ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Ηχορρύπανση

Το χωριό ήταν τόσο ήσυχο, που θα μπορούσε κανείς να πλήξει. Ο δήμαρχος της
περιοχής αποφάσισε να οργανώσει μια γιορτή, να τονωθεί ο τουρισμός, να βγούμε
από τη νάρκη. Τα παιδιά ετοίμασαν σκετσάκι, οικολογικού περιε-χομένου. Οι
μαμάδες έφτιαξαν ωραίες στολές. Μαζεύτηκαν όλοι οι κάτοικοι στην παραλία,
ήρθαν και οι παραθεριστές. Μια κονσόλα ήχου, μεγάφωνα, ενισχυτές, έφτασαν για
την περίσταση. Ο χειριστής της κονσόλας έπαιρνε διαταγές από τον δήμαρχο, τον
σκηνοθέτη, την πιο δραστήρια μαμά και μερικούς ακόμα. Το ακροατήριο δεν ήταν
μεγάλο, θα αρκούσαν και οι κανονικές φωνές, άλλη χάρη έχει όμως το μεγάφωνο.
Αεράκι ερχόταν από τη θάλασσα, μεγεθυμένος ο ήχος του ακουγόταν σαν διαρκές
μπουμπουνητό. «Θα σας μιλήσουμε για τη ρύπανση και την ηχορρύπανση», είπε το
πρώτο παιδάκι, και η φωνή του χάθηκε στο σφύριγμα του μεγαφώνου. «Δεν
ακούγεται καλά» όρμηξε στο βήμα όλο αγωνία η γιαγιά του, «βάλ’ το πιο
δυνατά!». Ανέβηκαν οι διακόπτες, στριγγά τριξίματα έσκισαν τ’ αυτιά των
παρισταμένων. «Τι είναι αυτή η ηχορρύπανση;» ρώτησε ρητορικά δεύτερο παιδάκι,
εμφανιζόμενο στη σκηνή, αλλά χάθηκε κι αυτουνού η φωνή μέσα στον θόρυβο.

Σφυρίγματα μικροφώνων, ριπές ανέμου, βουίσματα κακορρυθμισμένων μεγαφώνων
κάλυψαν οδυνηρά το υπόλοιπο σκετσάκι, αλλά τα παιδάκια έμειναν ως το τέλος να
το παίξουν, ενθαρρυμένα από τις μαμάδες που σηκώθηκαν όρθιες και τα
παρότρυναν, επιτείνοντας τη σύγχυση. Τα χειροκροτήματα ίσα που ακούστηκαν στο
τέλος, γιατί αμέσως μετά το έργο πέταξαν πυροτεχνήματα στον ουρανό. Ήταν μέρα
ακόμα και δεν φαίνονταν, ακούγονταν όμως θαυμάσια. Το κοινό δεν βαρυγκόμησε,
δεν σηκώθηκε κανείς να φύγει. Άξιζε ο κόπος να κάνει κανείς υπομονή, να μάθει
κάτι τόσο σημαντικό, όπως είναι η ηχορρύπανση.