Αρχηγού παρόντος

«Πρώτη φορά που τελειώνει έτσι ένα πρωτάθλημα και είναι συγκλονιστικό» δήλωσε ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, που το Σαββατόβραδο ύψωσε το τέταρτο σερί τρόπαιο του ΠΑΟ

Οι μεγάλοι παίκτες είναι για τα μεγάλα παιχνίδια και ο Φραγκίσκος Αλβέρτης το
γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα. Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού αποδείχθηκε
«πεινασμένος για τίτλο» στο κρίσιμο σημείο και έδωσε το γενικό πρόσταγμα,
οδηγώντας τους «πράσινους» στον θρίαμβο (79-63) επί του Ολυμπιακού και κατ’
επέκταση στο 4ο συνεχόμενο πρωτάθλημα.

Ο Φράνκι ήταν όλα τα λεφτά για τον Παναθηναϊκό όταν οι φιλοξενούμενοι είχαν
περάσει μπροστά στο σκορ, η κερκίδα των γηπεδούχων είχε «παγώσει» και οι
συμπαίκτες του ήταν απλοί θεατές στην επίθεση. Ο αρχηγός στο σημείο όπου η
μπάλα «ζεμάταγε» δεν κρύφτηκε, αλλά αντίθετα τη ζήτησε επίμονα. Σημείωσε ένα
προσωπικό σερί 7-0 (αν και το πρώτο σουτ ήταν δύο πόντων και όχι τριών όπως
χρέωσε ο Ζαβλανός) και έφερε τα πάνω-κάτω, για να αποτελειώσει την πρώην ομάδα
του ο Τζόνι Ρότζερς έστω και αν έπαιζε με σοβαρό πρόβλημα στο πέλμα με τον
Παναθηναϊκό να σημειώνει ένα σερί 20-2 σε 6.30′!

«ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ»

«Σου το είχα πει» φάνηκε να λέει ο αρχηγός στη σύζυγό του στην εξέδρα, λίγο
πριν να ανέβει και αυτός εκεί για να σηκώσει ένα ακόμα τρόπαιο, το οποίο είχε
ιδιαίτερη σημασία γενικότερα για τους «πράσινους», αφού ήταν ο μοναδικός τους
τίτλος φέτος σε όλα τα αθλήματα.

«Πρώτη φορά που τελειώνει έτσι ένα πρωτάθλημα και είναι συγκλονιστικό»
συνέχισε ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, που είχε την τιμητική του στα αποδυτήρια και
αργότερα στα μπουζούκια.

Ο Παναθηναϊκός κέρδισε και το τρίτο (και καθοριστικό) παιχνίδι στην έδρα του
και μαζί και τον τίτλο, γιατί έπαιξε από την αρχή ώς το τέλος των τελικών ως
«ομάδα». Ο Ντέγιαν Μποντίρογκα στα περισσότερα παιχνίδια ήταν περισσότερο
θεατής, ενώ ο έτερος των ξένων, Ζέλικο Ρέμπρατσα είχε απλά ξεσπάσματα, με
εξαίρεση τον κρίσιμο τελικό όπου ήταν εξαιρετικός. Δηλαδή, οι «πράσινοι» δεν
περίμεναν τα πάντα από τους ξένους τους, αλλά σε κάθε παιχνίδι είχαν και
διαφορετικούς ήρωες. Ο Ομπράντοβιτς κατάφερε να πάρει το μάξιμουμ σχεδόν από
κάθε παίκτη του (Καλαϊτζής και Τζεντίλε ήταν άνθρωποι του αγώνα σε κάποιους
τελικούς για την ομάδα τους όπως συνέβη και με τους Μίντλετον, Ρότζερς, Μπερκ
και Φώτση) και θεωρείται προσωπική του επιτυχία το ότι στο κρίσιμο ματς είχε
κορυφαίους τον Αλβέρτη, ο οποίος έπαιξε ελάχιστα φέτος και τον Ρέμπρατσα, με
τον οποίο δεν είχε ιδιαίτερα καλές σχέσεις.

