ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Το Φαρ Ουέστ των FΜ

Ένα τόσο αποκαλυπτικό στριπτίζ του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης δεν θα
μπορούσε να το φανταστεί ούτε ο χειρότερος εχθρός του. Αλλά βέβαια και ποιος
θα μπορούσε να διανοηθεί ότι η υπόθεση των κεραιών των ραδιοσταθμών θα
εξελισσόταν σε ένα τόσο μεγάλο σκάνδαλο; Το πραξικόπημα πριν απ’ όλα. Όταν ο
υπουργός Τύπου ζήτησε να του υποδειχθούν οκτώ σταθμοί για να καλυφθούν οι
επιπλέον συχνότητες στα FM, οι φωστήρες του Συμβουλίου, με μια σπάνια
διακομματική συναίνεση, αποφάσισαν να αγνοήσουν τη σειρά που οι ίδιοι είχαν
διαμορφώσει με τα μόρια. Πρότειναν λοιπόν οκτώ άλλους άσχετους σταθμούς,
προφανώς σταθμούς των κομματικών τους φίλων. Γιατί; Έτσι. Η αποθέωση της
απόλυτης αυθαιρεσίας! Κι αυτό ήταν το κερασάκι μόνο στην τούρτα των σκανδάλων.
Γιατί φυσικά ευθύνη φέρει και ο υπουργός Τύπου. Γιατί «ρώτησε» το Συμβούλιο;
Τι περίμενε να του απαντήσουν; Γιατί δεν πήρε τους οκτώ επόμενους σταθμούς;
Μήπως γιατί κι ο ίδιος ξέρει ότι όλη αυτή η ιστορία των μοριοδοτήσεων είναι
μία κωμωδία; Πώς γίνεται δηλαδή σταθμοί χωρίς πρόγραμμα να υπερισχύουν
καθιερωμένων σταθμών στην… πληρότητα του προγράμματος; Και πώς πάλι γίνεται
άλλοι σταθμοί να… μετακινούνται στη σειρά και να αποκτούν επιπλέον μόρια;
Για να μην πούμε δηλαδή για τη νομοθεσία για το ιδιοκτησιακό καθεστώς ­ άλλη
κωμωδία αυτή ­ που όπως ακριβώς θα περίμενε κανείς καταπατείται με τον πιο
συστηματικό τρόπο. Κι όλα αυτά συμβαίνουν στο τέλος δέκα χρόνων ημινόμιμης ή
ημιπαράνομης πειρατείας όπου διάφοροι τυχάρπαστοι έγιναν πολυεκατομμυριούχοι
κι όπου συνυπήρξαν δίπλα δίπλα κάθε είδους ιδιοκτήτες, από τους σοβαρούς
επενδυτές έως τους κουρσάρους της αρπαχτής. Ποιος αντέδρασε σε όλα αυτά;
Κανείς. Ούτε καν οι ενώσεις των δημοσιογράφων. Όσο για τα κόμματα που έχουν
κάνει σημαία τους τον πόλεμο κατά της διαπλοκής μάς έδειξαν αυτό που ήδη
γνωρίζαμε: ότι ήταν εξ αρχής μια σημαία ευκαιρίας προκειμένου να εξυπηρετήσουν
άλλα συμφέροντα. Το μόνο που απομένει είναι να περιμένουμε την επόμενη απόφαση
του Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης για την προάσπιση της δημοσιογραφικής
δεοντολογίας. Για να γελάσουμε. Ίσως και για να κλάψουμε…