ΔΡΟΜΟΙ

Κύριε πρόεδρε…

… κύριοι δικαστές, επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω στους «οργισμένους»
Αμερικανούς ηγέτες τι ήταν εκείνο που οδήγησε στα γεγονότα της 11ης
Σεπτεμβρίου. Γι’ αυτό, ας ξαναγυρίσουμε πίσω στη δεκαετία του 1970, τότε που,
ντροπιασμένη από την ήττα στο Βιετνάμ, η Αμερική αναλάμβανε να αναχαιτίσει τη
Σοβιετική Ένωση στην πλούσια σε πετρέλαιο Κεντρική Ασία. Τότε αρχίζει η
«ερωτική σχέση» της Αμερικής με εμάς τους ισλαμιστές, που κατέληξε σε έναν
«γάμο» από αμοιβαίο και βραχυπρόθεσμο συμφέρον.

Κύριε πρόεδρε…

… κύριοι δικαστές, αυτός ο αμερικανικός «πόλεμος διά πληρεξουσίων» εναντίον
της ΕΣΣΔ στηρίχθηκε στην υπόθεση ότι εμείς οι ισλαμιστές ήμαστε οι πιο
κατάλληλοι αντικομμουνιστές σύμμαχοι. Το σχέδιο ήταν σατανικά απλό:
στρατολόγηση, εκπαίδευση και οργάνωση ισλαμιστών μισθοφόρων. Η εκπαίδευση
έγινε από τις πακιστανικές μυστικές υπηρεσίες ISI, που είχαν μάθει τη δουλειά
από τους πρασινοσκούφηδες και τις ειδικές δυνάμεις SEAL των ΗΠΑ. Η Ομάδα
Ειδικών Υπηρεσιών SSG του Πακιστάν στρατολόγησε μαζικά μουτζαχεντίν στο
Αφγανιστάν ­ ένας από τους στρατολόγους ήταν επί επτά χρόνια και ο νυν
πρόεδρος του Πακιστάν στρατηγός Περβέζ Μουσαράφ. Όλη αυτή η επιχείρηση, που
προσφυώς ονομάστηκε «Σαφάρι Κλαμπ», υποστηρίχθηκε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ,
δυτικές κυβερνήσεις, τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες SAS, τη Σαουδική
Αραβία, το Ισραήλ, που έδωσε οπλισμό, και το Σουδάν και την Αλγερία, που
έδωσαν έμψυχο υλικό ­ όποιος δεν με πιστεύει, θα βρει τα στοιχεία στο
περιοδικό «Τζέηνς».

Κύριε πρόεδρε…

… κύριοι δικαστές, αυτός ήταν ο «ιερός πόλεμος» των ΗΠΑ. Κατέληξε στην
αποχώρηση των Σοβιετικών από το Αφγανιστάν, το 1989, αλλά και σε αναταραχή στο
Κασμίρ, την Τσετσενία, τη Βόρειο Αφρική, στην εξέγερση του μουσουλμάνων
Ουιγούρων στην Κίνα και στην επικράτηση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν. Ομολογώ
πως είμαι δημιούργημα του αμερικανικού πολέμου κατά της Μόσχας και πως πουλάω
ηρωίνη στην Αμερική και στην Ευρώπη για να ζήσω τον στρατό μου (κανείς δυτικός
ηγέτης δεν ζήτησε ποτέ στρατιωτική επίθεση εναντίον μου για τα εκατομμύρια
θύματα της ηρωίνης). Όμως διαμαρτύρομαι που οι Αμερικανοί κάνουν σαν να το
μαθαίνουν μόλις τώρα. Από το 1979, το καναδικό περιοδικό «Μακλίνς» είχε γράψει
για τον ρόλο του οπίου στη χρηματοδότηση της αφγανικής αντίστασης. Από το 1983
έγραφαν γι’ αυτό οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης». Από το 1988, οι Αμερικανοί
γνώριζαν για την οργάνωσή μου Αλ-Κάιντα, που έχει βάσεις σε 26 χώρες.

Κύριε πρόεδρε…

… κύριοι δικαστές, η απορία των Αμερικανών είναι γιατί σήμερα τους χτυπούν
άνθρωποι που κάποτε ήταν δικοί τους. Ίσως δεν προσέξατε εκείνο που είπα στην
αρχή: πως ο «γάμος» μας ήταν ένας γάμος από αμοιβαίο συμφέρον. Τότε, τους
βοηθήσαμε να διώξουν τους Σοβιετικούς και κερδίσαμε το Αφγανιστάν. Τώρα πάνε
να διώξουν εμάς για να πάρουν τα πετρέλαια. Λέτε να τους αφήσουμε; Αν θέλει,
λοιπόν, ο αμερικανικός λαός να βρει τον εχθρό, ας μην τον αναζητεί μόνο εκτός
αλλά και εντός των αμερικανικών τειχών. (Μια φανταστική απολογία του Οσάμα
Μπιν Λάντεν, στη φανταστική περίπτωση που οι Ταλιμπάν θα τον παρέδιδαν σε ένα
διεθνές ειδικό δικαστήριο.)

* ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

ΣΤΗΝ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΣΤΙΣ

ΣΕΛΙΔΕΣ

47-49