Ο θρησκευτικός γάμος

Για τον θρησκευτικό γάμο γράφει ο κ. Γεώργιος Χρηστέας, δικηγόρος, ο οποίος
παρατηρεί μεταξύ άλλων:
«Εις τις Εκκλησίες όλων των ευνομουμένων κρατών, η “συμφωνία” του γάμου
συνάπτεται υπό της δημοτικής αρχής, εγγραφομένη εις τα οικεία δημοτολόγια,
γενεαλογικώς.
Εις την πατρίδα μας, επεχειρήθη επ’ εσχάτων, δύο φορές, η ισχύς του “πολιτικού
γάμου”.
Την πρώτην (1982) κατεπολεμήθη από τον Μητροπολίτην, τότε, κ. Χριστόδουλον,
και η κυβέρνησις ηττήθη (το ανέφερε, μάλιστα, προσφάτως, ως αντίβαρον του κ.
Σημίτη).
Την δευτέραν, προ μηνός, επροτάθη υπό εξεχόντων, περί την κυβέρνησιν, νομικών
(καθηγητού της Νομικής Σχολής και τ. αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου) και πάλιν,
μέσω αυτών, ηττήθη η κυβέρνησις (γνωρίζομεν γιατί).
Ας είναι πασίγνωστον ότι ο διά του ιερέως “θρησκευτικός” γάμος είναι άκυρος,
ανύπαρκτος, ανυπόστατος “νομικώς”.
Και η μεν “θρησκεία” θεωρεί τον γάμον ως “μυστήριον”, η δε “Εκκλησία” οφείλει
από Θεού να τον θεωρεί ως “θείαν ευλογίαν” και μόνον.
Όλοι δε οι Χριστιανοί να την επιζητούν. Να την ευλαβούνται».













