Η Οδύσσεια μιας σχέσης

Αν κάτι ξεχώρισε από την τελευταία ανακοίνωση της Κ.Ε. του ΚΚΕ είναι:
πρώτον, το φραστικό τουλάχιστον… στρογγύλεμα της κριτικής του απέναντι στα
άλλα «μικρά» κόμματα, κυρίως στον Συνασπισμό. Και, δεύτερον, το ανέβασμα των
τόνων απέναντι στο ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ.

Αυτό καταγράφηκε και στις τελευταίες συνεντεύξεις της γενικής γραμματέως του
Αλέκας Παπαρήγα («Αθηναϊκή», Alpha), οι οποίες ήταν προσεκτικότερες ως προς
τις αναφορές στα άλλα «μικρά» κόμματα και τον ΣΥΝ.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν πρόκειται για φραστική «ιδιοτροπία» του
συγγραφέα ή αντανακλά μία αλλαγή γραμμής στα θέματα συνεργασιών, ώστε να
ενισχυθεί το μέτωπο που επιδιώκει να χτίσει το ΚΚΕ απέναντι στην πολιτική του
ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ.

Το βέβαιον είναι ότι στελέχη όλων των κομμάτων της Αριστεράς, κατανοούν:
πρώτον, ότι οι δημοτικές εκλογές του φθινοπώρου του 2002 φέρνουν προ των
ευθυνών τους τούς «μικρούς», που πρέπει να αποδείξουν ­ κυρίως το ΔΗΚΚΙ αλλά
και ο ΣΥΝ σ’ ένα βαθμό ­ πως έχουν κάνει κάποια βήματα, τουλάχιστον ότι
υπάρχουν. Και, δεύτερον, ότι ένα μέτωπο ­ αυτό ισχύει για το ΚΚΕ ­ δεν μπορεί
να χτισθεί μόνον σε μία στενή «αντιμονοπωλιακή και αντικαπιταλιστική βάση».
Γιατί τότε περιορίζονται πολύ τα περιθώριά του, και επομένως η όποια επιτυχία
του, και μάλιστα σε μία εποχή που υπάρχουν σοβαρά προβλήματα ­ π.χ. το
Ασφαλιστικό ­ θα μπορούσαν να συσπειρώσουν ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.

Υπάρχει, όμως, κι ένα τρίτο ­ αλλά πολύ σοβαρό δεδομένο. Ο επίτιμος πρόεδρος
του Κομμουνιστικού Κόμματος Χαρίλαος Φλωράκης, στην ομιλία του στο τελευταίο
συνέδριο του κόμματος, έθεσε επιτακτικά το ζήτημα της συνεργασίας. Έκανε λόγο
για συμμαχίες και έφερε ιστορικά παραδείγματα από την ιστορία του ελληνικού
προοδευτικού κινήματος στον 20ό αιώνα. Είπε, ουσιαστικά, ότι δεν μπορείς να
στενεύεις τα περιθώρια ενός μετώπου, γιατί τότε θα μείνεις ουσιαστικά μόνος
σου! Το θέμα, είχε πει, δεν είναι να κάνεις έναν αγώνα αποκλειστικά για τον
σοσιαλισμό, όταν μάλιστα υπάρχουν στη χώρα ακόμα και προβλήματα εύρυθμης
λειτουργίας της αστικής δημοκρατίας. Και είχε προσθέσει πως υπάρχουν μία σειρά
από τέτοια ζητήματα, όπου θα μπορούσαν να συσπειρωθούν ευρύτερες δυνάμεις.

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ο απόηχος αυτών των προβληματισμών καταγράφηκε λίγο
ή πολύ στο τελευταίο κείμενο του ΚΚΕ, συγκριτικά πάντα με παλαιότερα κείμενά
του, αν και άλλοι υποστηρίζουν ότι δεν έγινε κανένα απολύτως άνοιγμα.

Στην ανακοίνωση πάντως της Κεντρικής Επιτροπής του τονίζεται: «Μία συνεργασία
σήμερα είναι αντικειμενικά αναγκαία και επιτακτική, άρα και ώριμη να γίνει».

