Αυτοκτόνησε από ύψος 22… πόντων

* ΑΤΤΑΛΕΙΑ

Δυστυχώς, επτωχεύσαμε. Η φράση του Χαρίλαου Τρικούπη ταιριάζει γάντι στην
εθνική ομάδα μπάσκετ, που έχασε μοναδική ευκαιρία να γράψει ιστορία και
αποχαιρέτησε και πάλι νωρίς (από την φάση των «12») το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
γνωρίζοντας οδυνηρή ήττα από τη Γερμανία (80-75) στο χθεσινό νοκ άουτ
παιχνίδι.

Οι διεθνείς μας «πέταξαν» μια νίκη που φάνταζε δική τους, βάσει της απόδοσης
των δύο ομάδων, αφού νικήθηκε κατά κράτος (41-24) στα ριμπάουντ από τους
άτεχνους πλην πεισματάρηδες (όπως πάντα) Γερμανούς, ενώ ο Κώστας Πετρόπουλος
δεν μπόρεσε να λύσει αυτό το πρόβλημα, αλλά και να ηρεμήσει τους διεθνείς στο
κρίσιμο σημείο.

Παράλληλα, ένας εκ των κορυφαίων παικτών της Εθνικής μας, ο Θοδωρής Παπαλουκάς
έγινε ο μοιραίος παίκτης, χάνοντας πέντε από τις έξι βολές που κέρδισε (οι
Γερμανοί μάς έστελναν στη γραμμή του φάουλ). Τις δύο επίτηδες, για να έχουμε
την ευκαιρία για ριμπάουντ και τρίποντο, αλλά η μία που έβαλε… κατά λάθος
μας «στοίχισε».

Απογοήτευση για Γιαννούλη και Αλβέρτη. Η εθνική μας ομάδα αποχώρησε από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Τουρκίας με μία πολύ πικρή ήττα

Η προσπάθεια να περιοριστεί ο «πολύς» Ντιρκ Νοβίτσκι ήταν άψογη, αλλά σε
κάποια σημεία μάς έκανε να αποπροσανατολιστούμε και να χάσουμε τον νεαρό Μάρκο
Πέσιτς (απίστευτη ζημιά, με μεγαλύτερη το τρίποντο στο τελευταίο λεπτό που
έδωσε και πάλι το προβάδισμα στη Γερμανία 75-74), αλλά και τον εξαιρετικό
Πάτρικ Φέμερλινγκ, ο οποίος δημιούργησε απίστευτα ρήγματα στην ελληνική άμυνα.

Και όμως όλα έμοιαζαν τέλεια στο ξεκίνημα όπου οι διεθνείς μας με έναν
γεννημένο αρχηγό, όπως ο Γιώργος Σιγάλας, έδιναν ρεσιτάλ στο παρκέ, παίζοντας
ώριμα, έξυπνα και με πάθος.

Το 15-0 του 4ου λεπτού έγινε ακόμα και 32-10 στο 11′, όταν οι διεθνείς
αφήνοντας τους Γερμανούς να σουτάρουν κατά κόρον μακριά από το καλάθι, κυρίως
με το Νοβίτσκι, μάζευαν το εύκολο ριμπάουντ και έβγαιναν με τον ταχύτατο
Παπαλουκά στον αιφνιδιασμό με παίκτη παραπάνω, αφού ο πανύψηλος Μπράντλεϊ
έμενε ασθμαίνοντας πίσω.

Το ένα καλάθι ακολουθούσε το άλλο και ο Χένρικ Ντέτμαν «έσπαγε» το κεφάλι του
να βρει τι φταίει. Ευτύχησε δίπλα του να έχει τον Ρολάντο Μπλάκμαν, με τον
οποίο συζητώντας στα αποδυτήρια στο ημίχρονο (47-31 το σκορ υπέρ της Εθνικής
μας) αποφάσισαν να αξιοποιήσουν το μοναδικό σημείο στο οποίο υπερτερούσαν από
εμάς. Το ύψος τους.

Από 21 έναντι 16 που ήταν τα ριμπάουντ στο πρώτο εικοσάλεπτο η διαφορά
εκτοξεύτηκε στο τελικό 41-24 (!), ενώ τα επιθετικά των αντιπάλων μας έφτασαν
τα 20!

Οι Γερμανοί άρχισαν να μπαίνουν μέσα στο καλάθι και είτε με τον Νοβίτσκι είτε
με τον Φέμερλινγκ, αλλά και με τους Οκουλάγια και Μπράντλεϊ έκαναν 2 και 3
επιθέσεις σε κάθε φάση, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να σκοράρουν.

