ΕΓΡΑΨΑΝ

Ν.Σ. Μάργαρης

(ο καθηγητής Διαχείρισης Οικοσυστημάτων για… καλοκαιρινά θέματα)

« Ο γερο-ψαράς που χτυπάει (σαράντα φορές;) το χταπόδι στον βράχο, είναι μια
σκηνή που σίγουρα δεν φαίνεται δυσάρεστη (…).

Όπως έχω ξαναγράψει, η “βίαιη” συμπεριφορά προς τα ζώα της θάλασσας κανέναν
δεν ενοχλεί. Δεν τα βάζουμε με τον ψαρά για αγριότητα, όπως κάνουμε με τους
κυνηγούς. Δεν αναφέρομαι, βέβαια, σε πράξεις όπως το κυνήγι της φάλαινας, που
το έχουμε δει μόνο σε φωτογραφίες. Ίσως η ευαισθησία μας να έχει σχέση μόνο με
τα θηλαστικά (δελφίνια, φάλαινες, φώκιες) της θάλασσας ή, έστω, με όσα
αναπνέουν στον αέρα, όπως οι θαλάσσιες χελώνες.

Δεν τα γράφω όλα αυτά, βέβαια, για να σας δημιουργήσω απέχθεια προς τα
θαλασσινά, μια και το “λιαστό χταπόδι με ούζο” στο παραλιακό καφενεδάκι
σίγουρα είναι κάτι που ευχαριστιόμαστε και καλά κάνουμε. Αλλά η τεχνολογία που
μάς βοηθά να κάνουμε όσο το δυνατόν λιγότερες κινήσεις, φροντίζει ακόμα και
για το μαλάκωμα των χταποδιών. Μάλιστα, αγαπητοί μου. Σε όλη την Ελλάδα σήμερα
τα χταπόδια τα μαλακώνουν σε πλυντήρια ρούχων! Σε λίγο, όταν ακούμε
διαφημίσεις για πλυντήρια, δεν αποκλείεται να μας λένε ότι έχουν και ειδικό
πρόγραμμα για χταπόδια »!

(«Αγγελιοφόρος της Κυριακής»)