«Μονά – ζυγά δικά μου» από τη ΓΣΕΕ και εσωκομματικό παιχνίδι στο ΠΑΣΟΚ

Ένας μαραθώνιος παρασκηνιακών επαφών προηγήθηκε της πρώτης συνάντησης
Γιαννίτση – ΓΣΕΕ για το Ασφαλιστικό, που κατέληξε σε ένα «ραντεβού τον
Σεπτέμβρη». Τώρα, το παιχνίδι μεταφέρεται και πάλι στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ,
καθώς τα στελέχη της λεγόμενης «σκληρής εσωκομματικής αντιπολίτευσης», που
μετέχουν τόσο στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΓΣΕΕ όσο και στην Κεντρική
Επιτροπή του κυβερνώντος κόμματος, εξαρτούν τις επόμενες κινήσεις τους και από
την προσυνεδριακή ατμόσφαιρα.

Η απογοήτευση των κυβερνητικών στελεχών που διαφάνηκε μετά την πρώτη και
κάποτε πολυπόθητη συνάντηση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας με
τη ΓΣΕΕ δεν είχε κυρίως να κάνει με αυτά καθεαυτά τα αποτελέσματα του «πρώτου
ραντεβού».

Περισσότερο είχε να κάνει με τη διάψευση προσδοκιών που είχαν καλλιεργηθεί
όλες τις προηγούμενες ημέρες στις παρασκηνιακές επαφές τους με τους κορυφαίους
συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ.

Στη Χαριλάου Τρικούπη είναι κοινό μυστικό ότι η διαμόρφωση του τελικού
κειμένου με τις «8 θέσεις» του κυβερνώντος κόμματος για το Ασφαλιστικό έγινε
και με την ενεργό συμμετοχή των συνδικαλιστών του «εκσυγχρονιστικού ρεύματος».
Γι’ αυτό άλλωστε είχαν καλλιεργηθεί ελπίδες ότι, τελικά, η ΓΣΕΕ θα συμφωνούσε
στη συγκρότηση μιας μεικτής επιστημονικής επιτροπής, που θα επιχειρούσε να
διαμορφώσει κοινή βάση διαλόγου για το Ασφαλιστικό.

Η άρνηση της ηγεσίας της ΠΑΣΚΕ να προχωρήσει έστω και σε αυτό το μικρό βήμα
δεν έχει να κάνει τόσο με τον φόβο του διαλόγου «μέσα σε ένα κλίμα
κυβερνητικής αναξιοπιστίας», όπως εμφανίστηκε, αλλά κυρίως με το ενδεχόμενο
διάσπασης της συνδικαλιστικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ:

Οι «σκληροί» της εσωκομματικής αντιπολίτευσης είχαν προειδοποιήσει ότι «δεν
πρόκειται να κάνουν τη χάρη στον Σημίτη» ­ άλλωστε, μεγάλο τμήμα των
συνδικαλιστών που πρόσκεινται στην εσωκομματική αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ
εργάζονται δραστήρια για τη ρεβάνς στο συνέδριο του 2002…

Είναι χαρακτηριστικό, πάντως, ότι από καμία πλευρά ­ ούτε από τους
«εκσυγχρονιστές συνδικαλιστές» ούτε και από την κομματική ηγεσία της Χαριλάου
Τρικούπη ­ δεν έχει γίνει προσπάθεια αποκατάστασης έστω και ενός κλίματος
ανοχής με την πλευρά των «σκληρών συνδικαλιστών», που είναι μειοψηφία στην
ΠΑΣΚΕ, αλλά συγκροτούν μια «κρίσιμη μάζα» που παίζει σοβαρό ρόλο στη
διαμόρφωση του «χρηματιστηρίου εντυπώσεων».

Μάλιστα, στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη αναφέρουν ότι οι προϋποθέσεις για κάτι
τέτοιο δεν πρόκειται να υπάρξουν πριν από τη διαμόρφωση του εσωκομματικού
κλίματος εν όψει του συνεδρίου. Αν οι εσωκομματικοί συσχετισμοί και οι
συγκυρίες του επόμενου διαστήματος οδηγήσουν σε μία «μεγάλη σύγκρουση» στο
συνέδριο, τότε οι «σκληροί» του συνδικαλιστικού κινήματος δεν πρόκειται να
τηρήσουν διαλλακτική στάση. Αν αντίθετα τα πράγματα οδηγηθούν σε μία «μεγάλη
συμφωνία» πριν από το συνέδριο, τότε το κλίμα θα είναι εντελώς διαφορετικό.

Ωστόσο, η αρνητική εξέλιξη στο «πρώτο ραντεβού» ακυρώνει και τις «8 θέσεις» ως
βάση διαλόγου παρά το γεγονός ότι, όπως ομολογούν κορυφαίοι συνδικαλιστές,
«αποκλείεται στο μέλλον το συνδικαλιστικό κίνημα να διαμορφώσει ευνοϊκότερους
όρους ως βάση επίλυσης του ασφαλιστικού προβλήματος».

Το μήνυμα που έστειλε η ηγεσία της ΓΣΕΕ ­ που αναμφίβολα πρόσκειται στους
«εκσυγχρονιστές» του ΠΑΣΟΚ (άλλωστε, πρόσωπα όπως οι κ.κ. Χρ. Πολυζωγόπουλος,
Δ. Κουσελάς, Σπ. Παπασπύρος και άλλοι είχαν παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στην
επικράτηση Σημίτη στο κρίσιμο συνέδριο του ’96 ) ­ ήταν σαφές: το μπαλάκι του
Ασφαλιστικού πέφτει και πάλι στην πλευρά της κυβέρνησης, που καλείται τώρα «να
συγκεκριμενοποιήσει σε πολιτική το κείμενο των 8 θέσεων» χωρίς η ΓΣΕΕ να
αναλαμβάνει το παραμικρό μερίδιο ευθύνης για τη νέα πρόταση.

Σε κάθε περίπτωση, η ΓΣΕΕ παίζει το παιχνίδι «μονά – ζυγά δικά μου»: Αν η
κυβέρνηση παρουσιάσει μία πρόταση ανάλογη των «8 θέσεων» του ΠΑΣΟΚ, η Γενική
Συνομοσπονδία έχει κάθε λόγο να πιέσει για ακόμα πιο ευνοϊκές ρυθμίσεις,
πράγμα που θα οδηγήσει μεν τους συνδικαλιστές στο τραπέζι του διαλόγου, αλλά
την κυβέρνηση στο… εδώλιο του κατηγορουμένου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν πάλι η
κυβέρνηση επαναφέρει τα «σκληρά σενάρια» που προέβλεπε η αρχική «δέσμη ιδεών»,
τότε η ΓΣΕΕ με άνεση θα επαναφέρει τους πολεμικούς τόνους του περασμένου μήνα
προξενώντας ακόμα μεγαλύτερη πολιτική φθορά στην κυβέρνηση.

Το δίλημμα για τον Πρωθυπουργό είναι αυτή τη στιγμή πολύ μεγάλο: είτε θα
ενστερνιστεί την άποψη που έχει ήδη αρχίσει να ακούγεται και από κυβερνητικά
στελέχη για ένα «απλό μερεμέτισμα» στο Ασφαλιστικό είτε θα επιχειρήσει να
«καθαρίσει» την εικόνα του «αποτελεσματικού πρωθυπουργού που δεν φοβάται το
πολιτικό κόστος», εικόνα που έχει θολώσει το τελευταίο διάστημα…