Η μεγάλη διαφορά του ημιχρόνου εξανεμίστηκε γρήγορα και στο 33′ με 2/2
τρίποντα του Νοβίτσκι, σε 30 δευτερόλεπτα, πέρασαν για πρώτη φορά μπροστά
(63-61) και το ντέρμπι είχε ξεκινήσει για τα καλά.

Ο Σιγάλας φανερά κουρασμένος περιορίστηκε στην άμυνα, ενώ ο Παπαλουκάς ήταν
φανερό πως χρειαζόταν… οξυγόνο, αλλά όταν έχεις έρθει ουσιαστικά με ένα πλέι
μέικερ σε ολόκληρο Πανευρωπαϊκό, κάπου θα το πληρώσεις.

Με τον Φώτση και τον Σιγάλα να μας δίνουν την τελευταία πνοή (74-72
προηγηθήκαμε ενάμισι λεπτό πριν από το τέλος) δεν αντέξαμε, αφού ο Πέσιτς
ολοκλήρωσε το καταστροφικό του έργο με τρίποντο και έξυπνο φάουλ στο τέλος
στον Παπαλουκά.

Δικαιολογημένα παράπονα από τους Ρεμς και Σάντσα είχε η ελληνική αποστολή.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ (19/43 δίπ., 7/30 τρίπ., 21-20 ριμπ.): Ντεμιρέλ 3, Οκουλάγια
12 (1), Γκάρετ, Πέσιτς 14 (2), Γκάρις 10 (1), Τόμιτς, Πάπιτς, Φέμερλινγκ 14
(3/7 δ., 8/9 β., 2-4 ρ.), Νοβίτσκι 25 (5/12 δ., 3/8 τρ., 6/10 β., 10-5 ρ.),
Μπράντλεϊ 2.

ΕΛΛΑΔΑ (12/30 δίπ., 11/21 τρίπ., 18/27 β., 18-6 ρ., 13 ασ., 10 κλ., 3
κοψ., 14 λάθ.): Καλαϊτζής, Παπαλουκάς 17 (3/5 δ., 2/2 τρ., 5/10 β., 7 ασ., 3
κλ., 4 λ.), Παπανικολάου, Σιγάλας 23 (4/5 δ., 4/7 τρ.), Φώτσης 9 (2), Αλβέρτης
10 (2), Ντικούδης 2, Κακιούζης, Ρεντζιάς 12 (1), Γιαννούλης 2.

ΤΙ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ

Απέτυχε για 7 λόγους

Ο Γιώργος Σιγάλας ήταν αρκετά σταθερός και μυαλωμένος. Η πρόκριση χάθηκε πολύ νωρίτερα από το χθεσινό ματς

Ο Κώστας Πετρόπουλος αποχαιρέτησε χθες την εθνική ομάδα μετά τη νέα αποτυχία
της, αλλά ουσιαστικά έκανε αυτό που προσωπικά πιστεύουμε πως θα είχε
πραγματοποιήσει εδώ και καιρό αν δεν κουβαλούσε στην πλάτη του το στραπάτσο
της Ντιζόν. Πολλά πράγματα ενόχλησαν τον σεμνό προπονητή (από τα καλύτερα
παιδιά του ελληνικού μπάσκετ), ο οποίος μπορεί να έκανε λάθη αλλά είχε το
θάρρος να τα παραδεχθεί.

Από εκεί και πέρα, η πρόκριση στα προημιτελικά μπορεί να χάθηκε ουσιαστικά στο
χθεσινό συγκλονιστικό παιχνίδι (και μαζί η μεγάλη ευκαιρία για διάκριση, αφού
αντίπαλός μας στις «8» θα ήταν η Γαλλία, σαφώς πιο προσιτή από Γιουγκοσλαβία
και Τουρκία), αλλά είχε χαθεί νωρίτερα τόσο στο παιχνίδι με τους Ρώσους (με
απόδοση σαν τη χθεσινή θα τους είχαμε κερδίσει) όσο και γενικότερα στη δομή
της ομάδας. Ας δούμε λοιπόν μερικούς από τους λόγους που μας οδήγησαν στο νέο ναυάγιο:

1. Μετά την Ντιζόν υπήρξε μία περίεργη (αλλά σίγουρα όχι ξεκάθαρη)
σχέση τεχνικού συμβούλου και προπονητή. Ο Γιάννης Ιωαννίδης για να μη
δημιουργεί σύγχυση, όπως είπε, σταμάτησε να κάθεται στην άκρη του πάγκου (όπως
στη Γαλλία), έμεινε κοντά στην Εθνική, αλλά ουσιαστικά ο «Νουρέγιεφ» δούλευε
γνωρίζοντας πως, ακόμα και μετάλλιο να έπαιρνε, είχε ημερομηνία λήξης το
επόμενο καλοκαίρι (μετά το μουντομπάσκετ της Ινδιανάπολης). Έτσι δεν μπορείς
να δουλέψεις απρόσκοπτα και να είσαι αφοσιωμένος 100% στο έργο σου. Ο κόουτς
ουσιαστικά δεν στηρίχτηκε με τον τρόπο που θα έπρεπε.

