ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Εκ βαθέων

Και τούτο το καλοκαίρι…

Θα θέλεις να τριγυρνάς στις καυτές νύχτες. Να αναζητάς εκείνο που θα
συγκλονίσει επιτέλους τη ζωή σου. Είναι αυτή η διάχυτη αίσθηση της θερινής
χαράς που σε κάνει να ελπίζεις…

Και τούτο το καλοκαίρι θα θέλεις να αποδράσεις σε θάλασσες έρωτα… Για μια
ιδέα, έναν τόπο, μια ματιά, ένα βιβλίο, ένα τραγούδι που δεν θα μοιάζει με
κανένα άλλο. Θα σε ξελογιάσει!

Χρόνια τώρα ζητάς ανατροπές, έντονες στιγμές που θα δικαιολογήσουν την ύπαρξη,
θα φλογίσουν τα πάθη, θα προκαλέσουν ιλίγγους φόβου και ικανοποίησης.

Κάθε καλοκαίρι όπως και τούτο θα κυνηγάς απεγνωσμένα τη χίμαιρα.

Λες και τα σπουδαία, τα μεγάλα, διανύουν τον αιώνιο χειμώνα τους. (Ή μήπως η
τρομερή τους λάμψη δεν φτάνει μέχρι το ανήλιαγο γραφείο σου όπου βάλθηκες να
σπαταλάς τη ζωή σου;).

Και τούτο το καλοκαίρι, καθώς θα προσπαθείς να βολέψεις τον χρόνο σου όπως
όπως (στα πλαίσια της αυξημένης παραγωγικότητας), καθώς θα σπας την ανία σου
ψωνίζοντας αχόρταγα ό,τι μπορεί να σου δώσει δευτερόλεπτα ικανοποίησης, θα
συνεχίσεις να ονειρεύεσαι το παραμύθι…

«Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια κοιμωμένη πριγκίπισσα που περίμενε το
παλικάρι της. Δεν ήταν ανάγκη να είναι όμορφος, φτάνει να την ξύπναγε από τον
λήθαργο της βολικής ­ είναι αλήθεια ­ χαύνωσης».

Και τούτο το καλοκαίρι, την ώρα που θα προσπαθείς να φλογίσεις νου και
αισθήσεις, φτιάχνοντας κεφάλι με νερωμένο ουίσκι (κάτι σαν την εικονική
ευτυχία), οι σταγόνες από τα αιρ κοντίσιον θα σε ξενερώνουν…

Και τούτο το καλοκαίρι…

Ένα ακόμη καλοκαίρι! Σαν όλα τα άλλα…