ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Τρομεροί αυτοί οι Ρωμαίοι

Η ζωή συνεχίζεται υπό το κράτος υπερβολικής ζέστης και ελαφρού άγχους.
Δουλεύουμε, τρώμε, μαγειρεύουμε και αποστηθίζουμε την Ιστορία της Ε’
Δημοτικού. «Οι Ρωμαίοι», γράφει στα πρώτα κεφάλαια το βιβλίο του ΟΕΔΒ,
«έσπειραν τη διχόνοια ανάμεσα στις ελληνικές πόλεις». Μικρά παιδιά είναι, ας
μη μάθουν ακόμα λεπτομέρειες, για μάχες και στρατηγούς, ας ξέρουν το ζουμί. Το
ότι οι Ρωμαίοι, σατανικοί όπως είναι πάντα οι υπερδυνάμεις, έσπειραν διχόνοια
στην Ελλάδα. Ας μάθουν το βασικό, ότι οι μεγάλοι είναι πάντα σπορείς και οι
μικροί απλώς καταναλώνουν τους καρπούς που βρίσκουν. Μα πέρυσι δεν μάθαιναν
αυτά τα παιδιά, στην Δ’ Δημοτικού, για τον Πελοποννησιακό πόλεμο; Πέρυσι δεν
ήταν η αποστήθιση για τις πόλεις-κράτη; Τι ήταν αυτά, ρωμαϊκή προπαγάνδα;
Ξεχάστηκαν όλα κι αποδίδεται στους Ρωμαίους η σπορά της διχόνοιας, λες κι ήταν
οι ελληνικές πόλεις παρθένο έδαφος και ο σπόρος μεγάλωσε και δηλητηρίασε την
αγάπη και την ομόνοια που τις κυβερνούσε; Τρομεροί τύποι αυτοί οι Ρωμαίοι,
αλλά και οι ελληνικές πόλεις τόσο αφελείς ήσαν, τόσο ανόητες κι άπραγες να
πέσουν στην παγίδα; Μήπως υποτιμά αυτή η άποψη, περί παντοδυναμίας των
ισχυρών, τις ελληνικές πόλεις του παρελθόντος και τις σημερινές πολιτείες όλου
του κόσμου, όποτε θεωρεί ότι η υπερδύναμη κινεί όλα τα νήματα και βρίσκεται η
διαβολική κι ανεξήγητη βούλησή της πίσω από κάθε γεγονός; Οι απανταχού της γης
και της ιστορίας μικροί ή νικημένοι δεν έχουν καμία ευθύνη για ό,τι τους
συμβαίνει; Μα πώς μπορείς να τους εκτιμήσεις κάτω από αυτή την οπτική, πώς
μπορείς να δεις και τη δική τους διάσταση, αν τους ερμηνεύεις πάντα σαν
ενεργούμενα, πώς μπορείς να μετρήσεις το ανάστημά τους έστω;