ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Μπονζούρ Παρί

«Καλημέρα σας», «καλό μεσημέρι», «καλό πρωινό», όλες τις παραλλαγές
επεξεργάζονται οι φουρνάρηδες, ακολουθώντας τη μεγάλη παράδοση της γαλατικής
ευγένειας. Και δεν λέγονται πια φουρνάρηδες και φουρνάρισσες, αλλά
αρτοποιητές. Το δικαιούνται. Όπως στις παριζιάνικες μπουλανζερί, με τις
ατέλειωτες, τραγουδιστές ευγενικές προσφωνήσεις, τα καταπληκτικά κρουασάν και
άλλα παχυντικά κατασκευάσματα, έτσι κι εδώ, οι δικοί μας, από το απλό ψωμί
έχουν περάσει στα ποιήματα ­ με γαλλικά κρουασάν μεταξύ άλλων ­ κι από την
απλή καλημέρα σε γκάμα ευχών για κάθε ώρα και στιγμή του εικοσιτετραώρου. Παρ’
όλο το ατέλειωτο ωράριό τους δεν σταματούν να χαμογελούν ώσπου να νυχτώσει και
να γίνει η ευχή «καληνύχτα». Εκτός από «αρτοποιητές» είναι πιονιέροι της
μεταμόρφωσης που όλοι ελπίζουμε. Επί το παρισινότερο.

Γινόμαστε σιγά σιγά Παρίσι. Θα έχουμε σε λίγες ημέρες αεροδρόμιο με όνομα
σπουδαίου πολιτικού, όπως το «Σαρλ Ντε Γκωλ». Αποκτήσαμε Μετρό που σταθερά
μεγαλώνει, αυξάνουμε τον πληθυσμό των σκύλων μας, θα οραματιστούμε τώρα σιγά
σιγά προαστιακό σιδηρόδρομο, ζώνες για ποδήλατα, ημέρες κυκλοφορίας μόνο για
σκέιτ και πατίνια, δρόμους ταχείας κυκλοφορίας δίπλα στο ποτάμι ­ οι δικοί μας
είναι επάνω στο ποτάμι. Ας είναι. Κανείς δεν είναι τέλειος.

Αγαπάμε το Παρίσι, το προτιμάμε από τις άλλες πόλεις, το ακολουθούμε κατά
πόδας. Συγκρίνουμε πάντα τις δικές του πολυτέλειες με τις δικές μας και ποτέ
δεν μας αφήνει παραπονεμένους, γιατί κι εκείνο με το όνειρο κάποιας Αθήνας
δημιουργήθηκε. Ό,τι συμβαίνει εκεί μάς αφορά. Το αναλύουμε, το μεταφέρουμε, το
περιμένουμε. Τα κρουασάν δείχνουν τον δρόμο. Σε εκατόν τριάντα χρόνια από την
τελευταία φορά (πότε ήταν αλήθεια η τελευταία φορά;) θα βγάλουμε αριστερό
δήμαρχο.