Έκρηξη στις πωλήσεις αυτοκινήτων τον Ιούλιο

Με ελκυστικά χρηματοδοτικά πακέτα και εντυπωσιακές προσφορές απαντούν οι
εισαγωγικές και εμπορικές επιχειρήσεις στη μείωση της ρευστότητας που πλήττει
την αγορά του αυτοκινήτου. Και αν κρίνει κανείς από τα επίσημα στοιχεία των
ταξινομήσεων νέων οχημάτων, και μάλιστα σε ακριβές μάρκες, η επιλογή τους
μάλλον δικαιώνεται. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Συνδέσμου Εισαγωγέων
Αντιπροσώπων, για τον Ιούλιο, καταγράφεται μια τάση αύξησης στις πωλήσεις νέων
επιβατικών αυτοκινήτων. Κι όμως, μέχρι και τον Απρίλιο, οι φετινές πωλήσεις
υπολείπονταν σχεδόν 9% των αντίστοιχων περυσινών, ενώ τον Φεβρουάριο, που η
επιβράδυνση είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της, πουλήθηκαν λιγότερα αυτοκίνητα
κατά 11,6%.

Στην αντιστροφή αυτής της πτωτικής τάσης ­ που κρατούσε καθηλωμένη την αγορά
από τον Σεπτέμβριο του 2000 ­ συνέβαλαν κατά κύριο λόγο οι τεράστιες προσφορές
των εταιρειών, οι οποίες, σε κάποιες περιπτώσεις, φτάνουν σε σημείο να πωλούν
αυτοκίνητα χωρίς προκαταβολή, με έναρξη καταβολής της πρώτης δόσης το 2004.
Φυσικά, οι εταιρείες σε καμία περίπτωση δεν βγαίνουν χαμένες από την πολιτική
αυτή, καθώς, αυξάνοντας τα μερίδια αγοράς τους, κερδίζουν αφενός από τους
τόκους των δανείων και αφετέρου από τα τεράστια περιθώρια κέρδους που έχουν
μέσω του service και των ανταλλακτικών (after sales service). Συνέπεια αυτής
της πολιτικής είναι και τα ολοένα μεγαλύτερα μερίδια αγοράς που αποσπούν πλέον
οι λεγόμενες «ακριβές» μάρκες.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, στο πρώτο επτάμηνο του 2001 ταξινομήθηκαν
συνολικά 188.258 αυτοκίνητα, έναντι 194.277 το 2000, λιγότερα δηλαδή κατά 3%.
Η πτωτική τάση διατηρήθηκε έντονα τους μήνες Φεβρουάριο (-11,6%), Μάρτιο
(-8,8%) και Απρίλιο (-8,9%) και άρχισε να αντιστρέφεται από τον Μάιο (2,8%),
με τον Ιούνιο να κλείνει οριακά στο 1,1% και τον Ιούλιο να είναι θετική με
6,7%. Παράγοντες της αγοράς εκτιμούν ότι η αγορά αυτοκινήτου περνάει κρίση
αλλά θα την ξεπεράσει και επισημαίνουν ότι και στην υπόλοιπη Ευρώπη οι
πωλήσεις σημειώνουν κάμψη, αν και μικρότερη από τη δική μας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ένωσης Ευρωπαϊκών Κατασκευαστικών Εταιρειών
Αυτοκινήτου, κατά το πρώτο πεντάμηνο του έτους οι ταξινομήσεις νέων
αυτοκινήτων υποχώρησαν κατά 3,3%, έναντι του αντίστοιχου διαστήματος του 2000,
ενώ τον Μάιο του 2001 η μείωση ήταν 2,8%. Οι μεγαλύτερες μειώσεις σημειώθηκαν
στις αγορές της Ιρλανδίας, της Φινλανδίας, της Δανίας, της Ολλανδίας, της
Σουηδίας, του Βελγίου και της Ισλανδίας, είτε επειδή οι καταναλωτές των χωρών
αυτών τηρούν στάση αναμονής, εν όψει αλλαγής του φορολογικού καθεστώτος, είτε
επειδή η ζήτηση εκτονώθηκε το 2000, λόγω μείωσης των φόρων (Ιρλανδία,
Ολλανδία), με αποτέλεσμα την εκρηκτική άνοδο των πωλήσεων. Σημειώνεται ότι η
Ελλάδα και η Δανία είναι πρωταθλήτριες στη φορολόγηση, πανευρωπαϊκά,
καθιστώντας το αυτοκίνητο μια πολύ ακριβή υπόθεση.

Οι εταιρείες ενοικίασης

Οι ειδικοί αποδίδουν την αντιστροφή της πτωτικής τάσης στην ελληνική αγορά,
αφενός στις προσφορές και αφετέρου στις αγορές στις οποίες προχωρούν κάθε
χρόνο στο διάστημα Μαρτίου -Ιουνίου οι εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων, για
την ενίσχυση του στόλου τους με νέα μοντέλα. Ο τομέας αυτός καλύπτει τις
ανάγκες τουριστών ή επιχειρήσεων για μικρής διάρκειας ενοικιάσεις, αλλά επειδή
οι απαιτήσεις για ποιοτικά αυτοκίνητα είναι πλέον πολύ υψηλές, τα τελευταία
χρόνια οδηγούμεθα σταδιακά σε αύξηση των αγορών από τις εν λόγω εταιρείες, με
εκρηκτικούς ρυθμούς.

