Πρόσωπα Η επιστροφή ενός θρύλου

Νίκι Λάουντα. Και πάλι στη Φόρμουλα 1

Ένας από τους καλύτερους οδηγούς όλων των εποχών, ο Νίκι Λάουντα, επέστρεψε
στο άθλημα που έκανε το όνομά του θρύλο. Το 1985, έπειτα από 25 νίκες σε Γκραν
Πρι και την κατάκτηση τριών Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων τής Φόρμουλα 1, ο Λάουντα
εγκατέλειψε τους αγώνες και αφιερώθηκε στην αεροπορική εταιρεία του, τη Lauda
Air. Αλλά τον περασμένο Νοέμβριο εκδιώχθηκε από τη θέση τού προέδρου, αφού
συγκρούσθηκε με την Austrian Airlines, η οποία είχε αγοράσει την πλειοψηφία
των μετοχών. Και ο Λάουντα άρπαξε την ευκαιρία για να επιστρέψει στη Φόρμουλα
1. Από τον Μάρτιο είναι πρόεδρος της Jaguar Racing, της ομάδας F1 τής Φορντ.

Πρόκειται για το τελευταίο επεισόδιο της εντυπωσιακής καριέρας ενός ξεχωριστού
ανθρώπου. Η ιστορία της επιστροφής του στους αγώνες έξι εβδομάδες μετά το
ατύχημά του στο Νύρμπουργκρινγκ, το 1976, που τον άφησε ημιθανή και με
σοβαρότατα εγκαύματα, για να χάσει τελικά το Πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς
για μόλις έναν βαθμό από τον Τζέημς Χαντ, ανήκει πλέον στον θρύλο τής Φόρμουλα
1. Πενήντα δύο χρόνων σήμερα εξακολουθεί να φοράει το κόκκινο κασκέτο πάνω στο
σημαδεμένο κρανίο του και ουδέποτε μπήκε στον κόπο να διορθώσει με πλαστική τα
σημάδια στο πρόσωπο και το δεξί αυτί του. Ένα φάντασμα της όπερας, που
επιστρέφει για να τρομάξει με λίγο ρεαλισμό τον κόσμο της Φόρμουλα 1,
σχολιάζει ο βρετανικός «Γκάρντιαν».

Ο Λάουντα γεννήθηκε σε μια εύπορη οικογένεια Βιενέζων βιομηχάνων, ιδιοκτητών
μιας σειράς εργοστασίων χαρτιού. «Δεν μου έμαθαν τις μπίζνες, αλλά μου έμαθαν
πώς να κρατάω καθωσπρέπει το μαχαίρι και το πιρούνι», λέει ο ίδιος. Ωστόσο
κάτι πρέπει να διδάχθηκε από τον παππού του, ο οποίος του είχε υποσχεθεί ένα
αυτοκίνητο αν περνούσε τις εξετάσεις του στο σχολείο και του το αρνήθηκε όταν
εκείνος του έφερε το απολυτήριο. Τότε ήταν που αποφάσισε να ασχοληθεί με τους
αγώνες. Το ταλέντο του εντυπωσίασε τον Ένζο Φερράρι αρκετά ώστε να του δώσει
ένα αυτοκίνητο, κι εκείνος κέρδισε για τη Φερράρι τα Πρωταθλήματα του 1975 και
του 1977, πριν οι ίντριγκες στην εταιρεία τον οδηγήσουν στην Μπράμπαμ.

Μολονότι αντιπαθεί τα σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα στα αυτοκίνητα της
Φόρμουλα 1, ο Λάουντα θα ήθελε να ήταν σήμερα οδηγός. «Στην Αμερική»,
αστειεύεται, «θα μπορούσα να μηνύσω τη μητέρα μου επειδή με γέννησε πολύ νωρίς
κι έτσι έχασα εισοδήματα, αφού σήμερα θα κέρδιζα δεκαπλάσια χρήματα. Το άλλο
πλεονέκτημα είναι ότι τα αυτοκίνητα δεν είναι πια επικίνδυνα, κι έτσι όχι μόνο
θα είχα γλιτώσει, αλλά δεν θα είχα κάψει και το αυτί μου».