Αστερίξ κατά… ΗΠΑ

«Το έτος είναι 50 π.Χ. Οι Ρωμαίοι έχουν καταλάβει ολόκληρη τη Γαλατία. Ίσως
όχι ολόκληρη… Ένα μικρό χωριό ατίθασων Γαλατών ακόμα αντιστέκεται στους
κατακτητές. Και η ζωή δεν είναι εύκολη για τους Ρωμαίους λεγεωνάριους της
περιοχής…».

Σαράντα δύο χρόνια μετά την πρώτη τους εμφάνιση στο γαλλικό περιοδικό
«Pilote», ο Αστερίξ και οι Γαλάτες φίλοι του ακόμα αντιστέκονται σθεναρά στον
πανίσχυρο στρατό των Ρωμαίων, με τη βοήθεια του Γκέταφιξ, του Δρυίδη που
φτιάχνει το μαγικό φίλτρο και το διαθέτει σε όλους τους κατοίκους του χωριού ­
εκτός από τον Οβελίξ, ο οποίος όταν ήταν μωρό έπεσε μέσα σε μία πελώρια
κατσαρόλα που ήταν γεμάτη απ’ αυτό το φίλτρο.

«Ο Αστερίξ και η Ηθοποιός» είναι το νεώτερο βιβλίο που διηγείται τις
περιπέτειες του Αστερίξ, του Οβελίξ, του Γκεταφίξ, του Βαϊταλστατίστιξ και του
Κακοφωνίξ. Το βιβλίο αυτό είναι το 31ο βιβλίο της σειράς και έχει κυκλοφορήσει
σε περίπου 100 γλώσσες ­ από τα αφρικάανς των κατοίκων της Νοτίου Αφρικής έως
τα ουαλικά.

Από τότε που πέθανε ο Ρενέ Γκοσινί, το 1977, ο σκιτσογράφος του Αστερίξ, ο
Αλμπέρ Ουντέρτζο, συνέχισε να δημιουργεί νέες περιπέτειες για τον χαρακτήρα
του, παρά τα παράπονα που γίνονται σχετικά με την απώλεια της ποιότητάς τους.

Ωστόσο, γεγονός παραμένει ότι ενώ ο Αμερικανός Μίκι Μάους έχει καταντήσει
συνώνυμο ό,τι πιο ποταπού και ανάξιου, ο γενναίος μικρός Γαλάτης έχει
κατορθώσει να διατηρήσει υψηλό ακαδημαϊκό επίπεδο.

Στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, ένας καθηγητής διδάσκει ένα μάθημα αρχαίας
ιστορίας, χρησιμοποιώντας τα βιβλία των κόμικς του Αστερίξ ως διδακτικό
εγχειρίδιο.

Το 1978 σε συμπόσιο για τους Κέλτες που διοργανώθηκε στο Πανεπιστήμιο του
Τορόντο, ο Ντέρικ ντε Κερκόουβ εξήγησε ότι διαβάζοντας τον Αστερίξ «γινόμαστε
μάρτυρες μιας ακόμα διαμάχης ανάμεσα στο απολλώνιο και το διονυσιακό
στοιχείο». Πράγματι. Και το ίδιο φυσικά δεν μπορεί να ειπωθεί για τον αγώνα
μεταξύ του Γκάρφιλντ και του χαζού εκείνου σκύλου που διαρκώς κλωτσάει από το
τραπέζι.

Το χιούμορ του Αστερίξ λειτουργεί καταλυτικά σε ανθρώπους κάθε ηλικίας. Όταν
είναι κανείς παιδί, μπορεί να διαβάζει τα κόμικς αυτά του Αστερίξ για τα
αστεία ονόματα των ηρώων του και για τα σκίτσα. Ως ενήλικος, καταλαβαίνει
κανείς το αληθινό νόημα ορισμένων ονομάτων και αναφορών.

Στον Αστερίξ, οι πιο ώριμοι αναγνώστες βλέπουν μία αλληγορία για τον Β’
Παγκόσμιο Πόλεμο, με τους Ρωμαίους σαν Ναζί, και το χωριό των ηρωικών Γαλατών
να συμβολίζουν τη γαλλική αντίσταση.

Άλλοι διατείνονται ότι οι Γαλάτες εκπροσωπούν τους σύγχρονους Γάλλους, οι
οποίοι σθεναρά αντιστέκονται στις επίμονες προσπάθειες για πολιτιστική
αφομοίωσή τους που κάνει η πανίσχυρη ρωμαϊκή/αμερικανική αυτοκρατορία.

Η εικόνα του Αστερίξ ως μη Αμερικανού ήρωα, πάντα αποτελούσε σημαντικό τμήμα
της αιτίας ύπαρξής του. Και ως αποκλειστικά Γάλλος ήρωας, ο Αστερίξ σημείωσε
πολύ μεγάλη επιτυχία ­ ο πρώτος γαλλικός δορυφόρος, ο οποίος εκτοξεύθηκε στο
Διάστημα το 1965, πήρε το όνομα, προς τιμήν, του παμπόνηρου και πανέξυπνου
μικρού αυτού πολεμιστή: του Αστερίξ.

Και πράγματι, πολλοί Γάλλοι εντυπωσιάζονται αλλά και προβληματίζονται από την
επιτυχία που γνωρίζει ο Αστερίξ εκτός Γαλλίας, δοθέντος και του ότι ο Αστερίξ
είναι γεμάτος από πολυάριθμες αναφορές στη γαλλική πολιτική ζωή και ιστορία.

Η αλήθεια όμως είναι ότι ο Αστερίξ δεν είναι τόσο Γάλλος όσο μη Αμειρκανός.
Και σήμερα εμείς οι Ευρωπαίοι έχουμε εξίσου μεγάλη ανάγκη από αυτόν τον μη
Αμερικανό ήρωα, όσο είχαμε το 1959. Την ώρα που η αμερικανική αυτοκρατορία
ισχυροποιεί την εξουσία της πάνω μας, ο Αστερίξ είναι η τελευταία μας ελπίδα.
Μόνον αυτός μπορεί να ενώσει την Ευρώπη σε μία κοινή αντίσταση εναντίον αυτών
των νέων «Ρωμαίων» λεγεωναρίων, που όμως φορούν κάζουαλ ρούχα.

Από τη μία άκρη της Ευρώπης στην άλλη, οι Ευρωπαίοι μπορεί να έχουν
ενδοιασμούς για την ιδέα της ομοσπονδιοποίησης της Ευρώπης. Αλλά εάν
μετονομάσουμε τις μελλοντικές… Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης σε χωριό των
Γαλατών που αντιστέκεται στους Ρωμαίους και οι Ευρωπαίοι θα τρέχουν να
κλειστούν στα τείχη του «χωριού» αυτού, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα δεν
θα έχουμε τίποτα να φοβηθούμε, γιατί όλοι αγαπάμε τον Αστερίξ.

Εκτός από τους Αμερικανούς. Οι οποίοι μοιάζουν να προτιμούν από τον Αστερίξ τα
ηλίθια κόλπα ενός υπερμεγέθους ποντικού και τα σκέρτσα μιας σειράς από
ντυμένες πάπιες. Αυτοί οι Αμερικανοί είναι τρελοί.