Και χωρίς να γίνεται η παραμικρή αναφορά στον ΣΥΝ και το ΔΗΚΚΙ, προσδιορίζεται
ότι μπορεί σ’ αυτήν τη συνύπαρξη να συμμετάσχουν «οι δυνάμεις που διαχωρίζουν
τη θέση τους από τη σημερινή στρατηγική των μονοπωλίων και των ιμπεριαλιστικών
ενώσεων, που διαχωρίζουν τη θέση από τα κεντροαριστερά και κεντροδεξιά
σενάρια, και δίνουν βάρος στη λαϊκή πάλη και συμμετοχή».

Ούτως ή άλλως, τα «μικρά» κόμματα, σ’ αυτή την… Οδύσσεια της σχέσης τους που
«περνάνε», έχουν να αντιμετωπίσουν την καθοριστική, για την εκλογική τους
πορεία, πρόκληση των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών. Κι εκεί είναι
υποχρεωμένα να δώσουν «εναλλακτικές» λύσεις.

Αν για παράδειγμα, για την Αθήνα προταθεί ­ εφ’ όσον καταλήξουν κάποιες
συνεννοήσεις ­ στα ονόματα του Μίκη Θεοδωράκη ή του Θάνου Μικρούτσικου ή του
Γεώργιου Αλέξανδρου Μαγκάκη, τότε το εγχείρημα, για να έχει τουλάχιστον μία
σοβαρή έκβαση, θα πρέπει να στηριχθεί σε πολλούς και όχι απλά στα «μικρά»
κόμματα.

Στο ΚΚΕ πιστεύουν ότι το εγχείρημα απαιτεί να κληθούν και «οι οπαδοί και
ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., που ανήκουν στα λαϊκά στρώματα για να τα
εγκαταλείψουν μαζικά με τη στάση τους στους αγώνες και με την ψήφο τους».

Βεβαίως, ο αρχηγός της Ν.Δ. Κώστας Καραμανλής ­ και σωστά για το κόμμα του ­
έχει κάνει ένα άνοιγμα προς την Αριστερά. Έχει διαμηνύσει μάλιστα προς όλες
τις πλευρές ­ ΚΚΕ, ΣΥΝ, ΔΗΚΚΙ ­ ότι θα δεχόταν ακόμα και δικό τους υποψήφιο σε
κάποια πόλη, τον οποίο και θα στήριζε.

Η «ιστορία» αυτή ­ και όσο καιρό σερνόταν ­ προκάλεσε πολλά σχόλια και έγινε,
όπως επισημαίνουν και στα τρία «μικρά» κόμματα, αντικείμενο εκμετάλλευσης από
το ΠΑΣΟΚ.

Το ΚΚΕ επιχείρησε να κόψει με το… μαχαίρι τις φήμες αυτές και για τους δύο
γύρους των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών. «Οι επόμενες εκλογές για την
Τοπική Αυτοδιοίκηση ­ τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση του Κομμουνιστικού
Κόμματος ­ μπορεί να δώσουν γερή ώθηση στον αντιμονοπωλιακό αγώνα, στη
συσπείρωση, στην άνοδο της ταξικής πάλης, μόνον αν αξιοποιηθούν για μια ηχηρή
καταδίκη και των δύο, και στους δύο γύρους».

Πάντως, το Κομμουνιστικό Κόμμα, μέσω της τελευταίας του ανακοίνωσης, στέλνει
ουσιαστικά ένα μήνυμα, κυρίως προς την ηγεσία του ΣΥΝ, και τις φημολογούμενες
επαφές στελεχών του με το ΠΑΣΟΚ. Η εμπειρία που έχει συσσωρευτεί ­ διαμηνύει
το ΚΚΕ ­ από «τη συνεργασία, γενικά στην Ευρώπη, της σοσιαλδημοκρατίας με
αριστερά και προοδευτικά, ακόμα και Κομμουνιστικά Κόμματα», όπου η πρώτη (η
σοσιαλδημοκρατία) απορρόφησε και «ευνούχισε» όλους τους άλλους είναι πικρή…