ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Επιστροφή στο σούπερ μάρκετ

Ωραίες είναι οι εκδρομές, γενναιόδωρη η φύση, άκακη, ξαναγεμίζει τις
μπαταρίες, καινούργιο σε κάνει. Μια μέρα στην παραλία, τρεις αναπνοές στον
αέρα τον καθαρό, μιας νύχτας ύπνος στην ησυχία και βαφτίζεσαι στην πηγή που
ξεγράφει τις φθορές, εγγυημένα. Μία μέρα, δύο μέρες, την τρίτη κάτι αρχίζει να
σου λείπει από την κοινωνία της φθοράς, τη ζωή στην πόλη την εξαντλητική, τον
εφιάλτη της ταχύτητας. Σε τσιμπάνε τα πρώτα κουνούπια, ξεραίνεται το δέρμα,
κάνει ψαλίδα το μαλλί. Η ποικιλία τυριών εξαντλείται απελπιστικά γρήγορα στο
τοπικό μπακάλικο. Κολοκυθάκια σου δίνει ο γείτονας από τα δικά του, είναι
νόστιμα, έχουν γνήσια γεύση, αλλά αρχίζεις να νοσταλγείς το τελάρο με τις
χρωματιστές πιπεριές. Την τέταρτη μέρα μπαίνεις στην αμαρτωλή τη λαμαρίνα,
υποκύπτεις. Πας στο σούπερ μάρκετ που άνοιξε στην έξοδο της πόλης, καινούργιο,
αστραφτερό, με την παράταξη των πολύχρωμων φουσκωτών παιχνιδιών στην είσοδο,
τις κρεμασμένες ξένες εφημερίδες, σαν περίπτερο στο Κολωνάκι και τις αράδες
από φωτισμένα ράφια στο εσωτερικό, με όλα τα καλά της γης επάνω. Εκεί που
συνορεύουν τα απορρυπαντικά για κάθε περίσταση με τα σαμπουάν, επίσης για κάθε
περίσταση, εκεί που η τροφή αναπτύσσεται ως θέαμα κυρίως και ως ετικέτα, ως
φωτογραφία στο ίδιο της το περιτύλιγμα, παρά ως γεύση και ουσία. Τρεις μέρες
αποχής κάνουν τη βόλτα αυτή εξόχως απολαυστική, λες και ανανεώθηκες για να σε
χαρεί το σούπερ μάρκετ πρωτίστως. Σαν διψασμένη επιδερμίδα ρουφά το καροτσάκι
τα κουτιά σωρό, μια δόση πολιτισμού λες θα πάρεις μαζί, δεν πειράζει.

Αίσθημα ασφάλειας, που δεν φανταζόσουν ότι χρειάζεσαι, σε πλημμυρίζει. Η φύση
πάλι θα σε δεχτεί, δεν κρατά κακία.