ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Πού γεννήθηκε η αγελάδα;

Αγαπημένε μου Λυκούργο,

Χαράς το κουράγιο σου τέσσερις ημέρες τώρα να προσπαθείς να εντοπίσεις το
γενεαλογικό δένδρο της τρελής αγελάδας. Σε διαβεβαιώνουν υπουργοί, υφυπουργοί,
διευθυντές και επιθεωρητές ότι οι έλεγχοι είναι αυστηροί. Ότι τηρούνται μητρώα
των ζώων. Φέρουν μάλιστα και ενώτια με τα αρχικά της χώρας, την «ιθαγένεια»
της οποίας κατέχουν.

Δεν πείθεσαι με τίποτα. Επιμένεις στερεότυπα στην ερώτησή σου. Πού γεννήθηκε
το ζώο. Κι αυτό ακριβώς είναι το κενό που υπάρχει στα… ζωικά δεδομένα (το
αντίστοιχο των προσωπικών δεδομένων για τις αγελάδες). Κι αυτό ψάχνουν. Τώρα.
Εκ των υστέρων. Μελετούν τα στοιχεία του ηλεκτρονικού αρχείου της
κτηνοτροφικής μονάδας. Το ηλεκτρονικό φακέλωμα της αγελάδας, κατά πώς θα έλεγε
η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, απεδείχθη ελλιπές. Και δυστυχώς, προς
μεγάλη μας απογοήτευση, είναι ίσως το μοναδικό φακέλωμα που επιβάλλεται να
είναι λεπτομερές και στη διάθεση παντός ενδιαφερομένου. Από αυτό το πολύτιμο
για την υγεία μας και τη ζωή μας αρχείο λείπουν εκείνες οι ευαίσθητες
πληροφορίες για να εντοπισθεί από πού κρατάει η σκούφια τού, κατά τα άλλα,
συμπαθέστατου τετράποδου. Αν και, ημέρα με την ημέρα, ξετυλίγεται το κουβάρι
και εντοπίζεται η γενέτειρα του ζώου, η όλη υπόθεση μπερδεύεται ακόμη
περισσότερο, καθώς χάνονται τα ίχνη των προγόνων του. Του ταύρου πατέρα και
της αγελαδίτσας μητέρας. Τα δύο αυτά όντα ουδέποτε συνευρέθησαν. Άντε να
βρεις, λοιπόν, από ποια χώρα εισήχθη, σε ποιον σωλήνα βρισκόταν και ποιο
ακριβώς σπερματοζωάριο ήταν μολυσμένο.

Η επιμονή σου οδηγεί σε αδιέξοδο τους συνομιλητές σου και στην τρέλα… τους
ακροατές σου.

Σε φιλώ και θα σε ακούω πάντα…