2. Ο κόουτς πήγε στην Αττάλεια ουσιαστικά με έναν πλέι μέικερ, ενώ σε
καμία περίπτωση δεν αξιοποίησε τη δωδεκάδα του δείχνοντας πως στηριζόμαστε σε
7-8 παίκτες. Το χθεσινό παράδειγμα είναι αποκαλυπτικό. Σε ένα τόσο κρίσιμο
παιχνίδι η Εθνική έπαιξε με έξι παίκτες! Οι Παπαδόπουλος και Χατζηβρέττας δεν
έπαιξαν, ο Καλαϊτζής αγωνίστηκε 4 δευτερόλεπτα, ο Κακιούζης τρία λεπτά, ο
Παπανικολάου λιγότερο από πέντε και ο Γιαννούλης επτά. Ήταν λογικό στη βασική
εξάδα να επέλθει κούραση και φθορά από φάουλ. Ο ίδιος ο κόουτς δεν έδειξε να
πιστεύει στους παίκτες του.

3. Οι τεχνικοί σύμβουλοι… πολλαπλασιάστηκαν στην Τουρκία. Πίσω από
τον πάγκο της Εθνικής πήγαινε όποιος ήθελε, μιλούσε, φώναζε και είχε άποψη.
Από την εξέδρα, οι εκεί προπονητές (και δεν αναφερόμαστε στον Κώστα Πολίτη)
έδιναν τις δικές τους οδηγίες, με τις ευλογίες και του προέδρου Γιώργου Βασιλακόπουλου.

4. Η ομοσπονδία δεν κράτησε σε θόλο προστασίας την ομάδα, κάτι
που είχε πετύχει ουσιαστικά μόνο ο Παναγιώτης Γιαννάκης, ο οποίος όμως και
απομακρύνθηκε. Αντίθετα, μάλλον θόλωνε τα πράγματα, αφήνοντας μια κατάσταση να
αιωρείται και πολλούς να έχουν άποψη για όλα τα θέματα. Όπου λαλούν πολλά
κοκόρια αργεί να ξημερώσει και επειδή σ’ εμάς λαλούν εδώ και καιρό βρισκόμαστε
σε χειμερία νάρκη. Οι ευθύνες του προέδρου Γιώργου Βασιλακόπουλου είναι μεγάλες.

5. Ο πάγκος μας έκανε φιλότιμες προσπάθειες, αλλά δεν αρκεί. Ο ιταλικός
ήταν παράδειγμα προς μίμηση (άσχετα αν οι γείτονες ήταν πολύ κακοί φέτος). Η
παρουσία ενός ιερού τέρατος με την προσωπικότητα του Ντίνο Μενεγκίν στη θέση
του μάνατζερ δεν επιτρέπει σε κανέναν να μιλάει, παρά μόνο στον προπονητή.
Περισσότερο απ’ όλους τα ακούει ο γιος του. Προστασία μέσα και έξω από το
παρκέ για όλους. Την άψογη λειτουργία του ιταλικού πάγκου (από προπονητή έως
τον τελευταίο συνεργάτη) παραδέχτηκε και ο Γιώργος Βασιλακόπουλος την παραμονή
του ματς με τη Γερμανία.

6. Αρκετές φορές οι παίκτες άκουγαν στην προπόνηση δύο απόψεις, σε
σημείο που να είναι διχασμένοι για το τι θα ακολουθήσουν. Παράλληλα δεν
συγχώρεσαν στην ομοσπονδία (ένα από τα πολλά) τη στάση της στο θέμα Τσακαλίδη.
Όσο πολύτιμος και να μας ήταν ο Ιάκωβος (φάνηκε χθες αν τον χρειαζόμασταν),
είχε θέσει από νωρίς εαυτόν εκτός Εθνικής, αλλά στην ομοσπονδία συνέχισαν να
τον χαϊδεύουν και να τον παρακαλούν αντί να τον καλέσουν σε απολογία.

7. Η νοοτροπία στην ελληνική ομοσπονδία πρέπει να αλλάξει και να μην
κυνηγάμε πλέον χίμαιρες και φαντάσματα. Υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες φτάνει να
αξιοποιηθούν σωστά. Εφόσον τις επόμενες ημέρες αναλάβει ο Γιάννης Ιωαννίδης
την ομάδα, ας δουλέψει απερίσπαστος έως το 2004 και κυρίως να εκμεταλλευθεί τη
χαμένη χρονιά του 2002, αφού δεν θα είμαστε παρόντες στο Μουντομπάσκετ.