ΕΓΡΑΨΑΝ

Ι.Κ. Πρετεντέρης:

(ο αρθρογράφος περί μέτρων…)

«Τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια η Ελλάδα γνώρισε άξιους και άθλιους
εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς, ακριβώς όπως γνώρισε άξιους και άθλιους
υπουργούς βουλευτές. Δουλειά του Πρωθυπουργού είναι να μαζεύει τους ικανούς
και να φυλάγεται από τους ανίκανους ­ ανεξαρτήτως προέλευσης…

Η συζήτηση θα σταματούσε σε αυτό το αυτονόητο, αν δεν παρέπεμπε στον απίστευτο
συντεχνιασμό και εγωκεντρισμό της ελληνικής πολιτικής. Οι απόψεις για την
κυβερνητική πολιτική αλλάζουν, αναλόγως αν μετέχουν ή δεν μετέχουν οι ίδιοι
στην κυβέρνηση. Οι απόψεις για το κόμμα τους ή για την ηγεσία του ή για τους
συναδέλφους τους μεταβάλλονται μέσα από μια δυσνόητη προσωποπαγή ίντριγκα.
Προσφάτως, στο Εκτελεστικό του ΠΑΣΟΚ, απέρριψαν μια πρόταση του Σημίτη για τον
χειρισμό του Ασφαλιστικού, όχι επειδή ήταν σωστή ή λάθος αλλά επειδή νόμιζαν
ότι ήταν ιδέα του Λαλιώτη. Ο άλλος είναι πάντα αντίπαλος. Μέτρο πάντων ο
εαυτός του καθενός. Κι αυτό το αντιλαμβάνεται απολύτως ο κάθε πολίτης. Η
πολιτική περνάει κρίση; Οι πολιτικοί να δείτε».

(«Το Βήμα»)