30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΛΛΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΟΥ

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα, κάποτε…

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Τη φύση και τα ζώα.

ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ: Τους υποκριτές και τους αχάριστους.

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Κοιτάζει μπροστά.

ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Τα πάντα.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Μόνο ανθρώπους που αγαπά.

ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ: Μπορεί και να θυμώσει!

«Ήρθε ο καιρός η Ελλάδα να θαυμάσει τα παιδιά της», σχολιάζει η
αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Αθηναίων Έλλη Ευαγγελίδου για τη μεγάλη
έκθεση στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου, με τίτλο «100 Χρόνια Έλληνες». Η ίδια
πιστεύει ότι αξίζει να κοιτάζουμε πίσω για να εμπνεόμαστε για το μέλλον με
τέτοιες προσωπικότητες των γραμμάτων, των τεχνών, της επιστήμης και του
αθλητισμού. Ιδιαίτερα τώρα που βρισκόμαστε στην αρχή μιας νέας εποχής.

ΕΡ.: Εκατό χρόνια Έλληνες;

ΑΠ.: Αξίζει να κοιτάζουμε πίσω για να εμπνεόμαστε για το μέλλον, ιδιαίτερα
τώρα που βρισκόμαστε στην αρχή μιας νέας εποχής.

ΕΡ.: Πολλές οι επιλογές, ποια τα κριτήρια γι’ αυτήν τη μεγάλη έκθεση;

ΑΠ.: Δώσαμε ορισμένα παραδείγματα για τη λαμπρή ελληνική παρουσία κατά τον
εικοστό αιώνα σε διεθνές επίπεδο.

ΕΡ.: Μακροχρόνια και επίπονη προσπάθεια για την προετοιμασία;

ΑΠ.: Σχεδόν δύο χρόνια και ένα μικρό επιτελείο, αλλά αφοσιωμένο και
«στοιχειωμένο».

ΕΡ.: Η Ελλάδα «τρώει» τα παιδιά της;

ΑΠ.: Ήρθε καιρός να θαυμάσει τα παιδιά της! Αυτό προσπαθούμε με την έκθεση.

ΕΡ.: Παράδειγμα προς μίμηση για τους Έλληνες του σήμερα;

ΑΠ.: Στην έκθεση θα συναντήσετε πολλά, εντυπωσιακά και από διαφόρους τομείς.

ΕΡ.: Πού τα πάμε καλύτερα ως λαός;

ΑΠ.: Όπου χρειάζεται ευφυΐα, δημιουργικότητα και φαντασία.

ΕΡ.: Ποια τέχνη σάς εκφράζει περισσότερο;

ΑΠ.: Η μουσική και ο χορός.

ΕΡ.: Δύσκολο το έργο στον Δήμο Αθηναίων;

ΑΠ.: Συναρπαστικό!

ΕΡ.: Νοσταλγείτε τα χρόνια της τηλεόρασης;

ΑΠ.: Φυσικά. Τότε νόμιζα ότι δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτήν.

ΕΡ.: Σε ποιους θα λέγατε ευχαριστώ;

ΑΠ.: Στους γονείς, τους δασκάλους και τους ανθρώπους που με κράτησαν απο το
χέρι στα δύσκολα βήματα.

ΕΡ.: Έχετε δεχθεί χτυπήματα κάτω από τη μέση;

ΑΠ.: Όπως όλοι μας…

ΕΡ.: Θα ξανακάνατε τηλεόραση σήμερα;

ΑΠ.: Ναι, υπό προϋποθέσεις…

ΕΡ.: Τόπος καταγωγής σας;

ΑΠ.: Γεννήθηκα στην Αθήνα και έχω ρίζες στα άκρα του Ελληνισμού…

ΕΡ.: Πάσχα πού θα κάνετε;

ΑΠ.: Στην Αθήνα, δηλαδή στην πατρίδα μου.

ΕΡ.: Εάν δεν ήσασταν στον Δήμο τι θα θέλατε να κάνετε;

ΑΠ.: Από οποιοδήποτε πόστο θα ασχολιόμουν με τον πολιτισμό, στην ευρύτερη
έννοιά του.

ΕΡ.: Με τι ασχολείστε στον ελεύθερο χρόνο σας;

ΑΠ.: Στις ελάχιστες ώρες που μου μένουν, μου αρέσει να ασχολούμαι και με τη
φροντίδα των αδέσποτων ζώων.

ΕΡ.: Αγαπημένο τραγούδι της άνοιξης;

ΑΠ.: «Ένα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή…».

ΕΡ.: Λουλούδι ανοιξιάτικο;

ΑΠ.: Άγριο κυκλάμινο.

ΕΡ.: Το Κόμμα Ελεύθερων Πολιτικών με δύο λόγια…

ΑΠ.: Ανοιξιάτικο λουλούδι, δηλαδή ελπίδα και θετική σκέψη.

ΕΡ.: Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος με τρεις κουβέντες…

ΑΠ.: Δυναμικός, δημιουργικός και με όραμα!

ΕΡ.: Το «Ελευθέριος Βενιζέλος» είναι πια γεγονός…

ΑΠ.: Γεγονός, επιτέλους!

ΕΡ.: Σε καλό δρόμο το «Αθήνα 2004»;

ΑΠ.: Έτσι πιστεύω. Από όλους εμάς εξαρτάται η πορεία του.

ΕΡ.: Για το καλοκαίρι τι ετοιμάζετε;

ΑΠ.: Ένα πολύ φιλόδοξο μουσικό και χορευτικό πρόγραμμα στο Αττικό Θέατρο
(Αττικό Άλσος), γιορτές στην πόλη, αλλά και συναυλίες σε όλη την Ελλάδα.

ΕΡ.: Αγαπημένο μέρος της Ελλάδας;

ΑΠ.: Εκτός από την Αθήνα, η Κέρκυρα και το Πήλιο.

ΕΡ.: Κοιτάζοντας πίσω, για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει;

ΑΠ.: Για όσα δεν έκανα.

ΕΡ.: Τρόπος διασκέδασης που προτιμάτε;

ΑΠ.: Αγαπώ ιδιαίτερα το θέατρο και τις μουσικές εκδηλώσεις. Όμως και μια ήσυχη
βραδιά στο σπίτι έχει τη δική της χάρη.

ΕΡ.: Πότε κλάψατε για τελευταία φορά;

ΑΠ.: Όταν, πρόσφατα, έγινα γιαγιά.

ΕΡ.: Τι σας ευχαριστεί;

ΑΠ.: Η αναγνώριση κάθε προσπάθειάς μου.

ΕΡ.: Τι σας πληγώνει;

ΑΠ.: Η αχαριστία και η αδυναμία.