Οι λόγοι του Αρχιεπισκόπου

Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος και το θέμα των ταυτοτήτων απασχολούν τους
αναγνώστες μας, ακόμη.

Ο κ. Μ. Σταματέλλος, εκπαιδευτικός, παρατηρεί:

«Στον υπέρτιτλο της εφημερίδας σας (5 Σεπτεμβρίου 2001) γράφετε: “Διχάζει πάλι
ο Αρχιεπίσκοπος”.

Και λοιπόν; Καλά κάνει και διχάζει. Δεν ξέρετε ότι και ο Χριστός ήλθε να
“διχάσει”; Λέει: “Ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην, αλλά μάχαιραν, ήλθον
διχάσαι άνθρωπον κατά του πατρός αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής”…
κ.λπ. (Ματ. Ι’ 34-36). “Ήλθα να χωρίσω τα πρόβατα από των εριφίων” (Ματθ. ΚΕ’
33).

Αλλά δεν φταίει ούτε ο Χριστός γι’ αυτό, ούτε ο Χριστού-δούλος. Φταίει όποιος
ακολουθεί την αντίθετον του Χριστού παράταξιν. Ο Χριστός και ο δούλος του
υποδεικνύουν την αλήθεια. Αλίμονο σ’ αυτόν που δεν την ακολουθεί και παραμένει
στην αντίθετη παράταξη. “Τον τρώει η μαρμάγκα” και την ευθύνη την έχει ο ίδιος
και όχι εκείνος που πήγε να τον προφυλάξει, να μη “φάη τα μούτρα του”».

Ο κ. Αθανάσιος Κ. Παπατζίμας, από τη Θεσσαλονίκη, σημειώνει:

«Ελπίζω ο Μακαριώτατος να έχη επίγνωσι των ελλοχευόντων ναρκισσιστικών
παγιδεύσεων-κινδύνων και των Σειρήνων της δημοσιότητος/δημοφιλίας. Επί
παραδείγματι, θα έπρεπε ν’ απαγορεύση την είσοδο των τηλεοπτικών συνεργείων
στις εκκλησίες μας. Ακόμη εξορθολογισμό έως απομάκρυνσι των άκρως παραφώνων
μεγαφωνικών εγκαταστάσεων από τους ιερούς ναούς».

Για τον εκσυγχρονισμό της Εκκλησίας της Ελλάδος γράφει ο κ. Μακάριος Χ.
Παππούς:

«Τα τελευταία χρόνια όλο το εκκλησίασμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος
έχουμε γίνει μάρτυρες της πορείας που ακολουθεί η Ιεραρχία της. Η Εκκλησία,
διά της Ιεραρχίας της, στην προσπάθειά της να δείξει ένα διαφορετικό πρόσωπο
προς τους πιστούς, προκειμένου, όπως διατείνεται, να εκσυγχρονιστεί και να
πλησιάσει περισσότερο τον κόσμο, στην πραγματικότητα παρουσιάζει μια εικόνα
προς την κοινωνία η οποία δεν συνάδει καθόλου με την αληθινή διδασκαλία του
Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού όπως έχει καταγραφεί στα Ιερά Κείμενα. Έχει επιδοθεί
σ’ έναν συνεχή αγώνα προβολής και άσκησης κοσμικής εξουσίας, ο οποίος την
απομακρύνει από την αληθινή πίστη και το θέλημα του Θεού. Η προσευχή και το
κήρυγμα, αντί να προσφέρουν ψυχική αγαλλίαση και στήριξη στους πιστούς, έχουν
μετατραπεί σε τηλεοπτικό πανηγύρι και ανεύθυνες μεγαλοστομίες που απέχουν από
την ορθότητα του Θείου Λόγου».

Σε επιστολή που μας έστειλε ο κ. Θωμάς Ι. Καβαλιώτης, από τον Άλιμο,
σημειώνεται μεταξύ άλλων:

«”Νίκη της Δημοκρατίας”.

Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσει κανείς τούτη την υπέροχη, σωστή τοποθέτηση όλων των
προοδευτικών δυνάμεων της Ελλάδας απέναντι στη μακάβρια, θα ‘λεγα, γεμάτη
εφιάλτες εποχή θεοκρατίας όπου ήθελε να μας ξαναοδηγήσει η Εκκλησία;».

Ο κ. Άγγελος Σταματίου, από την Αθήνα, παρατηρεί:

«Διαβεβαιώνουν οι εκπρόσωποι της Ιεραρχίας ότι οι στόχοι τους δεν είναι η
διεκδίκηση πολιτικού ρόλου ή η υποκατάσταση της πολιτικής ηγεσίας. Κάτι τέτοιο
βέβαια δεν θα ήταν δυνατό στις μέρες μας με την εδραιωμένη Δημοκρατία. Δεν
μπορούν όμως να πείσουν κανέναν ότι με τους μύδρους τους που κατά καιρούς
εξαπολύουν στην ουσία δεν επιδιώκουν τη χειραγώγηση του πολιτικού κόσμου».

Ο κ. Βίκτωρ Ι. Σαββαΐδης, τέως πρόεδρος Ε.Κ. Β. Ευβοίας, σημειώνει:

«Δεν μπορούμε να φορτώνουμε όλες τις αμαρτίες του παρελθόντος πάνω στην
Ιεραρχία και στην Εκκλησία, όταν τα ιταλογερμανικά στρατεύματα σάρωναν τον
κόσμο και κατέρρευσαν τεράστιες αυτοκρατορίες μία κατόπιν της άλλης, όπως η
Τουρκία, Γαλλία κ.λπ.».