ΔΡΟΜΟΙ

Ο φίλος μου…

… μπήκε στο κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών, αποφασισμένος να πραγματοποιήσει
το όνειρό του, ένα όνειρο μάλλον ταπεινό. Ήθελε να αγοράσει ένα κινητό
τηλέφωνο που να είναι απλώς ένα τηλέφωνο, χωρίς κανένα από εκείνα τα
πολύπλοκα, ακαταλαβίστικα και περιττά αξεσουάρ ­ ανοιχτή ακρόαση, φωνητική
αναγνώριση, λήψη και αποστολή εικονομηνυμάτων, καφετιέρα και σολάριουμ. Ένα
απλό «τηλέ-φωνο», δηλαδή, για να μιλάει εξ αποστάσεως με όποιον θα κρατούσε
στα χέρια του μια παρόμοια συσκευή.

Στη βιτρίνα…

… δεν έβρισκε αυτό που ζητούσε. Ώσπου έπεσε το μάτι του σε μια ξεχασμένη και
μισοσκότεινη γωνιά του καταστήματος. Κανείς προβολέας δεν το φώτιζε, κανένα
ξεσκονόπανο δεν είχε περάσει από πάνω του ­ το αρχαϊκό τηλέφωνο έμοιαζε εκεί
με αλλόκοτο έκθεμα σε μουσείο της πρώτης Βιομηχανικής Επανάστασης. Έκανε να
απλώσει το χέρι του, όταν άξαφνα μια σκιά έπεσε πάνω του απειλητική. «Μη! Τι
κάνετε εκεί;». Και στο απορημένο ύφος του φίλου μου, ο πωλητής που ξεπρόβαλε
από το σκοτάδι, άρχισε να του εξηγεί. «Είναι παλιό μοντέλο. Δεν βλέπετε; Αυτό
που σας χρειάζεται είναι το ΧΨΩ-999, με κυλιόμενο κάλυμμα, υπέρυθρες ακτίνες,
φωνητική πληκτρολόγηση, φαξ, Ίντερνετ, παιγνίδια και έξυπνα μηνύματα». Μπροστά
σε τόση εξυπνάδα, κρύος ιδρώτας έλουσε τον φίλο μου, που ένιωθε κιόλας αρκετά
βλάκας. «Μα, τόσα πολλά πράγματα, τι να τα κάνω; Και αν κάτι μου χαλάσει;»
είπε διστακτικά. «Κανένα πρόβλημα», αποκρίθηκε ο πωλητής θριαμβευτικά. «Γι’
αυτό υπάρχει, κύριέ μου, η εγγύηση».

Ο πωλητής…

… νίκησε ­ έτσι νικούν τελικά οι πωλητές. Ο φίλος μου έφυγε από το κατάστημα
με το ΧΨΩ-999 στην τσέπη. Μα δεν άργησε να επιστρέψει, αφού πολύ γρήγορα
διαπίστωσε πως το τηλέφωνό του δεν λειτουργούσε ούτε ως καφετιέρα ούτε ως
τηλέφωνο: ένας ενοχλητικός βόμβος στο ακουστικό τον έκανε να σηκώνει τόσο τη
φωνή, που ο συνομιλητής του μπορούσε να τον ακούσει και χωρίς τηλέφωνο.
Ακούμπησε λοιπόν όλες τις ελπίδες του στην εγγύηση. Μα τότε ο πωλητής τον
υποδέχτηκε με άλλο πρόσωπο. «Ακούστε, κύριε, αυτό το τηλέφωνο δεν μπορεί να
είναι χαλασμένο, είναι τελευταίας τεχνολογίας. Μα αν επιμένετε, θα πάτε στο Χ
μαγαζί, που κάνει το σέρβις. Σας καλύπτει η εγγύηση. Εμείς πουλάμε, δεν
φτιάχνουμε». «Πουλάτε χαλασμένα;» σκέφτηκε αλλά δεν τόλμησε να πει ο φίλος
μου.

Το ΧΨΩ-999…

… δεν λειτούργησε ποτέ ­ παρά την εγγύηση, που κάποτε έληξε, στον δρόμο από
το Χ στο Ψ, στο Ω σέρβις, όπως λήγουν όλα τα πράγματα σε αυτή τη μάταιη ζωή.
Και μια και σίγουρα θα έχετε καταλάβει τώρα πια ποιος ήταν εκείνος ο φίλος
μου, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε εδώ πως δεν τα βάζουμε συλλήβδην με την ευγενή
τάξη των εμπόρων ­ όταν μάλιστα διαφημίζονται σε αυτή την εφημερίδα. Αν
τυχαίνει να είστε ένας από αυτούς και κάτι από όλα αυτά που διαβάσατε σας
άφησε δυσαρεστημένο, μη διστάσετε να μας γράψετε. Θα χαρούμε να επανορθώσουμε.
Αρκεί να μην ξεχάσετε να εσωκλείσετε την εγγύηση!