Το δεύτερο Περλ Χάρμπορ…

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ζουν από χθες μια από τις σοβαρότερες κρίσεις της
ιστορίας τους. Στη σημαντικότερη, αλλά και θρασύτερη επίθεση που έχει δεχθεί η
χώρα μετά το Περλ Χάρμπορ, δύο αεροσκάφη που είχαν πέσει θύματα αεροπειρατείας
κατέπεσαν χθες το πρωί με διαφορά δεκαοκτώ λεπτών στους δύο πύργους του
Γουόρλντ Τρέιντ Σέντερ, στην οικονομική καρδιά της Νέας Υόρκης, παρασέρνοντας
στον θάνατο τους επιβάτες τους και χιλιάδες ανθρώπους που βρίσκονταν εκείνη τη
στιγμή στο κτίριο. Λίγη ώρα αργότερα, άλλο ένα αεροσκάφος συνετρίβη στο
Πεντάγωνο καταστρέφοντας μια πτέρυγά του, ενώ ένα τέταρτο αεροσκάφος συνετρίβη
υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες 80 μίλια νοτιοανατολικά του Πίτσμπουργκ.

«Πρόκειται για το δεύτερο Περλ Χάρμπορ, και δεν νομίζω πως υπερβάλλω», δήλωσε
ο γερουσιαστής Τσακ Χέιγκελ, ενώ ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Ρούντολφ Τζουλιάνι
μίλησε για έναν «τρομακτικό αριθμό νεκρών» και ζήτησε από τους κατοίκους του
Μανχάταν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να κατευθυνθούν προς το βόρειο
τμήμα της πόλης.

Όλα τα κυβερνητικά και δημόσια κτίρια στη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον
εκκενώθηκαν, τα σύνορα με τον Καναδά και το Μεξικό έκλεισαν και οι συναλλαγές
στη Γουωλ Στρητ διεκόπησαν. Ο πανικός των κατοίκων γινόταν ακόμη μεγαλύτερος
από το γεγονός ότι κανείς δεν ξέρει αν και πότε θα υπάρξει επόμενο κτύπημα.

Η μοναδική υπερδύναμη στον κόσμο δέχθηκε έτσι ένα αποφασιστικό πλήγμα στο
κύρος της. Από ποιον; Προς το παρόν δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό το ερώτημα,
αν και οι αμερικανικές αρχές και οι περισσότεροι αναλυτές «δείχνουν» τον
Σαουδάραβα εκατομμυριούχο Οσάμα μπιν Λάντεν. Όποιος διεστραμμένος εγκέφαλος κι
αν κρύβεται πίσω από τις επιθέσεις, πάντως, αυτό που κατάφερε είναι να
υποχρεώσει τον «πλανητάρχη» να δηλώσει ότι καταβάλλει προσπάθειες για να
εξασφαλίσει την ομαλή λειτουργία της αμερικανικής κυβέρνησης…

Σκηνές τρόμου στο κέντρο της Νέας Υόρκης και στο Πεντάγωνο

Σελ. 14-15

Τα σενάρια για τους υπόπτους, τα μέτρα και η επόμενη μέρα

Σελ.

16

-17

Η αγωνία και οι μαρτυρίες Ελληνοαμερικανών

Σελ.

18-19

Η «καταστροφική τρομοκρατία» και η ζωή που γίνεται σινεμά

Σελ.

20

-21