χιλιομέτρων, κατέφυγε σε ένα μπαρ και είδε στην τηλεόραση τις
εικόνες της καταστροφής μαζί με μερικούς φίλους. Ένας απ’ αυτούς την συνόδευσε
στο σπίτι. Ανέβηκαν στο δωμάτιό της, είδαν από το μπαλκόνι τον ουρανό του
Μανχάταν να φλέγεται ­ και κατέληξαν στο κρεβάτι. «Ούτε καν το σκέφτηκα»,
λέει. «Όταν περπατάς από το Μανχάταν στο Μπρούκλυν και βλέπεις παντού
ανθρώπους βουτηγμένους στη σκόνη και στο αίμα, δεν σε νοιάζει τίποτα». Η Σόνια
είχε ζωτική ανάγκη από παρέα. Δεν μπορούσε να μείνει μόνη, ήθελε μια αγκαλιά,
κάποιον να την παρηγορήσει. Και το σεξ ήταν καταπληκτικό. «Κάναμε έρωτα σαν να
ήταν το τέλος του κόσμου, κι αν μπορούσα να το ξανακάνω, θα το έκανα».

Αυτές τις μέρες, ολόκληρη η Νέα Υόρκη προσπαθεί να ξεχάσει τη φρίκη πάνω σε
χιλιάδες κρεβάτια. Άγνωστοι κάνουν έρωτα μεταξύ τους, ανδρόγυνα ανακαλύπτουν
από την αρχή τη σχέση τους και οι ειδικοί περιμένουν ένα καινούργιο baby boom.
«Είναι ένα είδος φόρου τιμής στη δύναμη της ζωής», λέει η Πέπερ Σουώρτζ,
καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον. Αυτός ο φόρος τιμής
έχει ήδη αποκτήσει όνομα: terror sex. Και έχει τη μεγαλύτερη ένταση μεταξύ των
ομοφυλοφίλων. Την επομένη των επιθέσεων, ο Τζόναθαν πήγε σε ένα σούπερ μάρκετ
να αγοράσει ψωμί. Εκεί συνάντησε έναν ελκυστικό άνδρα. «Ήταν πολύ περίεργο.
Κοιταχτήκαμε, και καταλάβαμε αμέσως ότι έπρεπε να εκτονώσουμε τη φρίκη μας.
Πήγαμε στο σπίτι, κι ύστερα από μια πρόποση το κάναμε».

Το σοκ από το τρομοκρατικό κτύπημα έφερε όμως στην επιφάνεια και μια
μεγαλύτερη ανάγκη για τρυφερότητα. Ζευγάρια που χώρισαν ξανασμίγουν, πρώην
εραστές τηλεφωνιούνται για να μάθουν νέα. «Ύστερα από 27 χρόνια γάμου,
χρειάζεσαι τον δικό σου χώρο», λέει ο Τζέημς. «Τις τελευταίες μέρες, όμως,
κοιμόμαστε με τη γυναίκα μου αγκαλιά». Λίγο μετά την πρόσκρουση του πρώτου
αεροπλάνου, ο Τζέημς δέχθηκε ένα αγωνιώδες τηλεφώνημα από τη γυναίκα του, που
βρισκόταν ακριβώς απέναντι από το Τρέιντ Σέντερ. Το διάστημα μέχρι να βρεθούν
ξανά μαζί τούς φάνηκε αιώνας. Όταν έπεσε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου,
εκείνος της είπε «Το πιστεύω ότι βρίσκεσαι εδώ», όχι «Δεν το πιστεύω ότι
βρίσκεσαι εδώ». Ήταν το μόνο αληθινό πράγμα που ένιωθε.

Έτσι κι αλλιώς, δεν υπάρχει τίποτα πιο αληθινό από τις ανθρώπινες σχέσεις.
Όπως λέει ο δρ Πήτερ Σάλοβεϊ, καθηγητής Ψυχολογίας στο Γέιλ, η μεγαλύτερη
ικανοποίηση στη ζωή δεν προέρχεται από τη δουλειά, από υλικά πράγματα ή από
την καθημερινή ρουτίνα. Αλλά από τις σχέσεις.