Μόνη λύση η επέμβαση του ΝΑΤΟ

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει γίνει τόσο βίαιη, που χρειάζεται μια νέα
ιδέα.

Αν κοιτάξουμε την ειρηνευτική διαδικασία του Όσλο, στην οποία κάποτε πίστευα
ακράδαντα, θα δούμε ότι τώρα έχει αποτύχει. Αυτό ακριβώς συμβόλιζαν οι
συνομιλίες του Καμπ Ντέιβιντ. Ο Αραφάτ δεν ήταν διατεθειμένος να κοιτάξει τον
λαό του κατάματα και να του πει πως θα έπαιρναν το 95% των εδαφών. Γι’ αυτό
δεν πιστεύω ότι περισσότερες διαπραγματεύσεις τώρα θα υποχρεώσουν τον Αραφάτ
να το κάνει. Δεν πιστεύω ούτε τους Ισραηλινούς που λένε πως με την άσκηση
στρατιωτικής πίεσης, οι Παλαιστίνιοι θα αποδεχθούν κάποιο μίνι κράτος στη
Δυτική Όχθη ­ πρόκειται για αυταπάτη. Πέντε εκατομμύρια Εβραίοι δεν μπορούν να
επιβάλουν στρατιωτική λύση σε 5 εκατομμύρια Παλαιστινίους και 95 εκατομμύρια
Άραβες.

Τι πρέπει να γίνει λοιπόν; Αν μείνει στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα, το Ισραήλ
θα καταστραφεί σιγά σιγά από το εσωτερικό, αλλά αν αποχωρήσει από την περιοχή
και την περιτοιχίσει, μπορεί να καταστραφεί από το εξωτερικό.

Η μοναδική λύση για το Ισραήλ και τις ΗΠΑ θα ήταν ίσως να καλέσουν το ΝΑΤΟ να
καταλάβει τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα και να εγκαθιδρύσει ένα παλαιστινιακό
κράτος υπό ΝΑΤΟϊκή διοίκηση, όπως στο Κοσσυφοπέδιο και στη Βοσνία.

Μιλάω σοβαρά. Το Ισραήλ δεν μπορεί να μείνει στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα και
να διατηρηθεί η ισραηλινή δημοκρατία. Δεν μπορεί να αποσυρθεί μονομερώς, να
σηκώσει ένα τείχος και να αφήσει ανεξέλεγκτους τους Παλαιστινίους ­ χωρίς αυτό
να αποτελέσει μια διαρκή απειλή για την ύπαρξη του Ισραήλ. Ούτε μπορεί να έχει
εμπιστοσύνη στον Αραφάτ για τη σωστή διοίκηση αυτών των εδαφών.

Αυτό που χρειάζεται είναι να παραδώσει το Ισραήλ αυτές τις περιοχές στο ΝΑΤΟ ή
σε μια δύναμη σαν το ΝΑΤΟ. Οι Παλαιστίνιοι θα μπορούν να έχουν το κράτος τους
­ αλλά χωρίς στρατό ­ κάτω από την άγρυπνη ματιά του ΝΑΤΟ.

Είναι κάτι δύσκολο να γίνει, αλλά πάντως αντιμετωπίζει το πρόβλημα.