Αντίθετα, ο Ολυμπιακός βασίστηκε κυρίως στις προσωπικές εξάρσεις των αστεριών
του (Ράτζα και Ρίβερς δεν μπόρεσαν να τον βοηθήσουν στο κρίσιμο ματς) και δεν
μπόρεσε να αξιοποιήσει όλους τους παίκτες του, παίρνοντας πάντως έστω και την
τελευταία στιγμή (στους τελικούς) πολλά από έναν παίκτη που δεν είχε ανάλογες
ευκαιρίες νωρίτερα. Ο λόγος για τον Ινιάκι ντε Μιγκέλ που δικαιολόγησε ένα
σημαντικό κομμάτι από το πλουσιοπάροχο συμβόλαιό του.

Οι «ερυθρόλευκοι» άντεξαν δύο φορές στο άνετο προβάδισμα του Παναθηναϊκού (8-0
στο ξεκίνημα και 22-13 στο 15′) και μάλιστα προηγήθηκαν 61-59, στο 33′,
χάνοντας δύο φορές εκεί την ευκαιρία να αυξήσουν τη διαφορά. Παράλληλα, ο
Ηλίας Ζούρος επέμενε να μην αλλάξει το μαρκάρισμα πάνω στον Αλβέρτη, τον οποίο
είχε χάσει από νωρίς ο Μίλαν Τόμιτς.

Η τελική διαφορά μπορεί να είναι πλασματική βάση της εικόνας που είχαν οι δύο
αντίπαλοι στον πέμπτο τελικό, αλλά ο Παναθηναϊκός κατέκτησε δίκαια τον τίτλο,
γιατί σε ένα ακόμα κρίσιμο σημείο είχε και πάλι καθαρό μυαλό και ανέτρεψε ­
όπως συνηθίζει ­ την εις βάρος του διαφορά.

ΟΙ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ

Πολύς λόγος έγινε για τη διαιτησία και πάλι (όπως σχεδόν σε όλους τους
τελικούς) η οποία μπορεί να έπαιξε το δικό της ρόλο (παίζοντας έδρα όπως
συνέβη και στα άλλα τέσσερα παιχνίδια), αλλά δεν καθόρισε τον νικητή. Ο
Λάζαρος Βορεάδης απέδειξε πως όταν θέλει μπορεί να συγκαταλέγεται στους
κορυφαίους διαιτητές μας. Μαζί με τον Νίκο Πιτσίλκα ήταν οι κορυφαίοι της
χρονιάς. Ο «Λάρι» σε ένα δύσκολο ματς, με ιδιάζουσες συνθήκες και καθόλου
βοήθεια από τους πάγκους των δύο ομάδων που διαμαρτύρονταν ακόμα και όταν δεν
παιζόταν ματς, έδωσε ρεσιτάλ.

Δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τον Νίκο Ζαβλανό που δεν εκτέθηκε πρώτη φορά
σε παιχνίδι του Παναθηναϊκού, στιγματίζοντας, όμως, μόνο τον εαυτό του.

Το γεγονός πως αρκετοί συνάδελφοί του σφύριξαν στην Ούλεμπ και αποκλείστηκαν
από το ελληνικό πρωτάθλημα, του επέτρεψε να είναι βάσει βαθμολογίας μέσα στους
τέσσερις κορυφαίους που κληρώθηκαν για το συγκεκριμένο ματς. Και κάτι ακόμα
για την ασφάλεια του αγώνα: Σε έναν τόσο κρίσιμο και δύσκολων συνθηκών αγώνα,
εκατέρωθεν οι οπαδοί πέρασαν μπόλικα πιστόλια φωτοβολίδων. Γιατί να μην το
κάνουν;

Μήπως θα γίνει τίποτε ή θα παραιτηθεί κανείς σήμερα; Στην Ελλάδα ζούμε όπου
κανείς δεν έχει καμία ευθύνη. Ευτυχώς, δεν είχαμε κάποιον νεκρό και έτσι αυτά
που γράφτηκαν στο φύλλο αγώνα (και για τις δύο ομάδες) θα ξεχαστούν άμεσα με
κάποια μικροπρόστιμα.