«Πολλοί θα ήθελαν να με σκοτώσουν»

Η ταινία. Η Τζόντι Φόστερ και ο Άντονι Χόπκινς στους ρόλους των Κλαρίς Στάρλινγκ και Χάνιμπαλ Λέκτερ

Έπειτα από 20 χρόνια ως ειδική πράκτωρ του FBI που ανέλαβε υποθέσεις
τρομοκρατών και δολοφόνων τούς οποίους βάρυνε σειρά εγκλημάτων, η Καντίς
ΝτεΛονγκ φαίνεται να υποφέρει μάλλον από οξεία μορφή παράνοιας.

Πολλοί τη χαρακτηρίζουν «ζωντανή έκδοση» της Κλαρίς Στάρλινγκ, αγαπημένης
πράκτορα του Χάνιμπαλ Λέκτερ. Φοβάται τόσο τους ξένους που ήταν πολύ δύσκολο
να βρω μια τοποθεσία για να ορίσω το ραντεβού μας για τη συνέντευξη. «Δεν
μπορείτε να αποκαλύψετε πού ζω», μου λέει στο τηλέφωνο. «Και δεν μπορώ να σας
επιτρέψω να έρθετε στο διαμέρισμά μου. Θα πρέπει να συναντηθούμε κάπου αλλού».
Κάνω χιούμορ λέγοντας ότι είμαι άκακος και ότι σχεδόν πάντα παίρνω
συνεντεύξεις άοπλος. Όμως με διακόπτει με μια άλλη προειδοποίηση. «Αν σας
αφήσω να έρθετε στο διαμέρισμά μου, η γάτα μου θα σας σκοτώσει». Αυτό δεν
είναι πρόβλημα, απαντώ περιπαικτικά, τονίζοντας ότι συνήθως τα πάω καλά με τις
γάτες. Όμως με ξαναδιακόπτει: «Όχι, ονομάζεται Σπόρος του Δαίμονα, θα σας
επιτεθεί και θα σας σκοτώσει. Είμαι απόλυτα σίγουρη». Υποθέτοντας ότι η γάτα
της μπορεί να είναι μεγαλύτερη από αυτές που ξέρω, παραδέχομαι την ήττα μου
και συμφωνώ να γευματίσω μαζί της σε ένα μοντέρνο εστιατόριο.

Όπως με συμβουλεύει ενθουσιασμένη, η τεχνική που προτιμά για να συλλαμβάνει
άνδρες κακοποιούς είναι να στοχεύει με το όπλο της στη βουβωνική χώρα,
απειλώντας ότι θα πυροβολήσει. «Συνήθως παραδίδονται γρήγορα», υποστηρίζει και
τα λαμπερά μπλε μάτια της αστράφτουν.

Προς ανακούφιση ­χωρίς καμία αμφιβολία­ των κακών παιδιών όλης της Αμερικής,
αυτή η κυρία, ένθερμος μαχητής κατά του εγκλήματος, αποφάσισε το καλοκαίρι να
αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να γράψει ένα βιβλίο για τις περιπέτειές
της. Με τίτλο «Ειδικός Πράκτορας: Η ζωή μου στην Πρώτη Γραμμή του FBI». Μέχρι
τον θάνατο του Τζ. Έντγκαρ Χούβερ, το 1972, στην υπηρεσία εργάζονταν
αποκλειστικά άνδρες. Η ΝτεΛονγκ ανήκε στο πρώτο κύμα γυναικών, ανήλθε μάλιστα
στα ανώτερα κλιμάκια και αποδείχτηκε ικανή να λειτουργεί ως ίσος προς ίσο με
τους άνδρες πράκτορες. Μην περιμένετε όμως από αυτή τη νέα συγγραφέα να
υπογράψει αντίτυπα των βιβλίων της στα βιβλιοπωλεία. «Δεν θα μπορούσα να το
κάνω αυτό», λέει μορφάζοντας. «Δεν θέλω να γίνω στόχος όλων των τρελών που θα
ήθελαν να με πιάσουν. Κάποιοι από αυτούς που μπήκαν στη φυλακή ύστερα και από
τη δική μου συνεργασία, σήμερα βρίσκονται έξω και θα ήθελαν πολύ να με
σκοτώσουν».

