30 Ερωτήσεις ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΟΓΚΟΓΛΟΥ

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στο Ροδολίβος Σερρών

ΟΝΕΙΡΟ: Μια κοινωνία πιο δίκαιη

ΑΓΑΠΑ: Τα εγγόνια του και τα παιδιά του

ΘΑΥΜΑΖΕΙ: Τους αγωνιστές της ζωής

ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ: Την αδικία

ΑΚΟΥΕΙ: Τα τραγούδια του τόπου του

Μια ζωή με τις τσάντες γεμάτες βιβλία φέρνει στα γραφεία των εφημερίδων και
σε άλλους χώρους εργασίας, τις τελευταίες εκδόσεις. Ο Κώστας Γκόγκογλου,
γνώριμη φιγούρα στα δημοσιογραφικά γραφεία, έζησε μια ζωή ταγμένη: στον αγώνα
για ένα καλύτερο αύριο, αφού 17 χρόνια εξορίας βαραίνουν τους ώμους του. Και
στην ελπίδα ότι η γνώση μπορεί να συμβάλλει σ’ αυτό, μιας και έχει κουβαλήσει
τόνους βιβλίων με τα χέρια του σε εποχές δύσκολες. Φέτος τιμήθηκε από την
Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών-Βιβλιοπωλών για τη συμβολή του στη διάδοση του
καλού βιβλίου και του πολιτισμού.

ΕΡ.: Σαράντα χρόνια στο βιβλίο. Κάνατε τον κόσμο να διαβάζει
περισσότερο;

ΑΠ.: Θέλω να πιστεύω πως ναι.

ΕΡ.: Ποιο είναι το καλύτερο επιχείρημα για να διαβάσει κανείς;

ΑΠ.: Διάβαζε. Σε κάνει πιο ανεκτικό με τους άλλους και με τον εαυτό
σου.

ΕΡ.: Ποια είναι το αγαπημένα σας βιβλία;

ΑΠ.: «Το μηδέν και το άπειρο» του Κέσλερ, το «Χριστός Ξανασταυρώνεται»
του Καζαντζάκη και η «Μάνα» του Γκόρκι.

ΕΡ.: Πόσα βιβλία έχετε πουλήσει όλα αυτά τα χρόνια;

ΑΠ.: Να τα μετρήσουμε με κομμάτια ή με καμιόνια;

ΕΡ.: Χειμώνα-καλοκαίρι με τις τσάντες γεμάτες βιβλία. Πόσο βαριά ήταν;

ΑΠ.: Πολύ. Και όσο περνούσαν τα χρόνια γίνονταν και βαρύτερα.

ΕΡ.: Υπήρξε ένα βιβλίο που να σας άλλαξε τη ζωή;

ΑΠ.: Το βιβλίο «Τα κατά συνθήκην ψεύδη» του Νορντάου.

ΕΡ.: Ποιοι διαβάζουν περισσότερο;

ΑΠ.: Τα τελευταία χρόνια οι δημοσιογράφοι των εφημερίδων.

ΕΡ.: Όχι μόνον αγώνας για βιοπορισμό, αλλά και στη ζωή…

ΑΠ.: Αλλιώς δεν θα είχε νόημα η ζωή.

ΕΡ.: Μια δύσκολη στιγμή;

ΑΠ.: Όταν οι Βούλγαροι σκοτώσαν τον αδελφό μου, δίπλα μου.

ΕΡ.: Μακρά θητεία στους κοινωνικούς αγώνες…

ΑΠ.: Μπορούσε άραγες, να ‘ναι και αλλιώς;

ΕΡ.: Από το ’36 οργανωμένος στην Αριστερά.

ΑΠ.: Ίσως και δύο τρία χρόνια νωρίτερα.

ΕΡ.: Μακρόνησος, Γυάρος, Άη Στράτης. Πέτρινα χρόνια;

ΑΠ.: Είχαν όμως και τη γοητεία τους.

ΕΡ.: 17 χρόνια εξορίας: Η γεύση που άφησαν;

ΑΠ.: Πως τίποτε δεν πάει χαμένο.

ΕΡ.: Διαβάζατε τότε;

ΑΠ.: Τι άλλο να έκανα από το να διαβάζω και να σκέφτομαι;

ΕΡ.: Τι διαβάζατε και πώς;

ΑΠ.: Ό,τι περνούσε κρυφά από τους φύλακες. Μέσα στη σκηνή με μικρά
λαμπάκια κάτω από τα σκεπάσματα.

ΕΡ.: Αξέχαστες στιγμές.

ΑΠ.: Ο γάμος μου με τη Μαρίκα και τα βαφτίσια του γιου μου Βασίλη, που
είχα να δω 6 χρόνια, στον Άη Στράτη, παρουσία των συνεξορίστων μου. Έγινε
αφορμή να γιορτάσει όλο το στρατόπεδο.

ΕΡ.: Φίλοι που έφυγαν…

ΑΠ.: Χρειάζονται σελίδες ολάκερες για να τους αναφέρω.

ΕΡ.: Και φίλοι που έμειναν…

ΑΠ.: Λιγότεροι.

ΕΡ.: Εκείνοι οι αγώνες τι άφησαν πίσω;

ΑΠ.: Πολλά. Αλλά κυρίως ικανοποίηση.

ΕΡ.: Την εποχή της χούντας…

ΑΠ.: Διακινούσα τα απαγορευμένα βιβλία.

ΕΡ.: Υπάρχουν σήμερα ιδανικά;

ΑΠ.: Όσο και χθες.

ΕΡ.: Οι νέοι σήμερα διαβάζουν;

ΑΠ.: Περισσότερο απ’ ό,τι διαβάζαμε εμείς στην ηλικία τους.

ΕΡ.: Τι προτιμούν;

ΑΠ.: Πολλά και διάφορα.

ΕΡ.: Τι διαβάζουν τα εγγόνια σας;

ΑΠ.: Αυτό τον καιρό ο 20χρονος Κώστας τον Φίλιπ Ροθ, η 18χρονη
Αφροδίτη, Κέρουακ και Μπάροουζ. Στην 5χρονη Μαρία διαβάζει παραμύθια η μαμά
της. Και η μικρότερη, μόλις 40 ημερών, θα αρχίσει να διαβάζει σύντομα…

ΕΡ.: Το βιβλίο στην εποχή του Χάρι Πότερ έχει αλλάξει;

ΑΠ.: Ναι. Όμως παραμενει το ίδιο γοητευτικό.

ΕΡ.: Οι Έλληνες διαβάζουν περισσότερο σήμερα;

ΑΠ.: Αν κρίνω από τους τίτλους που κάθε χρόνο εκδίδουν οι εκδοτικοί
οίκοι και τα αφιερώματα στον Τύπο που συνεχώς πληθαίνουν, τότε ναι.

ΕΡ.: Αν γράφατε εσείς βιβλίο, τι τίτλο θα του δίνατε;

ΑΠ.: Είναι ωραία η ζωή και μπορεί να γίνει και ωραιότερη.