Το μήλον της Έριδος…

Συνεχίζουν να αποτελούν ακόμα… μήλον της Έριδος οι ψηφοφόροι των κομμάτων
της Αριστεράς;

Αν λάβει κανείς υπόψη του τα ανοίγματα του Κώστα Καραμανλή προς τα αριστερά
κόμματα εν όψει δημαρχιακών και νομαρχιακών εκλογών, αλλά και παρόμοιες
κινήσεις στελεχών του ΠΑΣΟΚ (π.χ. των κ.κ. Άκη Τσοχατζόπουλου και Κώστα
Σκανδαλίδη), η Αριστερά “πουλάει” ακόμα.

Το ίδιο όμως παιχνίδι παίζεται και στους κόλπους της Αριστεράς. Μετά τη “μάχη”
για τον Μανόλη Γλέζο ­ υποψήφιος το ’96 με το ΔΗΚΚΙ και το 2000 με τον ΣΥΝ ­,
η Κίνηση για την Ενότητα στη Δράση της Αριστεράς (ΚΕΔΑ) έχει… εξελιχθεί σε
“πολύφερνη νύφη”.

Και μπορεί το ΚΚΕ να κρατά κλειστούς τους διαύλους επικοινωνίας με τους
διαγραμμένους και αποχωρήσαντες (Μ. Κωστόπουλο, Γ. Θεωνά, κ.ά.), ωστόσο ο ΣΥΝ
αλλά και το ΔΗΚΚΙ έχουν απλώσει την… απόχη τους.

Μάλιστα, ο πρόεδρος του ΣΥΝ Νίκος Κωνσταντόπουλος πρότεινε ήδη…αρραβώνα, ενώ
ο πρόεδρος του ΔΗΚΚΙ Δημήτρης Τσοβόλας επεχείρησε κι αυτός να προσεγγίσει την
ομάδα αυτών των ιστορικών στελεχών του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Πάντως, ο κ. Τσοβόλας, ο οποίος διατηρεί πολύ καλές σχέσεις ­ τον τελευταίο
καιρό ­ με τη γενική γραμματέα του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, σε σημείο που στελέχη
του ΠΑΣΟΚ να υποστηρίζουν ότι “ΔΗΚΚΙ και ΚΚΕ θα κατέλθουν μαζί στις εκλογές”,
διατηρεί ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας ακόμα και με την “αριστερή τάση”
του κυβερνώντος κόμματος.

Και μπορεί­ προ ημερών ­ ένα …ποτό μαζί, στο κέντρο της Αθήνας, των κ. κ.
Τσοχατζόπουλου και Τσοβόλα να μην προδίδει κατ’ ανάγκην ειδικότερες
συνεννοήσεις, ωστόσο φαίνεται πως η… κουβέντα καλά κρατεί, χωρίς να μπορεί
κανείς να προδικάσει από τώρα τις εξελίξεις.

Βεβαίως, όσοι περπάτησαν τις δύο χωριστές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς, δεν
θα διαπίστωσαν απλώς ότι το μπλοκ του ΠΑΜΕ (συνδικαλιστές και οπαδοί του ΚΚΕ
και του ΔΗΚΚΙ) ήταν πολυπληθέστερο της εκδήλωσης της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΣΥΝ
και ΚΕΔΑ).

Θα κατέγραψαν ασφαλώς ότι στη μεν συγκέντρωση της ΓΣΕΕ στο Πεδίον του Άρεως
ήταν τα στελέχη της ΚΕΔΑ (διαγραμμένοι του ΚΚΕ), ενώ αντιθέτως στη συγκέντρωση
του ΠΑΜΕ στην πλατεία Κοτζιά (πλατεία Εθνικής Αντίστασης) ενώ παραβρέθηκαν
μέλη της Πολιτικής Γραμματείας του ΔΗΚΚΙ, δεν ήταν ο κ. Τσοβόλας ή οι
ευρωβουλευτές του κόμματος.

Όλα αυτά έχουν φυσικά τη… σημειολογία τους. Αλλά εκείνο που πρωτίστως
“προδίδουν” οι επαφές πολλών της Αριστεράς με την ΚΕΔΑ, με στόχο την εκλογική
συνεργασία, είναι πως κάτι “ψήνεται”.

Ο επίτιμος πρόεδρος του ΚΚΕ Χαρίλαος Φλωράκης, ο οποίος διαβλέπει “κινδύνους
όχι μόνον για την τσέπη του κάθε πολίτη, π.χ. με το Ασφαλιστικό, αλλά για την
ίδια τη δημοκρατία από τους προωθούμενους τρομονόμο και νόμο για τον
περιορισμό των συγκεντρώσεων”, τόνισε προ ημερών την ανάγκη να βρεθούν “όλοι
μαζί οι εργαζόμενοι”.

Πώς θα γίνει αυτό και μέχρι πού θα φτάσει ο διάλογος, ίσως είναι νωρίς να
προβλέψει κανείς, παρά το ότι οι επερχόμενες δημοτικές εκλογές “απαιτούν”
συνεργασίες. Κι αυτό, γιατί τα “αγκάθια” είναι πολλά. Το ΚΚΕ δεν συζητεί για
συνεργασία με τους διαγραμμένους του (παλιούς και νεώτερους), αλλά και με
πολλούς από τον ΣΥΝ.

Κορυφαία στελέχη του ΣΥΝ δεν αποδέχονται συνεύρεση σε ψηφοδέλτια με στελέχη
του ΔΗΚΚΙ ή του ΚΚΕ. Και οι “περιφερειακοί” ψηφοφόροι όλων αυτών των κομμάτων
συνεχίζουν να παραμένουν το… μήλον της Έριδος και των “μικρών” και των
“μεγάλων” της πολιτικής ζωής του τόπου.

Ο… ρομαντισμός για την Αριστερά του Χαρίλαου Φλωράκη ίσως έχει, όσο ποτέ
άλλοτε, νόημα. Μόνον που το “σήμα” ­ όπως λένε παλιοί σύντροφοί του ­ δεν
είναι ακόμα τόσο ισχυρό για να το λάβουν όλοι οι… ενδιαφερόμενοι.