Από το κατώι στο Τατόι

Άντε, με το καλό! Με το καλό και με τη νίκη να ορίσετε εις τα πάτρια,
Μεγαλειότατε. Κι Εσείς κι όλο Σας το σόι. Χρόνια την περιμέναμε αυτή τη
στιγμή! Γιατί Σας νιώθουμε. Σας πονάμε. Τούτος ο τόπος ξέρει στο πετσί του τι
πά’ να πει ξενιτιά. Μισεμός. Μετανάστευση. Τι πά’ να πει να παίρνεις τη
γυναίκα σου, τα παιδιά σου, τα μάτια σου. Τόσα χρόνια να την ιδρώνεις τη
φανέλα στο Κλάριτζες, στο Μπάκιγχαμ και στο ανθρακωρυχείο του Βελγίου για να
βγάλεις το ψωμάκι σου. Ευτυχώς, τελειώσανε τα βάσανά Σας.

Κι έρχεστε και πάνω στην ώρα. Τώρα που ο Πρωθυπουργός δίνει επίδομα από το
τρίτο παιδί και πάνω. Κουτσά – στραβά, εκατό χιλιάδες από ‘δώ, πενήντα από
‘κεί, θα ρημαδοβολευτείτε και Σεις. Θα κάνετε το… αυτό σας παξιμάδι και θα
την ψιλοβγάλετε. Γιατί την είχα ανέκαθεν την απορία. Την αναρώτηση. Εκεί στα
ξένα, πώς ζούσατε; Μισθωτό σε τίποτα γραφείο δεν Σας πήρε το μάτι μου. Έκανε
μήπως η Άννα-Μαρία ιδιαίτερα μαθήματα σε παιδάκια που θέλουν να μάθουν
δανέζικα;

Διότι τι άλλο να υποθέσω; Ότι κάποιος ή κάποιοι Σάς συντηρούσαν μήνας μπαίνει,
μήνας βγαίνει; Το αποκλείω. Οι Μεγαλειότατοι είναι ανώτεροι άνθρωποι. Υπεράνω.
Κάλλιο να σφουγγαρίζουν σκάλες παρά να τους χαριστεί έστω και μια λίρα
Αγγλίας. Τώρα Εσείς σκάλες δεν σφουγγαρίσατε. Όμως τις λίρες; Πώς τις είχατε
με το τσουβάλι; Αδυνατώ να το ερμηνεύσω. Μόνο μια εξήγηση υπάρχει: τον καλό
τον άνθρωπο ο Θεός δεν τον εγκαταλείπει. Μόνο σε θαύμα, σε μιράκολο αποδίδεται
το ανεξήγητο φαινόμενο. Το ΟΥΦΟ. Το Χ-Files.

Τι τραβήξατε κι Εσείς, Μεγαλειότατε! Από τα ψηλά στα χαμηλά. Από το Τατόι στο
κατώι! Από δήμαρχος, κλητήρας (κι ας εξακολουθείτε να θεωρείτε εαυτόν
δήμαρχο).

Τι σου είναι, λοιπόν, ένα πραξικόπημα ραμμένο στο πόδι. Με την πρώτη,
ξηλώνεται το στρίφωμα και σου μένει το ρετάλι στο χέρι. Με λάθος ανθρώπους
συνεργαστήκατε, Μεγαλειότατε. Σκιτζήδες. Αν το κάνατε με την Τσούχλου, που το
γνώριζε το αντικείμενο «βελόνα», θα σας το ρέλιαζε σωστά. Δεν θα σας ξέφτιζε
το πραξικόπημα στο πιτς φιτίλι.

Τέλος πάντων. Μη σας τα θυμίζω και σας μελαγχολώ. Τα ξένα χέρια είναι
μαχαίρια. Μεγάλος καημός να μην μπορείς να γυρίσεις στην πατρίδα σου. Να
φιλήσεις το χώμα που σε γέννησε. Γιατί δεν σκέφτομαι μόνο Εσάς. Τον από γενεές
δεκατέσσερις γέννημα – θρέμμα Έλληνα: εξ ου και «Γλύξμπουργκ». Αναντάμ
μπαμπαντάμ ρωμαίικο επίθετο. Τη μισή Πελοπόννησο Γλύξμπουργκ τους λένε. Έχω
έναν φίλο Θανάση Γλύξμπουργκ, εισαγωγαί – εξαγωγαί, τον έχετε τίποτε;

Όχι, Μεγαλειότατε. Δεν σκέφτομαι μόνον Εσάς. Σκέφτομαι και Εκείνην. Την
Άννα-Μαρία! Την άλλη αγνή Ελληνοπούλα. Στις γειτονιές του Ψυρή μεγάλωσε. Κι
ήρθε ένα άθλιο δημοψήφισμα και την ξερίζωσε. Πάνε μνήμες, παιδικά χρόνια, το
κουτσό, το κλέφτες κι αστυνόμοι που έπαιζε στις αλάνες Αθηνών και περιχώρων.
Θέλει κι αυτή το σπιτικό της. Τις ρίζες της. Τις δανεικές. Τις Δανικές.

