ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Σαν την καλύτερη χαρά

«Πάμε γι’ άλλες πολιτείες… αναρχικές» τραγουδά μεσημεριάτικα στο σούπερ
μάρκετ η Βιτάλη και η φωνή της είναι στη σωστή ένταση, σου χαϊδεύει τ’ αυτιά,
καθώς οδηγείς το καροτσάκι της αφθονίας στους διαδρόμους των αγαθών. Τραγούδι
που πολύ αγαπήθηκε, αλλά τώρα δεν ακούγεται σχεδόν καθόλου, δεν το βάζει το
ραδιόφωνο, δεν το προτιμούν στις συναυλίες, μόνο εδώ στο σούπερ μάρκετ, τους
χώρους της νοικοκυράς, όπου δεν ψάχνουν την τελευταία λέξη της μόδας στις
μουσικές, απλώς κάτι χαρούμενο θέλουν, να δημιουργούν θετική ατμόσφαιρα.

Μα σε κάποιο σεμινάριο πρέπει να τους το μαθαίνουν και αυτό, πόσο σοφά να
διαλέγουν τα τραγούδια, πόσο προσεκτικά, γιατί είναι πραγματικά ακαταμάχητο το
κέφι που σου δημιουργούν. Κι αυτή η μουσική υπόκρουση θυμίζει γιορτή στους
δρόμους, έκρηξη χαράς, τον εαυτό σου μερικά χρόνια πριν (τότε που το τραγούδι
ήταν της μόδας), σε ξεσηκώνει. Πειράζει να χορέψεις λίγο, στηριγμένη στο
καρότσι, που δήθεν σε παρασέρνει, ατενίζοντας εκστατικά τα ράφια.; Γιατί να
μην ψωνίζεις χορεύοντας; Είναι υπέροχα τα σούπερ μάρκετ! Έχουν απ’ όλα,
πραγματικά τα πάντα και τόσο ωραία βαλμένα, κι εκείνα που επιθύμησες κι εκείνα
που δεν ήξερες ότι υπάρχουν.

Και είσαι ξεκούραστη, δεν είναι βράδυ που γλεντάνε μόνο όσοι μπορούν να
κοιμούνται τη μέρα.

Και η μουσική δεν είναι δυνατά, να σου τρυπάει το κεφάλι. Δεν υπάρχουν άλλες
πολιτείες, αυτή εδώ είναι η καλύτερη. Γλιστράνε τα τακούνια στο γυαλιστερό
πάτωμα. Με δυσκολία κρατιέσαι. Τα φαγητά σού… χαμογελούν, φωτογραφημένα σε
τέλεια κατάσταση μαγειρέματος έξω από το πακέτο. Νεράιδες θα τα φτιάξουν.

Πώς γίνεται μετά, να νιώθεις τόσο μίζερα κουβαλώντας τις βαριές σακούλες για
το σπίτι;