Κάποιος συγκεκριμένος;

Καντίς ΝτεΛονγκ. Αντί να παραπονιέται για τις φάρσες των ανδρών συναδέλφων της, έπαιξε το παιχνίδι τους και κέρδισε

«Κακοποιοί παιδιών, βιαστές, τρομοκράτες. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που απλώς
μισούν τους πράκτορες. Κάποτε είχα κάνει μια διάλεξη σε μια γυναικεία οργάνωση
και μια τρελή σηκώθηκε από το ακροατήριο και έτρεξε να μου επιτεθεί. Ευτυχώς,
ένας αξιωματικός της ασφάλειας τη σταμάτησε πριν ανεβεί στο βήμα». Λεπτή και
ευκίνητη, δίνει την εντύπωση της αρκετά σκληρής ώστε να προστατεύσει τον εαυτό
της από τις περισσότερες απειλές. Νιώθει πάντως περισσότερο άνετα όταν
διαθέτει όπλο, ως κύριο μέσο ασφάλειας. Αν και είναι 50 ετών, δεν της φαίνεται
και προσπαθεί να διατηρεί το σώμα της σε καλή κατάσταση.

«Είναι επικίνδυνο για μια γυναίκα να νομίζει ότι μπορεί να τα πάει καλύτερα
από έναν άνδρα χρησιμοποιώντας μόνο τη σωματική της δύναμη. Ακόμη κι όταν
διανύω την καλύτερη περίοδο, πιστεύω ότι οι περισσότεροι άνδρες μπορούν να με
νικήσουν. Παρ’ όλ’ αυτά, στα 20 χρόνια της καριέρας μου, δεν χρειάστηκε να
πυροβολήσω, γιατί πιστεύω ότι όταν προειδοποιούσα, γινόταν σαφές ότι θα το
έκανα. Περισσότερο ενθουσιώδης και επιθετική από την φανταστική πράκτορα
Στάρλινγκ, η ΝτεΛονγκ δεν κάνει καμία προσπάθεια να κρύψει την ευχαρίστηση που
αντλεί όταν έρχεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο. Παραδέχεται ότι της αρέσει να
βρίσκεται υπό την επιρροή φόβου. «Υπήρχαν φορές που η ζωή μου είχε τεθεί σε
κίνδυνο, σε επιχειρήσεις κατά των ναρκωτικών και άλλες μυστικές… Κάποια φορά
χρειάστηκε να προσποιηθώ ότι είμαι το κορίτσι ενός γκάνγκστερ και βρέθηκα σε
ένα δείπνο όπου έπρεπε να κουβεντιάσω με τις συζύγους όλων των ηγετών της
σπείρας. Μια άλλη φορά έπρεπε να προσελκύσω το ενδιαφέρον ενός βιαστή,
φλερτάροντας μαζί του σε ένα μπαρ». Τα μάτια της πετούν σπίθες όταν ανακαλεί
αυτές τις στιγμές που έπαιζε με τη φωτιά. Βγάζοντας έναν στεναγμό ανακούφισης
συνεχίζει… «Θεέ μου, είχε πλάκα». Ανήσυχη από τη φύση της, ομολογεί ότι στην
απόφασή της να πάει στο FBI σημαντικό ρόλο έπαιξε η επιθυμία της να αδράξει
την ευκαιρία ώστε να γίνει συναρπαστική η ζωή της.

Οι προϊστάμενοί της τής ανέθεσαν σοβαρές εργασίες στο γραφείο του Σικάγου και
προήχθη στις τάξεις της υπηρεσίας. Αν και απίστευτο, η Καντίς ήταν σε θέση να
«παντρέψει» την καριέρα της με τη ζωή της ως μητέρα που ζει μόνη με το παιδί
της. Όταν εντάχθηκε στην υπηρεσία ήταν διαζευγμένη και μαχόταν για να παράσχει
ένα καλό σπιτικό για τον πεντάχρονο ­τότε­ γιο της, Σιθ. Κάποια στιγμή, στα
πρώτα χρόνια, συμμετείχε στην καταδίωξη ενός οχήματος, όταν ξαφνικά θυμήθηκε
ότι ο γιος της καθόταν στην πίσω θέση του δικού της. Κάλεσε ενισχύσεις για την
υπόθεση που είχε αναλάβει, όμως χρειάστηκε να πείσει το παιδί να μην πει
τίποτα σε κανέναν, φοβούμενη ότι θα της έπαιρναν την κηδεμονία για ακούσια
έκθεση σε κίνδυνο.

«Ακόμη ανησυχώ πολύ για τον γιο μου, αν και είναι πλέον άνδρας. Αλλά πιστεύω
ότι θα πρέπει να είμαι ευγνώμων που είχα γιο και όχι κόρη, γιατί θα
τρελαινόμουν από τον φόβο. Έχω δει πάρα πολλά εγκλήματα με θύματα νέες
κοπέλες. Πιστέψτε με, όταν στον τόπο ενός εγκλήματος βλέπεις το πτώμα ενός
κοριτσιού γεμάτο μαχαιριές, ποτέ πια δεν αντικρύζεις τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο».