30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΙΚΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ GREENPEACE ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ
ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα το 1961.

ΛΥΠΑΤΑΙ: Συχνά.

ΘΥΜΩΝΕΙ: Με την ανθρώπινη βλακεία, την έλλειψη φαντασίας και με μία ζωή
χωρίς οράματα.

ΘΑΥΜΑΖΕΙ: Τη φύση, τις ανοχές της, τις αντοχές της, το μεγαλείο της και
τους ανθρώπους που διδάσκονται απ’ αυτήν αντί να φτιάχνουν κακέκτυπα.

ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ: Συνεχώς.

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΤΑΙ: Ναι, αλλά για λίγο.

Βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, στο πλευρό των ακτιβιστών που σκαρφάλωσαν στη
δεξαμενή των εγκαταστάσεων της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων για να
σταματήσει η παραγωγή ουσιών που απειλούν το κλίμα. Ο Νίκος Χαραλαμπίδης,
υπεύθυνος εκστρατειών της Greenpeace, ήταν εκεί, όπως παλαιότερα σε άλλες
δράσεις, στην Πετρόλα, στη Λάρκο, στη Μότορ Όιλ. Ονειρεύεται έναν κόσμο
πράσινο και ειρηνικό αλλά, όπως λέει, για να αλλάξει το περιβάλλον προς το
καλύτερο δεν αρκεί απλώς να ελπίζουμε ή να είμαστε ευαισθητοποιημένοι,
χρειάζεται και η δράση.

ΕΡ.: Πόσο απαραίτητη ήταν η κατάληψη τμήματος της Βιομηχανίας Φωσφορικών
Λιπασμάτων στη Θεσσαλονίκη:

ΑΠ.: Απολύτως απαραίτητη, με δεδομένη την απροθυμία των πολιτικών να
αντιμετωπίσουν τα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα του πλανήτη και τη στάση
της συγκεκριμένης εταιρείας.

ΕΡ.: Πόσο επικίνδυνη για την υγεία είναι η βιομηχανία φωσφορικών λιπασμάτων;

ΑΠ.: Η εταιρεία αυτή είναι σημαντικά υπεύθυνη για την τρύπα του όζοντος και
τις κλιματικές αλλαγές, δύο προβλήματα που επηρεάζουν αρνητικά την υγεία και
το περιβάλλον.

ΕΡ.: Ακτιβισμός και δράση ενάντια στον κίνδυνο καταστροφής του περιβάλλοντος;

ΑΠ.: Προφανώς, ναι.

ΕΡ.: Αν οι ενέργειές σας δεν πιάσουν τόπο, τι άλλο θα κάνετε;

ΑΠ.: Θα συνεχίσω με άλλες που ελπίζω να είναι πιο αποτελεσματικές.

ΕΡ.: Πολλές φορές οι ενέργειες των μελών της Greenpeace είναι επικίνδυνες
(όπως αναρριχήσεις), φοβηθήκατε ποτέ για τη ζωή τους;

ΑΠ.: Κάθε φορά.

ΕΡ.: Η δράση σας έχει φέρει αποτέλεσμα, έχει ευαισθητοποιήσει τον κόσμο;

ΑΠ.: Έχει φέρει αποτέλεσμα, πολλές φορές μάλιστα χωρίς να ευαισθητοποιήσει τον
κόσμο.

ΕΡ.: Ποια ήταν η πιο παράτολμη δράση του ελληνικού τμήματος;

ΑΠ.: Τι να πρωτοθυμηθώ; Τη δράση στην Πετρόλα, στη Μότορ Όιλ, στη Λάρκο…

ΕΡ.: Είχε αποτέλεσμα; Κερδίσατε τη μάχη;

ΑΠ.: Κάποιες φορές ναι, κάποιες φορές χρειάστηκε η επιστροφή.

ΕΡ.: Ποια ήταν η πιο παράτολμη δράση στην οποία συμμετείχατε;

ΑΠ.: Όλες οι παραπάνω.

ΕΡ.: Γιατί χρειάστηκε και η βοήθεια ξένων ακτιβιστών στη Θεσσαλονίκη; Δεν
υπάρχουν αρκετοί εθελοντές στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Είμαστε μία διεθνής οργάνωση και η δράση, όπως και η ρύπανση, δεν
γνωρίζει σύνορα. Άλλωστε και οι Έλληνες συμμετέχουν σε δράσεις σε άλλες χώρες.

ΕΡ.: Πιστεύετε ότι πέρα από τα μέλη της Greenpeace στην Ελλάδα, ο υπόλοιπος
κόσμος είναι ευαισθητοποιημένος;

ΑΠ.: Αν και συχνά ευαισθητοποιημένος, πολύ συχνά αδρανής.

ΕΡ.: Πόσα μέλη έχει το ελληνικό τμήμα;

ΑΠ.: 14.000 σταθερούς οικονομικούς υποστηρικτές, πολύ περισσότερους
συμπαθούντες.

ΕΡ.: Υπάρχει ενδιαφέρον από τους νέους, εγγράφονται μέλη;

ΑΠ.: Μεγάλο, αλλά πάντοτε χρειάζονται περισσότεροι ενεργοί πολίτες.

ΕΡ.: Ένα ανεκπλήρωτο όνειρο;

ΑΠ.: Ένας κόσμος πράσινος και ειρηνικός.

ΕΡ.: Ο μεγάλος σας στόχος;

ΑΠ.: Να εκπληρώσω το ανεκπλήρωτο όνειρο.

ΕΡ.: Η μεγαλύτερη δικαίωση;

ΑΠ.: Η μερική, έστω, εκπλήρωση του ονείρου.

ΕΡ.: Ασχοληθήκατε με το περιβάλλον γιατί…

ΑΠ.: Δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς.

ΕΡ.: Αν δεν κάνατε αυτό που κάνετε τώρα, τι θα κάνατε;

ΑΠ.: Το ίδιο πράγμα καλύτερα.

ΕΡ.: Πόσο κινδυνεύει το περιβάλλον της Ελλάδας;

ΑΠ.: Περισσότερο απ’ όσο συχνά νομίζει ο πολύς κόσμος.

ΕΡ.: Να περιμένουμε ακόμα πιο παράτολμες ενέργειες από το ελληνικό τμήμα της
Greenpeace;

ΑΠ.: Φυσικά.

ΕΡ.: Υπάρχει ελπίδα το περιβάλλον της Αθήνας να γίνει καλύτερο;

ΑΠ.: Η ελπίδα μόνη της δεν αρκεί. Χρειάζεται όχι μόνο ευαισθητοποίηση αλλά και
δράση.

ΕΡ.: Ποια είναι τα τρία – τέσσερα βασικά πράγματα που πρέπει να αλλάξουν στην
Αθήνα;

ΑΠ.: Πρώτα απ’ όλα χρειάζεται ένα όραμα για την πόλη. Χρειάζονται ακόμη
περισσότερα και καλύτερα μέσα συλλογικής μεταφοράς, λιγότερα Ι.Χ., περισσότερο
πράσινο, τα αυτονόητα δηλαδή για μια ανθρώπινη ζωή.

ΕΡ.: Συνεργασία με τις Αρχές (τοπική αυτοδιοίκηση, κεντρική εξουσία);

ΑΠ.: Άλλοτε συνεργάτες, άλλοτε αντίπαλοι.

ΕΡ.: Σκεφτήκατε ποτέ να τα παρατήσετε;

ΑΠ.: Συχνά, αλλά όπως βλέπετε παραμένω.