Ξαναγράφουν την ιστορία

Η ομάδα που έκανε την Ρώμη να παραληρεί πριν από 18 χρόνια σ’ ένα ματς με τη Γιουβέντους. Σε πρώτο πλάνο ο αρχηγός Αγκοστίνο ντι Μπαρτολομέι και ακολουθούν όλα τ’ αστέρια: Τανκρέντι, Βιέρκοβοντ, Ριτζέτι, Αντσελότι, Προύτσο

Το ιταλικό πρωτάθλημα έχει, πλέον, μπει στην τελική του ευθεία και η Ρόμα
οδηγούμενη από τον Φάμπιο Καπέλο και με τον φοβερό Αργεντίνο Γκαμπριέλ Ομάρ
Μπατιστούτα στην επίθεση παρουσιάζεται ως το λογικό φαβορί για την κατάκτησή
του.

Θα είναι η πρώτη φορά που οι «Τζαλορόσι» καταφέρνουν κάτι τέτοιο από το 1983.
Από την εποχή που οι παίκτες του Σουηδού «Βαρώνου» Νιλς Λίντχολμ έκαναν τη
μεγάλη έκπληξη «κλέβοντας» τον τίτλο από τη Γιουβέντους της μεγάλης τριάδας
Μπόνιεκ – Ρόσι – Πλατινί. Η ομάδα εκείνη έμεινε χαραγμένη για πάντα στη σκέψη
των Ρωμαίων φιλάθλων. Μια ομάδα με σούπερ αστέρια της εποχής όπως ο Πάουλο
Ρομπέρτο Φαλκάο, ο Χέρμπερτ Προχάσκα και ο Μπρούνο Κόντι, τον γνωστό μα
προπονητή της Γιουβέντους, Κάρλο Αντσελότι και τον, αρχηγό της, Αγκοστίνο ντι
Μπαρτολομέι που δεν βρίσκεται πια στη ζωή, αφού αυτοκτόνησε το 1994… Ας
γυρίσουμε, λοιπόν, πίσω στον χρόνο ρίχνοντας μια ματιά στην ενδεκάδα που
μάγευε τότε το Ολύμπικο.

Φράνκο Τανκρέντι Τερματοφύλακας

Ξεκίνησε από την Τζουλανόβα και υπέγραψε στη Ρώμη ύστερα από ένα σύντομο
πέρασμα από τη Μίλαν και τη Ρίμινι. Ικανότατος γκολκίπερ, παρ’ ότι σχετικά
μικρόσωμος (1,76), με εντυπωσιακά αντανακλαστικά. Από το 1990 είναι μέλος του
προπονητικού «σταφ» της Ρόμα γυμνάζοντας τους τερματοφύλακες.

Σεμπαστιάνο Νέλα Αμυντικός

Ο «Χουλκ» όπως ήταν το παρατσούκλι του εκείνη την εποχή, λόγω της εντυπωσιακής
σωματικής του διάπλασης και της δύναμής του, έβγαλε το 1983 αγωνιζόμενος στο
αριστερό άκρο της άμυνας της Ρόμα πριν συνεχίσει αργότερα στη θέση του στόπερ.
Η κούρσες του παράλληλα στην πλάγια γραμμή και οι σέντρες του από αριστερά
έμειναν στην ιστορία. Έπειτα από 12 σεζόν στο Ολύμπικο (1981-92) και 281
εμφανίσεις με την κιτρινοκόκκινη φανέλα, συνέχισε για δύο χρόνια την καριέρα
του στη Νάπολι. Σήμερα δουλεύει ως τηλεσχολιαστής στο κανάλι pay per view
«Stream».

Πιέτρο Βιέρκοβοντ Αμυντικός

Τι να πει κανείς για τον «Τσάρο» όπως τον φώναζαν λόγω της ρωσικής καταγωγής
του… Ο Βιέρκοβοντ, που τη χρονιά του σκουντέτο αγωνιζόταν στη Ρόμα δανεικός
από τη Σαμπντόρια, κάλυψε με την παρουσία του τρεις δεκαετίες του ιταλικού
ποδοσφαίρου παίζοντας στις Ρομανέζε, Κόμο, Φιορεντίνα, Ρόμα, Σαμπντόρια,
Γιουβέντους, Περούτζια, Μίλαν και Πιατσέντζα. Το παλμαρέ του; Ένα Κύπελλο
Πρωταθλητριών (1996), ένα Κυπελλούχων (1990), δύο πρωταθλήματα Ιταλίας και
τέσσερα Κύπελλα. Το καλοκαίρι που πέρασε δεν μπόρεσε να βρει ομάδα στη Serie Α
για να συνεχίσει τη μεγάλη (562 συμμετοχές ­ οκτώ λιγότερες από τον ρέκορντμαν
Ντίνο Τζοφ) καριέρα του και τώρα παρακολουθεί μαθήματα σε σχολή προπονητικής.

Άλντο Μαντέιρα Αμυντικός

Ύστερα από δεκαετή καριέρα στη Μίλαν δεν δίστασε να μεταγραφεί στη Ρόμα το
καλοκαίρι του 1982. Αν και λιγότερο δυνατός από τον Νέλα ο Μαντέιρα ήξερε τον
τρόπο να βρίσκεται μέσα στις περισσότερες φάσεις των «Τζαλορόσι» τόσο στην
άμυνα όσο και στην επίθεση. Το 1985 έφυγε για δύο χρόνια στη Φιορεντίνα.
Σήμερα είναι προπονητής στα εφηβικά τμήματα της Ρόμα.

