ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Τα φθηνά βιβλία

Κάθε χρόνο, τον Σεπτέμβρη, βγαίνουν στα μαγαζιά οι ρεπόρτερ με το κομπιούτερ
στο χέρι, συγκρίνουν τις τιμές των σχολικών και αποφαίνονται ότι το κόστος
έχει γίνει δυσθεώρητο, στενάζουν τα νοικοκυριά για απόκτηση γραφικής
ύλης. Σαν να μη βλέπουν πόσα πολλά και περιττά αγοράζονται, με πόση
ευχαρίστηση, με πόση μοιρασμένη στις δύο γενιές ηδονή. Κάθε χρόνο και
περισσότερο. Φυσικά βρίσκουν πάντα κάποιες μαμάδες να διαμαρτυρηθούν. Πάντα
διαμαρτύρονται και γκρινιάζουν οι μαμάδες, αλλά κανείς δεν τις πιστεύει. Το
ξέρουμε όλοι, ότι το κάνουν για λόγους προληπτικούς, για να μη ματιάζονται,
αυτές και τα παιδάκια τους. Τα σχολικά είναι φθηνά, υπέροχα σε ποικιλία, όλα
τα καλά υπάρχουν, τεράστια επιλογή και μόνο ένα πράγμα μένει ίδιο κάθε χρόνο,
αναγκαστικό, χωρίς καμιά δυνατότητα επιλογής. Τα βιβλία του Οργανισμού,
υποχρεωτικό βασικό υλικό για τις δώδεκα τάξεις του σχολείου. Φτηνά έως δωρεάν,
κι αντάξια της φτήνιας τους. Άχρωμα, άνοστα, το καθένα γραμμένο από ολόκληρη
ομάδα συγγραφέων, κι όσο πιο πολλοί τόσο πιο απρόσωπα τα βιβλία τους, λες και
για να συνεργαστούν χρειάστηκε να λειάνουν κάθε ζωντάνια, να αφαιρέσουν κάθε
σταγόνα πρωτοτυπίας για να συμπορευτούν. Βαρετά, ξεπερασμένα, να μη σου κάνει
όρεξη να τ’ ανοίξεις. Κι όταν τ’ ανοίγεις, να σου εξαντλούν τη συγκατάβαση.
Βιβλία που μοιράζονται δωρεάν και κοστίζουν δισεκατομμύρια. Βάζω στοίχημα ότι
δεν υπάρχει γονιός στην επικράτεια, κι ο πιο φτωχός ακόμα, που δεν θα έδινε
ευχαρίστως περισσότερα λεφτά για καλύτερα βιβλία. Βάζω στοίχημα ότι αν
καταργούνταν τα δωρεάν, οι μαμάδες θα γκρίνιαζαν βέβαια ιδιαιτέρως, αλλά τα
μάτια τους θα έλαμπαν περισσότερο, έστω κι αν χρειαζόταν να κάνουν λίγη
οικονομία στα μαρκαδοράκια.