Άντε, με το καλό! Κι ό,τι παιδί Σάς περίσσεψε, καλοδεχούμενο. Γιατί τα
παντρεύετε και τσάκα-τσάκα εσείς αυτά. Η Μαρί Σαντάλ; Μιλάει για την Ελλάδα
και ιδρώνει, έχει έναν χρόνο να τη δει και λειώνει. Η Μαρί Σαντάλ. Η Μαρί η
Πενταγιώτισσα. Που είδε κάτι καρτ ποστάλ με ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης και
την κοιλάδα με τις πεταλούδες και ήρθε και ταυτίστηκε. Η τσελιγκοπούλα με το
παστέλ το ταγεράκι και το γαντικό. Το σύνδρομο της Γκρέις Κέλι. Από κοντά
πέρασε. Θα τη βλέπει η μακαρίτισσα από ‘κεί ψηλά και θα της σηκώνεται η τρίχα
κάγκελο. Μπορεί εγώ να έχω το πρόβλημα. Αλλά αυτή η Μαρί Σαντάλ δεν φέρνει
προς άνθρωπο. Περισσότερο προς σαλάμι αέρος φέρνει.

Με το καλό να ‘ρθείτε, Μεγαλειότατε. Θέλετε, μαθαίνω, να εγκατασταθείτε μόνιμα
στο Ψυχικό. Στο σπίτι της μανούλας σας. Της λαοφίλητης Φρειδερίκης. Αυτής της
Αγίας Γυναίκας που δεν άφησε άπορο κορασίδα για άπορο κορασίδα και πρωθυπουργό
για πρωθυπουργό. Όλους φαλάγγι, όλους παραμάσχαλα. Θα μου πεις, μάνα είναι
μόνο μία. Δυστυχώς για σας. Διότι αν είχατε περιθώριο επιλογής μπορεί να
διαλέγατε καμιά σε γραμμή πιο σουπλ. Όχι μια μάνα σε στυλ μιλιτέρ.

Πληροφορούμαι επίσης ότι καπάκι θα αγοράσετε και ένα εξοχικό. Στη θάλασσα. Να
το γλύφει το κύμα. Θα κάθεστε στο μπαλκόνι να χαζεύετε την ανατολή. Εύγε! Έτσι
είναι ο μονάρχης ο σωστός: ρομαντικός, φυσιολάτρης, φιλανθής, με ωροσκόπο στον
Ταύρο.

Άντε με το καλό, Μεγαλειότατε. Μαζέψτε τις Λουί Βιτόν κι ελάτε. Να δούμε κι
εμείς Θεού πρόσωπο. Λίγη γκλαμουριά, βρε αδελφέ. Κάνα γάμο με εστεμμένους. Οι
Νορβηγοί δηλαδή, που ο δικός τους πήρε την «πιο καλή γκαρσόνα είμαι εγώ» με το
εξώγαμο, καλύτεροι είναι; Εμείς στο πηγάδι κατουρήσαμε; Ξεροσφύρι θα τη
βγάλουμε με Πρόεδρο Δημοκρατίας; Και πέσαμε σε Πρόεδρο χαμηλών τόνων. Που δεν
γουστάρει τις φιγούρες και την επίδειξη. Καντεμιά! Γυάλισε το μάτι μας για
κάνα διάδημα, κανέναν θυρεό, τίποτα ουρές νυφικών που είναι σαν το Μετρό:
αρχίζουν Πανόρμου και καταλήγουν Σύνταγμα.

Άντε με το καλό, Μεγαλειότατε. Να μας έρθετε. Μόνο πριν ξεκινήσετε μια μικρή
συμβουλή. Προς Θεού, με τίποτα δεν αμφισβητώ την ευφυΐα σας. Απλά, να σας
ενημερώσω.

Αλλάξαμε αεροδρόμιο. Μην πείτε στον πιλότο να σας κατεβάσει Ελληνικό. Στα
Σπάτα να του πείτε. Στο ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ.

Καταλάβατε; ELEFTHERIOS VENIZELOS. You tell the pilot and he will understand.

Άντε βρε, your Majesty! Welcome home!