Αγκοστίνο ντι Μπαρτολομέι Αμυντικός-Μέσος

Λίμπερο; Χαφ; Ο «Άγκο» ήταν η περίτρανη απόδειξη πως στα πλάνα του Λίντχολμ
δεν υπήρχαν ουσιαστικά θέσεις. Στην άμυνα ήταν απροσπέλαστος. Στο κέντρο ήταν
ικανός να σταματήσει οποιαδήποτε επιθετική προσπάθεια, αλλά και να
τροφοδοτήσει τους επιθετικούς με πάσες-γκολ. Ο Ντι Μπαρτολομέι ήταν
σπεσιαλίστας τόσο στα φάουλ όσο και στα πέναλτι. Έφυγε από τους Ρωμαίους το
1984 και αγωνίστηκε στη Μίλαν, την Τσεζένα και τη Σαλερνιτάνα. Στη συνέχεια
προσπάθησε να αναλάβει κάποιο διοικητικό πόστο στη Ρόμα, χωρίς όμως επιτυχία.
Έπεσε σε κατάθλιψη και αυτοκτόνησε στο σπίτι του στο Σαλέρνο στις 30 Μαΐου
1994 σε ηλικία 39 ετών…

Πάουλο Ρομπέρτο Φαλκάο Μέσος

Το «μυαλό» των πρωταθλητών. Από τους κορυφαίους μέσους στης εποχής με
απίστευτη τεχνική κατάρτιση και δυνατή προσωπικότητα, ο Βραζιλιάνος άσος
αποκτήθηκε το 1980 από την Πόρτο Αλέγκρε. Ο Φαλκάο έγινε γρήγορα είδωλο των
«Ρομανίστα», ενώ διακρίθηκε και για τις εξωγηπεδικές του επιτυχίες (φήμες των
ήθελαν να διατηρεί σχέση με την Ούρσουλα Άντρες!). Έπειτα από μια σειρά
τραυματισμών εγκατέλειψε το Ολύμπικο το 1985 για τη Σάο Πάολο. Την περίοδο
1990-91 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Εθνικής Βραζιλίας, ενώ δύο φορές
βρέθηκε πολύ κοντά στο να γίνει προπονητής της Ρόμα!

Κάρλο Αντσελότι Μέσος

Ο νυν προπονητής της Γιούβε πέρασε οκτώ σεζόν στη Ρώμη (1979-87). Τεχνίτης και
αλτρουιστής στο παιχνίδι του έβρισκε με κλειστά μάτια τον Φαλκάο στο γήπεδο.
Δοξάστηκε ακόμα περισσότερο όταν μεταγράφηκε στη Μίλαν, ενώ την περίοδο
1992-95 ήταν βοηθός του Αρίγκο Σάκι στην Εθνική Ιταλίας. Διατέλεσε προπονητής
της Ρετζάνα και της Πάρμα πριν διαδεχθεί τον Μαρτσέλο Λίπι στη Γιούβε, τον
Φεβρουάριο του 1999.

Χέρμπερτ Προχάσκα Μέσος

Ο Αυστριακός έφτασε στην Ιταλία και την Ίντερ το 1980, προερχόμενος από την
Αούστρια Βιέννης. Το 1982 «μετακόμισε» στη Ρώμη όπου έμεινε μία χρονιά
προλαβαίνοντας, όμως, να κατακτήσει τον τίτλο. Αν και αργός (τον έλεγαν
«σαλιγκάρι») προσέφερε πολλά στην ομάδα με την ακρίβεια που διέκρινε τις πάσες
του. Το καλοκαίρι του 1983 η Ρόμα τον αντικατέστησε με τον Βραζιλιάνο Τονίνο
Σερέζο και ο Προχάσκα έπαιξε για άλλα επτά χρόνια στην Αούστρια όπου ξεκίνησε
και την προπονητική του καριέρα, το 1990. Από το 1993 έως το 1999 ήταν στο
τιμόνι της εθνικής ομάδας της χώρας του.

Μπρούνο Κόντι Μέσος

Βέρος Ρωμαίος, ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής του Μουντιάλ ’82, σύμφωνα με τον
μεγάλο Πελέ, φόρεσε τη φανέλα της ομάδας της πόλης του για σχεδόν είκοσι
χρόνια. Κυρίαρχος της αριστερής πλευράς ο Κόντι είναι ίσως ο παίκτης που
γοήτευσε περισσότερο από κάθε άλλον τους οπαδούς των «Τζαλορόσι». Δεν
εγκατέλειψε ποτέ αυτήν την ομάδα, ακόμα και όταν «κρέμασε» τα παπούτσια του,
αφού εξακολουθεί να είναι υπεύθυνος των τμημάτων υποδομής του συλλόγου.

Ρομπέρτο Προύτσο Επιθετικός

Δυναμικός και οπορτουνιστής σέντερ φορ, τρεις φορές πρώτος σκόρερ του ιταλικού
πρωταθλήματος (1981, 1982, 1986) και ο παίκτης με τα περισσότερα γκολ στην
ιστορία της Ρόμα. Ξεκίνησε από την Τζένοα, έγινε «όνομα» στη Φιορεντία πριν
υπηρετήσει για μια δεκαετία τους Ρωμαίους. Τα τελευταία χρόνια εργάστηκε ως
προπονητής σε ομάδες που αγωνίζονται στις μικρές επαγγελματικές κατηγορίες της
Ιταλίας.

Μαουρίτσιο Ιόριο Επιθετικός

Ο μικρόσωμος (1,70), αλλά ιδιαίτερα επιδέξιος αυτός στράικερ έζησε μόνο μια
(αλλά καλή!) χρονιά στο Ολύμπικο. «Γυρολόγος» άλλαξε 12 ομάδες στην καριέρα
του πριν αφοσιωθεί στο μπιτς φούτμπολ της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας του οποίου
είναι αυτήν τη στιγμή πρόεδρος!