ΜΑΤΙΕΣ Ποικίλα

Μου έκανε μεγάλη εντύπωση, μια δήλωση του Προέδρου της Εμπορικής Τράπεζας
Γιάννη Στουρνάρα, στον συντάκτη της «Ελευθεροτυπίας» Κ. Τσουπαρόπουλο (2
Ιουλίου) και θέλω να την κερδίσουν και οι «Ματιές». Είπε, συγκεκριμένα, ο
καθηγητής Στουρνάρας, σε σχέση με το Χρηματιστήριο: «Έκανα λάθος. Το δηλώνω
κατηγορηματικά και αμετάκλητα και με πλήρη συναίσθηση της ευθύνης. Όταν τον
Μάρτιο του 2000 εκτιμούσα ότι, μετά τις εκλογές του Απριλίου και τη νίκη του
κ. Σημίτη, θα τελείωνε ο κύκλος της πολιτικής αβεβαιότητας για το Ελληνικό
Χρηματιστήριο και θα άρχιζε και πάλι η ανοδική πορεία, έκανα μια λανθασμένη
εκτίμηση». Ρωτάω: είδατε κανέναν άλλο κυβερνητικό αξιωματούχο να μιλάει, ίσαμε
τώρα, με τόση τόλμη και καθαρότητα, γι’ αυτό το κρίσιμο θέμα, που έχει ανοίξει
πληγές σε χιλιάδες επενδυτές; Εγώ, δεν είδα. Γι’ αυτό και σφίγγω το χέρι του
Στουρνάρα. Από τέτοιους ανθρώπους έχουμε ανάγκη…

* Πέρασε στα ψιλά ­ ένα περιποιημένο μονόστηλο ­ ο θάνατος του καθηγητή και
ακαδημαϊκού Παύλου Σακελλαρίδη. Ο Παύλος, όμως, δεν ήταν του μονόστηλου. Ήταν
ένας άνθρωπος ξεχωριστός ­ για τον επιστήμονα, μίλησαν ήδη και θα μιλήσουν και
άλλοι. Ήταν ένας άνθρωπος σεμνός, γλυκομίλητος, γελαστός και με διαβρωτικό
χιούμορ. Θα τον θυμάμαι, πάντα, σε μια αυτοσχέδια ταβέρνα του Μηνά Παπάζογλου
στην Καισαριανή ­ ένα μικρό μαγαζάκι με κεπέγκια ­ να πίνει τη ρετσίνα του, να
κουβεντιάζει με την παρέα ­ όλο νέα παιδιά ­ να τραγουδάει και να θολώνει από
συγκίνηση το μάτι του, κάθε που η συζήτηση περνούσε στη μεγάλη αλήθεια. Τη
Δημοκρατία… Παύλε μου, καλό σου ταξίδι. Ονειροπόλε, Παύλε…

* Είχα πει, τότε που ξέσπασε το σκάνδαλο με τα ναρκωτικά στη θαλαμηγό της
Μυκόνου, ότι η παρουσία επωνύμων στο σκάφος δεν θ’ αφήσει την υπόθεση να
ξεχαστεί ­ θα την κρατήσει στον αφρό. Έτσι και έγινε: η «Κασταλία» του
ψυχιάτρου Πέτρου Λυμπέρη, βρίσκεται, συνεχώς, στην επικαιρότητα και μάλιστα,
απειλείται με κλείσιμο, γιατί το ΣΔΟΕ αποκάλυψε ότι γινόταν σ’ αυτήν
εκτεταμένη χρήση «ουσιών». Δεν θέλω να κάνω «κηρύγματα», αλλά αυτή η ιστορία
με τα ναρκωτικά όλο και πιο βαθιά προχωράει. Και το κράτος, ελάχιστα πράγματα
προσφέρει. Αίφνης, τα παιδιά που «επανεντάσσονται», όπως σημείωνε και η
«Καθημερινή», «δεν βρίσκουν δουλειά, δεν βρίσκουν στέγη, έχουν χρέη,
κινδυνεύουν να ξαναπάνε φυλακή για αδικήματα που διέπραξαν όταν ήταν
χρήστες…». Ζοφερή κατάσταση.