30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΜΕΣΑΡΕ

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΗΣ GREENPEACE

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στις 12 Ιουνίου του 1973

ΜΕΓΑΛΩΣΕ: Στην Αθήνα

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Λίγη ξεκούραση!!!

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Πως η δράση «μιλά» δυνατότερα από τα λόγια

ΘΥΜΩΝΕΙ: Με όσους εθελοτυφλούν απέναντι στα παγκόσμια περιβαλλοντικά
προβλήματα

ΑΓΑΠΑ: Τα απλά πράγματα

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ: Τον φίλο και ακτιβιστή Γκιόργκε Γρηγοριάδη που χάθηκε
πρόωρα, αλλά είναι πάντα στην καρδιά της, σε κάθε δράση

Τα φετινά της γενέθλια είχε έναν ακόμη λόγο για να τα γιορτάσει. Κατάφερε
μαζί με άλλους ακτιβιστές να σταματήσει το τάνκερ που θα μετέφερε πετρέλαιο
από τη Νορβηγία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν και δεν είναι σίγουρη πως θα
προλάβει να τον ζήσει, η Αλεξάνδρα Μεσαρέ, θα συνεχίσει να αγωνίζεται για έναν
κόσμο πράσινο και ειρηνικό.

ΕΡ.: Πόσα χρόνια μετράτε στην Greenpeace;

ΑΠ.: Κάτι παραπάνω από επτά χρόνια.

ΕΡ.: Τι θυμάστε από την πρώτη συνάντηση με τα υπόλοιπα μέλη του ελληνικού
γραφείου;

ΑΠ.: Ότι ένιωσα καλοδεχούμενη, αλλά ­ ταυτόχρονα ­ προσωπικά υπεύθυνη για τις
πράξεις μου.

ΕΡ.: Πόσους εθελοντές έχει το ελληνικό γραφείο της Greenpeace;

ΑΠ.: Αρκετές δεκάδες, που βοηθάνε στο γραφείο, αλλά και συμμετέχουν σε
δυναμικές ενέργειες.

ΕΡ.: Υπάρχει ενδιαφέρον, εγγράφονται νέα μέλη;

ΑΠ.: Ναι, υπάρχει, και ελπίζω να συνεχίσει να υπάρχει για πολύ καιρό! Χωρίς
τους υποστηρικτές μας δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε όσα κάνουμε.

ΕΡ.: Ποιο το αποτέλεσμα της δράσης στη Νορβηγία;

ΑΠ.: Θέλαμε να στείλουμε ένας σαφές μήνυμα τόσο στον πρόεδρο Μπους όσο και
στους Ευρωπαίους ηγέτες πως είναι καιρός πια να αποδεσμευτούμε από το
πετρέλαιο αν θέλουμε να προστατέψουμε το κλίμα της Γης. Βλέποντας την
παγκόσμια κάλυψη που είχε η δράση μας, πιστεύω πως πετύχαμε.

ΕΡ.: Γιατί είναι τόσο σημαντική η επικύρωση του πρωτοκόλλου τού Κιότο από τον
πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζορτζ Μπους;

ΑΠ.: Ο μεγαλύτερος ρυπαντής του πλανήτη, οι ΗΠΑ, απορρίπτουν τα τελευταία 12
χρόνια διεθνείς διαπραγματεύσεις για τη δημιουργία μιας νομικά δεσμευτικής
συνθήκης για την προστασία του κλίματος.

ΕΡ.: Αν τον συναντούσατε, τι θα του λέγατε;

ΑΠ.: Ότι όσο συνεχίζει να απορρίπτει το Πρωτόκολλο του Κιότο, οι πολίτες όλου
του κόσμου θα συνεχίζουν να αντιδρούν.

ΕΡ.: Πόσο αποτελεσματικός είναι ο ακτιβισμός ενάντια στην καταστροφή

του περιβάλλοντος;

ΑΠ.: Ο ακτιβισμός είναι αποτελεσματικός μόνο αν εντάσσεται στη στρατηγική κάθε
εκστρατείας και συνδυάζεται και με άλλες κινήσεις.

ΕΡ.: Η πρώτη δράση στην οποία συμμετείχατε;

ΑΠ.: Η τετραήμερη κατάληψη της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων στη
Θεσσαλονίκη, τον Νοέμβριο του 1994, με αίτημα να σταματήσει την παραγωγή
ουσιών που απειλούν το κλίμα και καταστρέφουν το όζον.

ΕΡ.: Τι δεν θα ξεχάσετε από τη συμμετοχή σας στις δράσεις της Greenpeace;

ΑΠ.: Σίγουρα δεν θα ξεχάσω ποτέ πώς πέρασα τα φετινά μου γενέθλια: στην κρύα
Νορβηγία, μπλοκάροντας ένα τάνκερ με πετρέλαιο για τις ΗΠΑ μαζί με άλλους 15
ακτιβιστές από 10 χώρες.

ΕΡ.: Και γιατί;

ΑΠ.: Επειδή πιστεύω πως ο καλύτερος τρόπος για να γιορτάσω τα γενέθλιά μου
είναι να συνεχίσω να προσπαθώ για τη σωτηρία του πλανήτη μας.

ΕΡ.: Η πιο παράτολμη δράση του ελληνικού γραφείου;

ΑΠ.: Δεν θα έλεγα πως κάνουμε παράτολμα πράγματα. Μπορεί να πλησιάζουμε πολλές
φορές στα όριά μας, αλλά δεν είμαστε κασκαντέρ.

ΕΡ.: Ποιος είναι ο μεγάλος στόχος;

ΑΠ.: Ένα μέλλον πράσινο και ειρηνικό. Δεν γνωρίζω αν θα το προλάβω, αλλά
σίγουρα δεν θα παραιτηθώ από την προσπάθεια.

ΕΡ.: Είναι ο Έλληνας πολίτης οικολογικά συνειδητοποιημένος;

ΑΠ.: Σίγουρα, η κατάσταση στην Ελλάδα βελτιώνεται, αλλά θα πρέπει να
επιμείνουμε περισσότερο.

ΕΡ.: Τι λείπει από την οικολογική δράση στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Ίσως η πιο ενεργή συμμετοχή του κοινού.

ΕΡ.: Πόσο κινδυνεύει το ελληνικό περιβάλλον;

ΑΠ.: Τα περιβαλλοντικά προβλήματα δεν γνωρίζουν σύνορα.