«Πρόσβαση των δικαστηρίων στα προσωπικά δεδομένα»

Κενό γράμμα για δικαστές ο νόμος 2472/97 «περί προστασίας ευαίσθητων
προσωπικών δεδομένων»! Αυτό αποφάσισε με βούλευμά του το Συμβούλιο Εφετών
Αθηνών, το οποίο κλήθηκε να εξετάσει εάν δύο δικηγόροι, στο πλαίσιο άσκησης
των καθηκόντων τους και προκειμένου να υπερασπισθούν τον πελάτη τους,
παραβίασαν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα του αντιδίκου, παρουσιάζοντάς τα στο
δικαστήριο.

Η πρώτη υπόθεση παραβίασης προσωπικών δεδομένων, που κλήθηκαν να εξετάσουν
δικαστές ­ μετά την ψήφιση του σχετικού νόμου (2472/97) της Αρχής Προστασίας
Προσωπικών Δεδομένων ­ προέκυψε έπειτα από μήνυση που κατέθεσε ο πρώην
κρατούμενος φυλακών Γιώργος Κυρίμης εις βάρος του χρηματιστή Νικόλαου Σάρρου
και των δικηγόρων του Νικόλαου Γαλεάδη και Δημήτριου Σαμόλη.

Η μήνυση αφορούσε στην εμφάνιση και χρήση εγγράφου των φυλακών Κορυδαλλού
(αποφυλακιστήριο) σε δίκη, με κατηγορούμενο τον Σάρρο, για σωματικές βλάβες
εις βάρος του Κυρίμη. Στο επίδικο έγγραφο αναφέρονταν τα αδικήματα, οι
καταδικαστικές αποφάσεις και οι ποινές που είχαν επιβληθεί κατά καιρούς από
δικαστήρια στον Κυρίμη.

Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών που εξέτασε τη μήνυση παρέπεμψε με
βούλευμά του τον Νικόλαο Σάρρο και τους δύο δικηγόρους να δικαστούν στο
Τριμελές Εφετείο Αθηνών. Ωστόσο, έπειτα από έφεση που άσκησαν οι
κατηγορούμενοι κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος, η υπόθεση δεν έφτασε στο
ακροατήριο.

Η δικογραφία χρεώθηκε στον Εισαγγελέα Εφετών κ. Αναστάσιο Κανελλόπουλο, ο
οποίος με πρότασή του προς το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο εισηγήθηκε την
απαλλαγή των κατηγορουμένων και υπογραμμίζει ότι «το δικαστήριο δικαιούται να
έχει πρόσβαση και επί στοιχείων, τα οποία συμπεριλαμβάνονται στην έννοια των
προσωπικών ή ευαίσθητων δεδομένων εφόσον τούτο (δικαστήριο) θεωρεί ότι τα
στοιχεία αυτά συντελούν στην ανεύρεση της ουσιαστικής αλήθειας». Όπως αναφέρει
στην πρόταση του ο κ. Κανελλόπουλος, οι διατάξεις του νόμου 2472/97 περί
προστασίας προσωπικών δεδομένων δεν μπορεί να οδηγήσουν στην κατάργηση
διατάξεων του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, «διότι κατάργηση αυτών σημαίνει και
κατάργηση του κράτους, δοθέντος ότι η απονομή της ποινικής δικαιοσύνης
αποτελεί άσκηση δικαστικής λειτουργίας, δηλαδή εξουσίας κατεξοχήν κρατικής».

Με άλλα λόγια, προσθέτει ο κ. Κανελλόπουλος, «είναι αδιανόητο το κράτος, του
οποίου κυρία υποχρέωση είναι η εξασφάλιση στους πολίτες εννόμου τάξεως και
ασφαλείας, να ήθελε την αυτοκαταστροφή του και την μετατροπή της χώρας σε
ζούγκλα, στην οποία αναπόφευκτα θα οδηγείτο, αν η προστασία των προσωπικών
δεδομένων των πολιτών, αξιολογείτο ως σημαντικότερο αγαθό από τη ζωή και την
ασφάλεια αυτών».

Μάλιστα, βάλλοντας εμμέσως κατά της νεοσυσταθείσης Αρχής Προστασίας Προσωπικών
Δεδομένων, τονίζει ότι δεν «δεν μπορεί, ο νομοθέτης διά του ως άνω νόμου να
ήθελε να ανατρέψει το δικονομικό σύστημα της χώρας μας, παραλύοντας τη νομική
δράση κρατικών οργάνων, εντεταλμένων διά την ανακάλυψη, σύλληψη και τιμωρία
των εγκληματιών ούτε να καταστήσει την αρχή προστασίας δεδομένων προσωπικού
χαρακτήρα, υπερσυνταγματική αρχή, η οποία θα εποπτεύει και θα καθορίζει τον
τρόπο λειτουργίας όλων των άλλων αρχών».

Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών (συγκροτήθηκε από τους δικαστές Δημήτριο Καπτανή,
πρόεδρο Εφετών, και τους εφέτες Φώτιο Καϋμενάκη και Βασίλειο Κουρκάκη), με
βούλευμα που εξέδωσε στις 4 Μαΐου έκανε δεκτή την εισήγηση του κ.
Κανελλόπουλου και απάλλαξε τους τρεις κατηγορουμένους. «Δεν προέκυψαν καθόλου
ενδείξεις ότι οι κατηγορούμενοι τέλεσαν το προαναφερθέν αδίκημα για το οποίο
κατηγορούνται, σύμφωνα με όσα διαλαμβάνονται στην προτασσόμενη στο παρόν
βούλευμα εισαγγελική πρόταση, στις νόμιμες και ορθές σκέψεις της οποίας και το
Συμβούλιο εξ ολοκλήρου αναφέρεται προς αποφυγή άσκοπων επαναλήψεων»,
αναφέρεται χαρακτηριστικά στο βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

Τι λέει ο Κωνσταντίνος Δαφέρμος

«ΤΑ ΝΕΑ» απευθύνθηκαν στον πρόεδρο της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων
κ. Κωνσταντίνο Δαφέρμο, ο οποίος αφού υπογράμμισε ότι «από το βούλευμα δεν
προκύπτει εάν το επίδικο έγγραφο (αποφυλακιστήριο) ήταν επίσημο αντίγραφο, με
βεβαίωση του γραμματέα της φυλακής του Κορυδαλλού ή όχι. Δεν προκύπτει επίσης
ο τρόπος με τον οποίο το έγγραφο περιήλθε στους δικηγόρους. Συνεπώς, δεν μπορώ
να σας πω εάν το βούλευμα είναι σωστό ή όχι».

Στην περίπτωση που το έγγραφο, το οποίο παρουσίασαν οι δικηγόροι του κ.
Σάρρου, έχει υποκλαπεί, όπως αναφέρει ο κ. Δαφέρμος, «γεννάται ζήτημα
εφαρμογής του άρθρου 22 του Ν. 2472/97 εις βάρος αυτού που το εμφάνισε στο
δικαστήριο. Και σ’ αυτήν την περίπτωση όμως θα μπορούσαν να δημιουργηθούν
νομικά προβλήματα, διότι θα μπορούσε να ισχυρισθεί ο δικηγόρος ότι η υποχρέωσή
του να υπερασπισθεί τον πελάτη του είναι μεγαλύτερη και σπουδαιότερη από την
υποκλοπή αυτού του εγγράφου με δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Από όλα αυτά
προκύπτει ότι το θέμα είναι σοβαρότατο».