Είναι ακριβό;

Είναι, όμως, πραγματικά το ελληνικό αυτοκίνητο από τα ακριβότερα στην Ευρώπη;
Ή μήπως, εν μέρει τουλάχιστον, πρόκειται για έναν μύθο; Την απάντηση δίνει
έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τίτλο «Οι τιμές των αυτοκινήτων στην
Ευρωπαϊκή Ένωση», που έγινε προς το τέλος του 2000 στις 15 χώρες-μέλη και
εξέτασε μοντέλα από όλες τις κατηγορίες κυβισμού. Θα πρέπει, πάντως, να
σημειωθεί ότι τα μοντέλα διατίθενται με διαφορετικό εξοπλισμό σε κάθε χώρα της
Ευρώπης.

Φθηνοί στα μικρά κυβικά

Σύμφωνα, λοιπόν, με τη μελέτη της Comission, στις μικρές και μεσαίες
κατηγορίες, δηλαδή από τα 1.000 έως τα 1.400 κυβικά, η ελληνική αγορά
αυτοκινήτου συγκαταλέγεται ανάμεσα στις φθηνότερες της Ευρώπης. Για
παράδειγμα, στα 1.100 κυβικά, το Citroen Saxo και το Nissan Micra είναι τα
φθηνότερα, στην Ελλάδα, μεταξύ των 15 χωρών του δείγματος. Στην ίδια κατηγορία
κυβικών, η χώρα μας έχει τη δεύτερη καλύτερη τιμή στο Renault Twingo και την
τρίτη στα Fiat Seicento και Seat Arosa, πίσω από την Ισπανία και τη Γαλλία.
Στα 1.200 κυβικά είμαστε η τρίτη φθηνότερη χώρα στο Renault Clio, ενώ στην
κατηγορία των 1.400 κυβικών είμαστε «πρωταθλητές» χαμηλότερης τιμής στο
Renault Megane, στο Citroen Xsara, 7οι στο Toyota Corolla και 13οι στην
περίπτωση του Honda Civic.

Ακριβοί στα μεγάλα

Η εικόνα, όμως, αρχίζει να αντιστρέφεται όσο μεγαλώνουν οι κυβισμοί, αν και
ακόμα και στις μεγάλες κατηγορίες υπάρχουν μοντέλα αρκετά φθηνότερα από τα
αντίστοιχα άλλων χωρών. Στα 1.500 κυβικά έχουμε την έκτη φθηνότερη τιμή στα
Nissan Almera και Opel Astra, ενώ την ίδια θέση καταλαμβάνουμε και στα 1.600
κυβικά, με το Toyota Avensis και το Peugeot 306. Στην κατηγορία των 1.800
κυβικών η χώρα μας προσφέρει την τέταρτη φθηνότερη τιμή στο Ford Mondeo, την
έκτη στο Lancia Lybra, τη δέκατη στo Audi Α4 και τη δωδέκατη στο Opel Vectra
μεταξύ 15 κρατών.

Στα 2.000 κυβικά κατέχουμε την 11η θέση στην Alfa Romeo 156, όπως επίσης και
στη BMW 520 (2.171κ.εκ.), την 9η θέση στο Peugeot 806 και τη 10η θέση στη
Mercedes C-180 Sedan, καθώς και στο Honda Accord. Τέλος, πολύ ακριβότερα απ’
ό,τι σε άλλες χώρες της Ε.Ε. είναι τα αυτοκίνητα στις ακόμα μεγαλύτερες από τα
2.000 κυβικά κατηγορίες.

Οι καλύτερες τιμές

Πάντως, εκτός από τη μικρή φορολογική επιβάρυνση, υπάρχει ένας επιπλέον λόγος
που το ελληνικό αυτοκίνητο είναι φθηνό στα μικρά κυβικά. Η αιτία βρίσκεται στο
γεγονός ότι οι ελληνικές αντιπροσωπείες έχουν πετύχει να αγοράζουν από τα
εργοστάσια σε χαμηλότερες τιμές απ’ ό,τι αντιπροσωπείες άλλων ευρωπαϊκών
χωρών, καθώς επικαλούνται το χαμηλό μέσο εισόδημα του Έλληνα καταναλωτή σε
σχέση με το μέσο ευρωπαϊκό.

Αυτές είναι οι δύο βασικές αιτίες που καθιστούν, στις μικρές και μεσαίες
κατηγορίες, το «ελληνικό» αυτοκίνητο ιδιαίτερα ανταγωνιστικό σε σχέση με την
υπόλοιπη Ευρώπη. Μία πολιτική, που έχει ως αποτέλεσμα να έχουμε φθηνά μικρά
αυτοκίνητα, χωρίς μεγάλη συναλλαγματική εκροή.