Φαγητό προσγειωμένο στη «Θάλαττα»

Χαιρετώ τους εμπνευσμένους (και χαμηλών τόνων) μαγείρους, τους καλούς
αρχιτέκτονες με όραμα και γούστο και τους νέους στον χώρο της συνεστίασης
επιχειρηματίες, οι οποίοι, έπειτα από μια επιτυχημένη καριέρα μακριά από
τραπεζομάντιλα και κατσαρόλες, θυσιάζουν την ηρεμία της σύνταξης χάρις σε ένα
όνειρό τους, ανοίγοντας ένα μικρό, κομψό εστιατόριο με θαλασσινά. Πρόκειται,
άλλωστε, για κάτι που λείπει από το κέντρο της πόλης. Με σωσίβιο ένα καλό,
σικ, αλλά ελληνικότατο εστιατόριο βουτάνε και αυτοί στα βαθιά.

Όλα αυτά τα καλά τα αισθανόμασταν τις προάλλες, όταν επισκεφτήκαμε το
καινούργιο ψαρο-εστιατόριο «Θάλαττα». Ανακαίνισαν το τέως «Λεγάμενο», δίνοντάς
του μια καινούργια πνοή, αλλάζοντάς το ριζικά, έτσι ώστε να είναι μοντέρνο, με
μοτίβα θαλασσινά, χωρίς όμως να πνίξουν την ιδιαιτερότητά του. Η στενή,
παραδοσιακή αυλίτσα μπροστά είναι πολύ όμορφη και το γυάλινο σκέπαστρο από
πάνω τής δίνει ένα σύγχρονο, λιτό τόνο. Μέσα, η σάλα είναι απλή, σε μπλε και
λευκά χρώματα, διακοσμημένη με διάφορες θαλασσινές πινελιές.

Το μενού, μια συλλογή ενδιαφερόντων και πρωτοποριακών προτάσεων, είναι
δημιούργημα του σεφ Γιάννη Σαφού, ενός σεμνού και, απ’ ό,τι φαίνεται,
ταλαντούχου μάγειρα, ο οποίος κάνει πολύ καλά τη δουλειά του, χωρίς να
κυνηγάει την προβολή. Η «Θάλαττα» ανήκει σε μία εντελώς ξεχωριστή κατηγορία
εστιατορίων ουσιαστικά ανύπαρκτη στην Ελλάδα, αυτό που στο εξωτερικό αποκαλούν
«seafood restaurant», κάτι δηλαδή μεταξύ της κοινής ψαροταβέρνας και του
«Βαρούλκου», ας πούμε.

Χωρίς να θέλω να παίξω με τις λέξεις, θα πω το εξής: το φαγητό είναι
προσγειωμένο. Υπάρχει μία επιλογή από ωμά οστρακοειδή ­ γυαλιστερές, κυδώνια,
στρείδια, πορφύρες και αχινούς ­ και επιπλέον μία μεγάλη λίστα ορεκτικών.
Εκπλήσσουν. Δεν λείπει το φαβορί καρπάτσιο, εδώ φτιαγμένο με λαβράκι
σερβιρισμένο με καραβίδες. Είναι απλό και νόστιμο με το άρωμα του κολίανδρου.
Μας άρεσε η εκδοχή από τον κ. Σαφό του ελληνικότατου χταποδιού σχάρας, το
οποίο είναι σερβιρισμένο με πουρέ από γλυκιά κολοκύθα. Οι αντίθετες γεύσεις
και ποιότητες των βασικών συστατικών δημιουργούν ένα παιχνίδι ξεχωριστό. Τα
χρώματα, επίσης, είναι πολύ ωραία. Μπόλικες είναι και οι σαλάτες, με πολλά και
διάφορα θαλασσινά, με ρόκα και γλιστρίδα, με καραβίδες και άνηθο μεταξύ άλλων.
Εμείς προτιμήσαμε τη σαλάτα με σικορέ, αβοκάντο, γαρίδες και σολομό, μια
πλούσια μερίδα με απαλή γεύση. Καλή, χωρίς να συγκινεί ιδιαίτερα.

Από τα κυρίως πιάτα που δοκιμάσαμε το καλύτερο ήταν, χωρίς αμφιβολία, η γλώσσα
γεμιστή με καβουρόψιχα σερβιρισμένη με ελαφριά σος από μαστίχα. Πρόκειται για
ένα νόστιμο πιάτο και καλοφτιαγμένο. Ο σερβιτόρος (λίγο ισχυρογνώμων πρέπει να
πω) μάς έπεισε να πάρουμε κάποιες από τις θαλασσινές μακαρονάδες, ενώ το
ναπολεόν από τόνο και το θαλασσινό φρικασέ ακούγονταν πολύ πιο ενδιαφέροντα.
Οι δύο μακαρονάδες ήθελαν λίγη δουλίτσα ακόμα. Πήραμε μια με χτένια που ήταν
λίγο άνοστη ­ της έλειπε το αλάτι.

Δοκιμάσαμε, επίσης, και μια μακαρονάδα με σολομό, η οποία μάς φάνηκε «πλαδαρή»
στη γεύση και όχι ιδιαίτερα εμπνευσμένη. Τα ανάμεικτα καλαμαράκια και σουπιές
με πρωτότυπη σάλτσα πέστο, όμως, ήταν μπουκιά και συχώριο.

Δεν είμαι από τους ανθρώπους που τους αρέσει το γλυκό μετά το ψάρι. Δεν ξέρω
γιατί ­ ίσως επειδή υποσυνείδητα πιστεύω ότι το ψάρι είναι φρούτο! Τα γλυκά
στη «Θάλαττα» είναι πολλά και ωραία. Τα απόλαυσαν οι συνδαιτυμόνες μου, καθώς
ονειρευόμουν ένα δροσερό πεπόνι! Αυτά τα καλά έχω να πω για το καινούργιο αυτό
θαλασσινό εστιατόριο. Ελπίζω να είναι καλοτάξιδο στη… θάλασσα της αθηναϊκής
συνεστίασης.

«Θάλαττα»: Βίτωνος 5, Γκάζι. Τηλ. 3464.204