30 Ερωτήσεις ΑΛΕΞΗΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΣ

ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ
ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Το θερινό ηλιοστάσιο του ’64, στο Ηράκλειο.

ΘΥΜΑΤΑΙ: Το μεγάλο διαμέρισμα στη Βασιλίσσης Σοφίας, μόνος με τη
μητέρα.

ΑΓΑΝΑΚΤΕΙ: Συχνά, με τους πάντες, κανείς δεν ξέρει γιατί.

ΘΑΥΜΑΖΕΙ: Τον πατέρα του.

ΑΚΟΥΕΙ: Τα εξ αμάξης, από ένα δυναστικό υπερεγώ.

Ο Αλέξης Καλοκαιρινός πιστεύει ότι το Πανεπιστήμιο και τα Ερευνητικά
Ιδρύματα της Κρήτης επιδιώκουν διαρκώς τη διεθνή αριστεία. Παράλληλα,
υποστηρίζει πως ο μύθος είναι ιδεολογία. Η ιδεολογία ανήκει στην
πραγματικότητα. Ο «πολιτισμός» είναι η περιοχή αυτών των εξισώσεων.

ΕΡ.: Ένας… Καλοκαιρινός πότε έχει κακοκαιρία;

ΑΠ.: Το όνομα ευοίωνο, ο ουρανός κοινός.

ΕΡ.: Ποιο είναι το «νόμισμα» του Ιστορικού Μουσείου Κρήτης;

ΑΠ.: Το βίωμα μιας αγεφύρωτης απόστασης με στοχαστική οικειότητα.

ΕΡ.: Ο αείμνηστος πατέρας σας έγραψε ιστορία ως δήμαρχος Ηρακλείου. Το
μήλο κάτω από τη μηλιά;

ΑΠ.: Είναι θεμιτή η φιλοδοξία του μήλου να γίνει δένδρο. Το πιθανότερο
βέβαια είναι, απλώς, να φαγωθεί.

ΕΡ.: Το Πανεπιστήμιο Κρήτης είναι πράγματι κάτι ξεχωριστό;

ΑΠ.: Ασφαλώς. Το Πανεπιστήμιο και τα Ερευνητικά Ιδρύματα της Κρήτης
επιδιώκουν διαρκώς τη διεθνή αριστεία, τίποτε λιγότερο.

ΕΡ.: Από τους ιδρυτές των Κρητολογικών Συνεδρίων τι έχει μείνει;

ΑΠ.: Ο διά βίου εθελοντισμός, ο επιστημονικός φιλελευθερισμός, η
κρητολογία χωρίς κρητολαγνεία.

ΕΡ.: Ποιους θεωρείτε πνευματικούς ανθρώπους στις μέρες μας;

ΑΠ.: Η πνευματικότητα για μένα είναι ένα κράμα ευφυΐας, τρέλας και
ήθους.

ΕΡ.: Ο εκσυγχρονισμός ακολουθεί την τύχη των… ισμών;

ΑΠ.: Ο εκσυγχρονισμός είναι συγκεκριμένη και ζωτική υπόθεση της
ελληνικής κοινωνίας, δεν είναι ζήτημα λεξικογραφίας.

ΕΡ.: Κρήτη. Η φωτεινή και η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού;

ΑΠ.: Στη φωτεινή, έρευνα και τεχνολογίες αιχμής, επιχειρηματικότητα,
ιστορικά υποστρώματα, φύση και θέση. Στη σκοτεινή, υποδομές, πολεοδομία,
πολιτική υπανάπτυξη, άδηλη εγκληματικότητα.

ΕΡ.: Πότε λέτε, αυτό το μαγαζί θα το κάνω καλοκαιρινό;

ΑΠ.: Προπονούμαι με τα Μουσεία της ΕΚΙΜ.

ΕΡ.: Στο Ηράκλειο των 20.000 αυθαιρέτων, έχει μείνει τίποτα από το
λαμπρό παρελθόν;

ΑΠ.: Παρά τη γενική πεποίθηση, η κατάσταση του Ηρακλείου είναι
αναστρέψιμη. Το λαμπρό παρελθόν είναι υπόθεση του εκάστοτε παρόντος.

ΕΡ.: Πότε θα χαθεί η ελληνική γλώσσα;

ΑΠ.: Όταν οι Έλληνες γονείς πάψουν να μιλούν στα μωρά τους ελληνικά.
Μέχρι τότε η ελληνική θα εξακολουθήσει να είναι μια ακμαία εθνική γλώσσα.

ΕΡ.: Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, ποιο είναι το μέλλον των τοπικών
διαλέκτων;

ΑΠ.: Θα εξαρτηθεί (αντίστροφα) από το μέλλον των εθνικών εκπαιδευτικών
μηχανισμών. Υπάρχει μια γενική τάση συνέργειας της παγκοσμιοποίησης με την
τοπικότητα.

ΕΡ.: Λαϊκός πολιτισμός. Μύθος και πραγματικότητα…

ΑΠ.: Ο μύθος είναι ιδεολογία. Η ιδεολογία ανήκει στην πραγματικότητα. Ο
«πολιτισμός» είναι η περιοχή αυτών των εξισώσεων.

ΕΡ.: Κρητική λαϊκή παράδοση. Είδος προς τουριστική κατανάλωση;

ΑΠ.: Έχουμε αποδεχθεί ότι η διαχείριση του παρελθόντος έχει οικονομικές
παραμέτρους. Αυτό όμως αντιβαίνει ειδικά στο ρομαντικής καταγωγής ιδεολόγημα
της «λαϊκής παράδοσης». Οι άνθρωποι είναι γεμάτοι αντιφάσεις.

ΕΡ.: Τόσο νέος και τόση δουλειά…

ΑΠ.: Η εργασιομανία, και κυρίως η επίδειξή της, είναι ένα από τα τοτέμ
της εποχής.

ΕΡ.: Οι νέοι πολίτες έχουν γυρίσει την πλάτη στην πολιτική;

ΑΠ.: Όχι. Η πολιτική αλλάζει μαζί με τους πολίτες. Η αλλαγή
σηματοδοτείται ρητορικά με χαρακτηρισμούς απαξίωσης.

ΕΡ.: Κώστας Σημίτης…

ΑΠ.: Αισθάνομαι ότι η ιστορία χρωστούσε στην Ελλάδα έναν τέτοιο
πρωθυπουργό. Τονίζω το «αισθάνομαι».

ΕΡ.: ΟΠΕΚ Ηρακλείου. Φτάνουν μόνο οι διαλέξεις;

ΑΠ.: Ο ΟΠΕΚ Ηρακλείου ρέπει προς τον ακτιβισμό, όπως δείχνουν οι
αντιδράσεις μας στην κρίση Οτζαλάν, στην υπόθεση των ταυτοτήτων και στο ζήτημα
της τρομοκρατίας, μεταξύ άλλων.

ΕΡ.: Γιατί μια άσχημη γυναίκα τη λένε μουσείο;

ΑΠ.: Γιατί, όταν ήμασταν παιδιά, τα μουσεία μας απωθούσαν. Όταν
τελειώσει η επανέκθεσή του, το ΙΜΚ θα είναι «κούκλα».

ΕΡ.: Εταιρεία Κρητικών Ιστορικών Μελετών. Ένας σταθμός ή ένα τρένο;

ΑΠ.: Ένα τρένο που αποφεύγει τους συρμούς.

ΕΡ.: Ένα Σαββατοκύριακο στη νήσο Χρυσή. Με ποιους;

ΑΠ.: Με την Άση, τη Λουίζα και τον Ανδρέα. Ο Καραμέλ θα μείνει σπίτι.